دعانویس آمل

گوشت سفت قارچ را آب کرده و باعث شده بودند که به زمین بریزد. و تمام مایع در یک گودال طلایی در مرکز آن گودال کوچک جمع شده بود. برل قبل از اینکه از سربالایی که دره دعانویس آمل را برای بازرسی‌اش باز می‌کرد بالا برود، صدای وزوز و همهمه بلندی شنید. سنت‌های فرهنگی شامل آداب و رسوم آیینی است لحظه‌ای ایستاد و به پایین نگاه کرد. دریاچه‌ای طلایی قرمز، که مرکز آن آسمان مه‌آلود اعمال مربوط به جادو بالای سر را منعکس می‌کرد. در اطراف، قارچ‌های سیاه‌شده‌ای دیده می‌شدند که گویی در شعله‌ای سهمگین سوخته و زغال شده بودند. جویباری طلایی با جریانی آرام، به آرامی از روی صخره‌ای به درون برکه‌ی بزرگ‌تر می‌چکید.

دعانویس : و در اطراف لبه‌های دریاچه‌ی طلایی، در صف‌ها و ردیف‌ها، صدها، دعانویس هزاران و میلیون‌ها، اجساد درخشان سبز طلایی مگس‌های بزرگ صف کشیده بودند. آنها در مقایسه با سایر حشرات کوچک بودند. اندازه آنها افزایش شیطان یافته بود، اما دعا نویسی کسری از مقداری که مثلاً زنبورها افزایش یافته بودند؛ اما این روح به دلیل نیاز مبرم نژاد آنها بود. مگس‌های گوشتی صدها تخم خود را در لاشه‌های در حال فساد می‌گذاشتند. بقیه صدها تخم خود را در قارچ‌ها می‌گذاشتند. برای تغذیه تعویذ کرم‌هایی که قرار بود از تخم بیرون بیایند، به مقدار نسبتاً زیادی غذا نیاز بود، بنابراین مگس‌ها باید نسبتاً کوچک باقی می‌ماندند، فرشتگان یا مثلاً بدن یک ملخ به جای صدها کرم، فقط برای دو یا سه کرم غذا فراهم می‌کرد.

دعانویس آمل

برل به برکه طلایی خیره شد. مگس‌های آبی، مگس‌های سبز و تمام مگس‌های براق فلزی در ضیافت فساد لوکولان جمع شده بودند. وزوز آنها هنگام بالا رفتن از برکه بویناک مایع طلایی، صدایی را ایجاد می‌کرد که فرشتگان برل شنیده بود. بدن‌هایشان برق می‌زد و می‌درخشید، در حالی که به دنبال جایی برای فرود آمدن و پیوستن به این عیاشی بودند. دعا نویسی مگس‌هایی که در کناره‌های برکه جفت روحی جمع شده بودند، هنوز هم مثل این بودند که از فلز تراشیده شده باشند. چشمان بزرگ و قرمزشان می‌درخشید و بدن‌هایشان با چاقی زننده‌ای می‌درخشید. مگس‌ها منزجرکننده‌ترین حشرات هستند. آمل برل مذهب لحظه‌ای آنها را تماشا کرد، دعانویس آمل به جریان‌های درهم‌تنیده نور که مشتاقانه بالای برکه وزوز می‌کردند و به دنبال جایی در سفره جشن می‌گشتند.

غرش طبلی در هوا طنین‌انداز شد. نقطه‌ای طلایی در آسمان ظاهر شد، بدنی باریک و سوزن‌مانند با بال‌های شفاف و درخشان و دو چشم بزرگ. نزدیک‌تر شد و به سنجاقکی با طول بیست شیطانی فوت و بیشتر تبدیل شد، بدنی درخشان و از طلای ناب. خود را بالای برکه بالا کشید و سپس به پایین پرید. آرواره‌هایش با شدت و تکرار به هم می‌خوردند و با هر بار شکستن، بدن درخشان مگس ناپدید می‌شد. سنجاقک دومی ظاهر شیاطین شد، بدنش به رنگ بنفش روشن بود، و سومی. آنها شیرجه زدند و به بالای برکه طلایی عبادت کردن هجوم آوردند، دعانویس در هوا برق زدند، چرخش‌های ناگهانی و زاویه‌دار خود را چرخاندند، موجوداتی با درندگی و زیبایی باورنکردنی.

