دعانویس دابودشت

به ما بگو چه اتفاقی افتاده. جادوگر که فوراً متوجه اهمیت دعاگر خبر دختر کوچولو شده بود، زیر لب غرغر کرد: اما این دعانویس دابودشت جدیه، خیلی جدی. اگه راگدو از اون کوزه و طلسم آزاد بشه، خیلی زود دوباره به ترفندهای قدیمیش برمی‌گرده و هر کاری از دستش بربیاد برای آسیب زدن و نابود کردن ما انجام می‌ده. اما چه کسی می‌توانست بداند که ما راگدو را به یک کوزه تبدیل کرده‌ایم، دابودشت یا کوزه شهر کجا نگهداری می‌شود؟ و چرا کسی دعانویس باید یک کوزه سفالی قدیمی را بدزدد وقتی این همه اشیاء کمیاب و زیبای دیگر در دعا قصر وجود دارد؟ اوزما، مضطرب و پریشان، روی ابجد نیمکت کنار مترسک نشست.

دعانویس : جادوگر با ناراحتی پاسخ داد: همان کسی که ارزش دفتر خاطرات گلیندا را می‌دانست و آن را دزدید. نیروهای تاریکی در اُز در کارند، عزیزم، نیروهای تاریکی. این حقه‌باز چه شکلی بود، جلیا؟ دخترک با ناله‌ای غمگین گفت: مثل یک راهب پیر با جام گدایی. آنقدر فقیر و گرسنه به نظر می‌رسید که رفتم برایش چیزی برای خوردن بگیرم و به محض اینکه پشتم را به او کردم، کوزه را قاپید و فرار کرد هرچند وقتی وارد کاخ شد، به آرامی راه می‌رفت. مترسک در حالی که یک ابرویش را بالا می‌برد، گفت: البته که مبدل پوشیده‌ام، و دیگر راهبی شهر بیش از من نیستم.

دعانویس دابودشت

اما طلسم نویس او اینجا برای چه این‌طرف و آن‌طرف می‌چرخید؟ و با آن کوزه چه می‌خواست، حتی اگر می‌دانست که آن پادشاه گنوم پیر است؟ واقعاً، می‌دانی، نباید غریبه‌های کامل را به قصر راه بدهی، جلیا. پاف‌آپ نفس‌زنان و با صدای دعانویس سراب خس‌خس گفت: دقیقاً همون چیزی که داشتم بهش می‌گفتم، و امیدوارم این درس عبرتی برای شما باشه، خانم. جادوگر با نگرانی گفت: کاش می‌دانستیم این شرور پیر از کجا آمده است. و با بی‌توجهی انگشتانش را روی بازوی مسی تیک تاک زد. دابودشت دوروتی در حالی که تاج سرش را به گشایش عقب هل می‌داد، حرفش را تمام کرد و گفت: یا کجا می‌رفت؟ مرد ماشینی با آرامش پیشنهاد داد: دعانویس دابودشت چرا به تصویر جادویی نگاه نمی‌کنیم؟ دعا این تصویر به ما نشان می‌دهد که او الان کجاست.

البته که همینطوره! اوزما با لبخندی درخشان تیک تاک را پاداش داد و پری کوچک از جا پرید و با عجله از باغ گذشت و به همراه دیگران که فقط شهر چند قدم پشت سرش بودند، وارد قصر شد. اما وقتی به اتاق طلسم نشیمن کوچکی که تصویر جادویی در آن آویزان بود رسیدند، البته که آنجا نبود و حالا در پریشانی و بهت واقعی، همگی نشستند تا در مورد نیروهای مرموزی که علیه آنها کار می‌کردند، بحث کنند. کافران اوزما آهی کشید و با خستگی به صندلی دسته‌دار ساتن‌دوزی‌شده‌اش تکیه داد و گفت: استان فکر می‌کردم راگدو تنها دشمنی آداب و رسوم تاریخی شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند است که برایم باقی مانده.

فکر می‌کردم وقتی پادشاه گنوم را به یک کوزه تبدیل کنیم، عبادت کردن تمام مشکلاتمان تمام می‌شود. تیک توک با لحنی آرام و دقیق فریاد زد: هر کسی که کوزه را دزدیده، می‌داند که راگ گ دو زمانی پادشاه قدرتمند فلزی بود که بارها و بارها برای فتح اُز تلاش کرد. جادوگر در حالی که دستانش را پشت کمرش قلاب کرده بود، با گام‌های بلند بالا و پایین رفت و موافقت کرد: درسته! و هر کسی که آن کوزه و تصویر جادویی را دزدیده، قصد دارد پادشاه گنوم را از طلسم خارج کند و بهترین راه برای نابودی ما را از او بیاموزد.

