طلسم ابطال السحر السفلی

تصور جنگ بین فیل و نهنگ است. سوسیالیسم پیشنهادی برای سازماندهی مجدد اقتصادی است؛ به این ترتیب، تنها چیزی که می‌توان منطقاً و هوشمندانه با آن مخالفت کرد، سرمایه‌داری است. آقای برایان در بخش دیگری از مقاله خود طلسم ابطال السحر السفلی اشاره می‌کند که این موضوع را تشخیص می‌دهد. او می‌گوید: کافران برای این بحث، فردگرایی به عنوان مالکیت خصوصی ابزار تولید و توزیع در جایی که رقابت امکان‌پذیر است تعریف می‌شود و آن دسته از ابزارهای تولید و توزیع کافران که رقابت در آنها عملاً غیرممکن است، به مالکیت عمومی واگذار می‌شوند؛ گشایش و سوسیالیسم به عنوان مالکیت جمعی، از طریق دولت، بر تمام ابزارهای تولید و توزیع تعریف می‌شود.

دعانویس : به طور کلی، این گفته مرا به نماز خواندن یاد داستان مردی می‌اندازد که در حال اسب‌سواری در روستا دعانویس بود و برای تحسین یک جفت بوقلمون خوب توقف کرد و پس از تحسین آداب و رسوم تاریخی شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند آنها با اشتیاق، به کشاورز گفت: من آنها را با شما جفت می‌کنم! سرها مال من هستند و دم‌ها مال شما می‌مانند. آقای برایان تعریفی ظریف از فردگرایی ارائه داده است که تمام هسته‌ها را از گوش سوسیالیست می‌گیرد و فقط پوسته را برای سوسیالیست باقی می‌گذارد. کافر طلسم ترک کردن ۲۴۲به مالکیت عمومی آن دسته از ابزارهای تولید و توزیع که رقابت در آنها عملاً غیرممکن است!

طلسم ابطال السحر السفلی

چه عرصه زیبایی برای بحث ابطال طلسم و جدل، و چه فرصت‌های بی‌پایانی برای مصالحه و امتیاز، فرشتگان برای پیشرفت یا عقب‌نشینی! ده سال پیش، آقای برایان ضرورت گنجاندن این بند را درک نمی‌کرد؛ تکامل صنعتی تا اینجا کاملاً پیش نرفته بود، و همه رادیکال‌های ما تلاش‌های خود را برای نابودی تراست‌ها معطوف کرده بودند. طلسم ابطال السحر السفلی تنها پس از آخرین انتخابات ریاست جمهوری، اگر اشتباه نکنم، بود که آقای برایان قطعاً خود را به مالکیت عمومی آن دسته از ابزارهای تولید و توزیع که رقابت جادویی در آنها عملاً غیرممکن است متعهد کرد. جادو سیاه اگر آقای برایان فقط یک دعانویس رساله واقعاً معتبر در مورد سوسیالیسم علمی مدرن تهیه و مطالعه می‌کرد، متوجه می‌شد که برنامه او آنقدر به برنامه سوسیالیست‌ها نزدیک است که تشخیص تفاوت آن نیاز به میکروسکوپ غسل ابطال طلسم دارد.

در واقع، من تصور می‌کنم که اکثر متفکران پرولتاریای مدرن مایل به پذیرش برنامه فردگرایی دقیقاً همانطور که آقای برایان بیان می‌کند، خواهند بود: مالکیت خصوصی ابزار تولید و توزیع در جایی که رقابت امکان‌پذیر است، و واگذاری آن ابزار تولید و … به مالکیت عمومی. ۲۴۳توزیعی که در آن رقابت عملاً غیرممکن است. نکته‌ای که باید در این مورد کاملاً روشن شود این است که جمهوری صنعتی سازمانی برای ابطال طلسم صبی تأمین مایحتاج مادی زندگی بشر خواهد بود. جمهوری صنعتی در امور اخلاقی دعانویس و فکری انسان‌ها نمی‌تواند کار چندانی انجام دهد. آنچه سوسیالیسم قصد سازماندهی و نظام‌مند دعا کردن آن را دارد، صنعت است، نه تفکر.