در آن لحظه آنها چیزی بیشتر یا کمتر از ماشین‌های کشتار نبودند. آنها به اینجا و آنجا می‌پریدند، چشمان چندوجهی‌شان از عطش خون می‌سوخت. در آن توده مگس‌های وزوزکن، حتی حریص‌ترین اشتها نیز باید سیر می‌شد، اما سنجاقک‌ها به راه خود ادامه دادند. انرژی مثبت قدیس موجودات زیبا، باریک و برازنده، آنها مانند شیاطین انتقام‌جو یا اژدهایان افسانه‌ای که به خاطر آنها نامگذاری شده بودند، اینجا و آنجا بالای برکه می‌دویدند. تنها چند مایل دورتر در برل به یک نقطه عطف آشنا برخورد. او آن را به خوبی می‌شناخت، اما مثل همیشه از فاصله‌ای امن دعانویس آمل توده‌ای از سنگ از دشت تقریباً مسطحی گشایش علوم غریبه که از روی آن عبور می‌کرد، بالا آمده و صخره‌ای جادو کهن بیرون زده را تشکیل داده بود.

در یک نقطه، آمل سنگ از یک پرتگاه عمودی جادو بالا طلسم نویس آمده و یک برآمدگی وارونه سقفی بر روی نیستی ایجاد کرده بود که توسط موجودی پشمالو اشغال شده و به خانه‌ای پری‌مانند تبدیل شده بود. نیمکره‌ای سفید رنگ سرسختانه به سنگ بالایی چسبیده بود و کابل‌های بلندی آن را محکم نگه داشته بودند. برل می‌دانست که باید از آن مکان به شدت دوری کرد. یک عنکبوت کلوتو در آنجا لانه‌ای برای خود ساخته بود که از آن بیرون می‌آمد تا افراد بی‌احتیاط را شکار کند. در آن نیم‌کره‌ی کره، هیولایی بر روی بالشی رمال از ابریشم نرم استراحت می‌کرد. اما اگر کسی خیلی نزدیک می‌شد، یکی از طاق‌های کوچک وارونه، که ظاهراً توسط جادو دیواری از ابریشم محکم بسته شده بود، باز می‌شد و موجودی از رویای جهنم بیرون می‌آمد تا با چابکی شیطانی به سمت طعمه‌اش بدود.

مطمئناً، برل آن مکان را می‌شناخت. بر دیوارهای بیرونی کاخ ابریشمی، سنگ‌ها و تخته‌سنگ‌های کوچک، تکه‌های دور ریخته شده از وعده‌های غذایی قبلی و زره‌های تکه تکه شده از اعضای بدن طعمه‌های باستانی آویزان بود. اما چیزی که جادو سیاه باعث می‌شد برل آن مکان را به طور قطع و وحشتناکی بشناسد، دعانویس آمل تزئینات دیگری بود که از قلعه این غول حشره‌وار آویزان بود. این پیکره کوچک و خشک شده یک مرد بود که دعانویس ساری تمام عصاره‌هایش گرفته شده و زندگی‌اش از بین رفته بود. مرگ آن مرد دو سال قبل جان برل را نجات داده بود. آنها با هم بودند و به دنبال منبع جدیدی از قارچ‌های خوراکی برای غذا می‌گشتند.

عنکبوت کلوتو یک شکارچی بود، نه یک عنکبوت تله‌گذار. ناگهان از جادو سیاه پشت یک توپ پفکی بزرگ بیرون پرید و آن دو مرد از ترس خشکشان زد. سپس به سرعت جلو آمد و عمداً قربانی خود را انتخاب کرد. برل وقتی مرد دیگر دستگیر شد، فرار کرده بود. حالا او با تفکر به مخفیگاه دشمن قدیمی خود نگاه می‌کرد. روزی… اما حالا او گذشت. او از بیشه‌ای که پروانه‌های بزرگ در طول روز در آن پنهان می‌شدند، ابجد و از برکه‌ای چیزی متورم از لجن و مخمر که یک حرز مار آبی غول‌پیکر در آن کمین کرده بود، گذشت. او به درون چوب کوچک قارچ‌های درخشانی که شب‌ها نور می‌تاباندند، و مکان سایه‌داری که سوسک‌های شکارچی قارچ دنبلان در ساعات تاریکی با صدای رعدآسا دعا جیک‌جیک می‌کردند، نفوذ کرد.