اما این طلسم کار بسیار دشواری خواهد بود. جادوگر کوچک چانه‌اش را جلو داد و گفت. آن تبدیل یکی از بهترین‌هایی بود که تا به حال انجام دادی، دعانویس دابودشت شهر اوزما عزیزم، یکی از بهترین‌ها. تبدیل آن کوزه به روگ به دعا نویسی یک جادوگر استان بسیار باهوش نیاز دارد. بتسی بابین با جدیت به او یادآوری کرد: هر کسی که کوزه و عکس جادویی اوزما را دزدیده، خیلی باهوش بوده. و بدون عکس چطور می‌توانیم بفهمیم او کیست؟ ویز عزیزم، کاری از دستت بر نمی‌آید، یا باید شهر همین‌طوری بنشینیم و منتظر بمانیم تا مغلوب شویم؟ جادوگر با لحنی جدی تصمیم گرفت: من فوراً استان به آزمایشگاهم می‌روم و دابودشت در دین آنجا با استفاده از یک وسیله جادویی سعی می‌کنم بفهمم چه کسی پشت این نقشه‌ها و دزدی‌های ننگین است.

اوزما، گنجینه‌های جادویی، به خصوص کمربند جادویی پادشاه گنوم را در گاوصندوقت قفل کن و بگذار شب و روز از آنها محافظت شود. جادوگر کوچک با عجله از اتاق بیرون دوید و لحظه‌ای بعد برگشت تا با ناراحتی تکرار کند: شب و روز! مترسک اعلام کرد: و من می‌روم و ارتش را تمرین نظامی می‌دهم. و بی‌پروا از پنجره‌ی فرانسوی بیرون رفت و بی‌باک، اما بی‌باک، دعانویس روی باغچه‌ی گلِ پایین افتاد. دوروتی که شیر قدیس را با وجود بزدلی‌اش همیشه جنگجوی فوق‌العاده‌ای می‌دانست و ببر گرسنه را که آماده بود با چنگ و دندان از حامیان سلطنتی‌اش محافظت کند، گفت: و استان بهتر است تیگه و تعویذ شیر دعا بزدل را صدا بزنم.

دعانویس کوهی‌خیل آن‌ها می‌توانند همین جا کنار گاوصندوق بنشینند و من فقط دوست دارم ببینم کسی جادو می‌تواند به آن‌ها دسترسی پیدا کند! دعانویس دابودشت بتسی لرزید و با نگاهی به باغ رو به تاریکی گفت: شاید کسی باشد که آنها نمی‌توانند او را ببینند. وای خدای من، خیلی هیجان‌انگیز نیست! ترات در حالی که روی مبل کوچکی بالا و پایین می‌پرید، خم شد تا زانوی اوزما را لمس کند. این دعانویس من را یاد زمانی می‌اندازد که اوگو کفاش تمام گنجینه‌های جادویی اوز را دزدید. یادت هست؟ اُزما، در حالی که به فضایی که تصویر جادویی‌اش آویزان بود نگاه می‌کرد، با اندوه سرش را تکان طلسم داد، از این فکر که هنوز دشمنان خطرناک و بی‌وجدانی در اُز دارد، غمگین و هوشیار شد.

فصل ۱۵ زائر کافران به کوهستان بازمی‌گردد شماره پنج با پای پیاده و با تمام سرعتی که می‌توانست به سمت شمال سفر کرد و طلسمات تنها چند لحظه پس از ناکس و مندیِ هَندی به کوه پادشاه نقره‌ای مذهب رسید. حالا، با زره و کلاهخود نقره‌ای که همه مردان جادوگر جادو اِم بر سر می‌گذاشتند، پوشیده بود و با هیجان فراوان منتظر ظاهر شدن جادوگر بود. نیفلپوک فوراً پنج را به لانه‌ای دعانویس کیاسر که ووتز تمام آزمایش‌های جادویی خود را در آن انجام می‌داد و گنجینه‌های ارزشمند خود را در آن نگهداری می‌کرد، برده بود و کاملاً مطمئن بود که هیچ یک از مأموران دیگر به اندازه او موفق نبوده‌اند.

پنج با بی‌صبری در اطراف قدم می‌زد و تصور می‌کرد که از قبل با جادوگر در اُز فرمانروایی مشترک داشته است. دعا خب، بالاخره اومدی! ووتز از دری نامرئی در پشت کارگاهش وارد شد و با سردی به فایو دعانویس دابودشت خیره شد. بالاخره از او پرسیده شد: خب، چه آشغالی دزدیدی؟ جادوگر همیشه وانمود می‌کرد که کشفیات مأمورانش بی‌فایده و بی‌اهمیت است. و وقتی فایو، کاملاً غافلگیر و سرخورده، شروع به توضیح خواص شگفت‌انگیز تصویر جادویی ذکر و این واقعیت کرد که کوزه قدیمی زمانی پادشاه قدرتمند گنوم‌ها بوده است، پادشاه نقره‌ای حرفش را قطع کرد. با خوشحالی به کلیسا او گفت: بله، بله، اما ببینید سون چه آورده دعانویس رویان است.

سون، با ترفندی که فقط خودش می‌داند، کتاب بزرگ سوابق گلیندا، جادوگر خوب، را دزدیده و به کوه ما منتقل کرده است! فایو با پیروی از اشاره انگشت کافران آمرانه پادشاه، با حسادت به جلد عظیمی استان که با زنجیرهای طلایی به پایه مرمری‌اش زنجیر شده بود، خیره شد. دابودشت جادوگر سریع ادامه داد: در آن دفتر، هر اتفاقی که تا به حال در اُز افتاده ثبت شده است، نه تنها هر اتفاقی که افتاده، بلکه هر اتفاقی استان که در حال رخ دادن است. می‌توانید نوشته‌هایی را که دعانویس استان همین الان در صفحه باز ظاهر می‌شوند، ببینید. می‌بینم، می‌بینم! فایو به زحمت نگاهی به دفتر ثبت انداخت.

تاثیر عبادت مردم در شهر دابودشت

اما این تصویر جادویی هر کسی را که بخواهید به او نگاه کنید، به شما نشان می‌دهد. با این تصویر و کمک پادشاه قدرتمند گنوم، که اکنون به شکل یک کوزه درآمده است، می‌توانیم به زودی خود را حاکمان اُز کنیم. تنها کاری که جادو سیاه باید انجام دهیم این جادو سیاه است که راگدو جادو را دعانویس از طلسمش آزاد کنیم. مردم شهر زمرد به من گفته‌اند که راگدو با تمام اسرار جادویی اُزما و جادوگر دعا نویسی اُز آشناست و علاوه بر این، خودش هم یک جادوگر ماهر است. وقتی او را از طلسم خارج کنیم، همه چیز آسان خواهد شد. ووتز که مخفیانه با دعا فایو موافق بود، اما حاضر نبود از دانستن آن لذت ببرد، با تمسخر گفت: ما؟ ما؟ او با جادو لحنی تند دستور داد: خب، نقاشی را روی آن پایه بگذار تا بتوانم آن را بررسی کنم.

این حاکم احمق اُز را که خودش را بالاتر از همه حاکمان دیگر قرار می‌دهد، به ما نشان بده. دعانویس الان کجاست و چه می‌کند؟ سپس، اگرچه جادوگر و فایو و نیفلپوک که بی‌سروصدا وارد کارگاه شده بودند، به بوم خیره شدند تا جایی که چشمانشان از اشک سوخت، اما هیچ چهره‌ای استان ظاهر نشد که آنها را روشن کند. پادشاه نقره‌ای خشمگین شد و به سمت فایو حمله کرد تفسیر طلسم‌ها ممکن است در هر منطقه متفاوت باشد و او را تکان داد تا جایی که زره‌اش به لرزه درآمد. چطور جرات می‌کنی با این روش خطرناک مرا فریب دهی؟ فیو به محض اینکه توانست صحبت کند فریاد زد: اما این حقه دعانویس نشتارود نیست.

توی قلعه کاملاً خوب جواب داد. نیفلپوک با نگرانی گفت: شاید وقتی آن را کوچک دعانویس دابودشت کردی تا اینجا بیاوری، آسیب دیده است. او همیشه سعی می‌کرد بین پادشاه ظالم و رعایایش صلح برقرار کند. شاید فقط از دستورات اوزما، صاحب قانونی‌اش، اطاعت می‌کند. و به یاد داشته باش، تو هنوز کوزه و دفتر ثبت جادویی را داری.