و سپس او سایا را دید. آمل او برق پوست صورتی رنگی را دید که پشت ساقه ضخیم یک قارچ چمباتمه زده ناپدید می‌شد، و در حالی که نام او را شیاطین صدا می‌زد، به جلو دوید. دعانویس او ظاهر شد و آن پیکر را با دین آن جثه وحشتناک عنکبوت بر پشتش دید. او با وحشت فریاد زد و برل فهمید. دعانویس آمل او بار خود را رها کرد و سپس به سرعت به دعانویس خلیل‌شهر سمت او رفت. آنها همدیگر را ملاقات کردند. سایا با ترس و لرز منتظر ماند تا ببیند این مرد کیست، و سپس حیرت از چهره‌اش گذشت. با لباسی باشکوه، شنلی نماز خواندن رنگین‌کمانی از تمام بال یک کافر پروانه بزرگ، با نواری از نرم‌ترین خز یک موجود شب‌پر در میان تنه‌اش، با شاخک‌های طلایی و پرمانندی که بر پیشانی‌اش بسته شده بود، و نیزه‌ای قدرتمند در دستانش این برلی نبود که او می‌شناخت.

اما سپس به آرامی به سمت او حرکت کرد، سرشار از لذت شدید از دیدن دوباره‌اش، و از زیبایی ظریف اندامش و طلسم غنای تیره موهای ژولیده‌اش فرشتگان به وجد آمده بود. دستانش دعانویس آمل را دراز کرد و تفاسیر مختلفی از مفاهیم طلسم در روایت‌های تاریخی وجود دارد با خجالت او را لمس کرد. سپس، مردانه، با هیجان شروع به یاوه‌گویی از اتفاقاتی که برایش افتاده بود کرد و او را به سمت قربانی بزرگش، عنکبوت دعانویس شیرود شکم خاکستری، کشید. سایا وقتی آن توده پشمالو را روی زمین دید، لرزید و وقتی برل جلو آمد و آن را بر پشتش گرفت، فرار کرد. ناگهان غروری که برل را پر کرده بود، به او نیز سرایت کرد.

تاثیر انواع جادو برای شهر آمل

او لبخندی درخشان زد و برل در توضیح هیجان‌زده‌اش مکث کرد. ناگهان زبانش بند آمد. چشمانش ملتمسانه و مهربان شد. عنکبوت عظیم‌الجثه را جلوی پایش گذاشت و دعا دستانش را با التماس باز کرد. سی طلسم هزار سال وحشیگری، زنانگی سایا را کم نکرده بود. او متوجه شد که برل برده اوست و این لباس‌ها جادو و کارهای شگفت‌انگیزی که او می‌پوشید و انجام می‌داد، اگر او تأیید نمی‌کرد، جادوگر هیچ بودند. او خود را کنار کشید بدبختی را در چهره برل دید و ناگهان به آغوش او دوید و در حالی که شادمانه می‌خندید، به او چسبید. و ناگهان برل با وضوح تمام دریافت شیاطین که تمام این کارهایی که کلیسا انجام داده بود، حتی کشتن یک کافر عنکبوت بزرگ، در مقابل این اتفاق شگفت‌انگیزی که تازه رخ داده بود، هیچ اهمیتی نداشت و با فروتنی تمام این موضوع را به سایا کافر گفت، اما در حین انجام این

فرشتگان کار، او را بسیار نزدیک به خود نگه داشت. و بدین ترتیب برل به قبیله‌اش بازگشت. او قبیله را تقریباً برهنه رها کرده بود، و تنها تکه‌ای از بال پروانه‌ای دور شکمش پیچیده بود، موجودی ترسو، ترسناک و لرزان. او پیروزمندانه بازگشت، در حالی که آهسته و بی‌باکانه در امتداد مسیری پهن از قارچ‌های طلایی به سمت جادو مخفیگاه قومش می‌رفت. بر شانه‌هایش شنلی بزرگ و رنگارنگ از جنس بال پروانه انداخته شده بود. میان تنه‌اش پر از خز نرم بود. نیزه‌ای در دعا نویسی دست و چماقی تیز به کمر داشت. او و سایا جسد یک جادو عنکبوت سید و حاجی عظیم‌الجثه را در میان خود حمل می‌کردند که مقدس پیش از این مایه وحشت مردان برهنه و صورتی‌پوست بود.

اما برای برل، مهم‌ترین چیز این بود که سایا آشکارا در کنارش راه می‌رفت و دعانویس آمل او را در مقابل تمام قبیله به رسمیت می‌شناخت. پادشاه فومبو از راگباد با دمپایی‌های فرشی‌اش می‌لرزید. او کفش‌های قرمزش را درآورده بود، بنابراین نمی‌توانست با آنها خوب تکان بخورد. پادشاه در حالی که بینی‌اش را به شیشه‌ی ترک‌خورده می‌مالید.