تفاوت بین محصولات صنعتی و محصولات فکری، تفاوتی اساسی است. اولی‌ها از نظر کمیت احضار کاملاً محدود و دومی‌ها بی‌نهایت هستند. هیچ انسانی نمی‌تواند بیش از سهم عادلانه خود از اولی داشته باشد، بدون اینکه روش ابطال طلسم همسایه خود را محروم کند؛ اما برای یک تفکر چنین محدودیتی وجود ندارد یک شعر یا سمفونی می‌تواند برای یک میلیون نفر به همان خوبی یک نفر باشد. در مورد اولی، یک انسان می‌تواند دیگران را کنترل و سرکوب کند؛ اما نمی‌توان تفکر را به طلسمات انحصار خود درآورد. و در نتیجه این واقعیت است که قوانین و نظام‌ها برای امور بدن ضروری هستند، که برای امور ذهن نامعقول خواهد بود.

باطل کردن طلسم بخت نیازهای جسمی انسان‌ها تقریباً همه یکسان است. طلسم ابطال السحر السفلی انسان‌ها به غذا، پوشاک، سرپناه، نور، هوا و دعا گرما نیاز دارند. دین و آنها به این اقلام با کیفیت تقریباً یکسان و تقریباً به یک مقدار نیاز دارند تا بتوانند سال به سال به طور منظم آنها را تهیه کنند، ۲۴۴طبق دستور. این کار توسط اربابان صنعتی جادوگر فعلی ما برای سود انجام می‌شود؛ در جمهوری صنعتی توسط دولت و برای استفاده انجام خواهد شد. کاملاً برعکس، در مورد چیزهایی که انسان‌ها در آن‌ها یکسان نیستند ادیان، هنرها و علومشان وضع به همین منوال است. تنها شرایطی که تحت آن دولت می‌تواند با عدالت یا کارایی در تولید در این زمینه‌ها مشارکت داشته باشد، پس از آن است که انسان‌ها به توافق رسیده باشند زمانی که عقیده جای خود را به دانش داده باشد.

به عنوان مثال، ما دعا نویسی در زمینه‌های خاصی از علم، روش‌هایی داریم که می‌توانیم آن‌ها را توافق‌شده بدانیم؛ کاملاً ممکن است که دولت به محققان نجوم، جویندگان قطب شمال، مخترعان ماشین‌های پرنده و پیشگامان در تمام هنرهای فنی موهبت دهد. به همین ترتیب، ما دعا در محدوده‌های خاصی به توافق می‌رسیم که یک نمایشنامه یا کتاب ارزشمند چیست؛ تا جایی که توافق می‌کنیم، می‌توانیم تئاترها و انتشارات دولتی، روزنامه‌ها و مجلات دولتی داشته باشیم. اگر علم بتواند منطق پدیده نبوغ کافر را کشف کند دعاگر تا بتوانیم آن را با دقت تجزیه و تحلیل و قضاوت کنیم، آنگاه باید کل مشکل حل شده باشد.

شاید شما نویسنده باشید؛ و می‌گویید که از ایده‌ی آوردن کتابتان نزد یک مقام دولتی برای قضاوت خوشتان نمی‌آید. با این حال، از خودتان بپرسید که آیا برخی ۲۴۵تعصب شما ممکن است به دلیل تصور شما از یک مقام دولتی به طلسم عنوان نماینده یک طبقه و منافع یک طبقه نباشد. در جمهوری صنعتی هیچ طبقاتی وجود نخواهد داشت و مسئولان انتشارات تعاونی جادویی کسی را جز مردم برای خدمت نخواهند داشت. اگر آنها برای مردم رضایت‌بخش نباشند، باطل کردن طلسم دفن شده مردم می‌توانند از شر آنها خلاص جادو سیاه شوند کاری که مردم امروز در هیچ کجای دعا کردن دنیا نمی‌توانند انجام دهند. شاید فکر می‌کنید که در این کشور، فرمانداران خود را خودتان انتخاب می‌کنید طلسم ابطال السحر السفلی اما این کار را نمی‌کنید.

کاری که شما انجام می‌دهید این است دعانویس که به پای صندوق‌های رأی می‌روید و بین دو دسته نامزد انتخاب می‌کنید که هر دو توسط حاکمان اقتصادی شما به عنوان افرادی که برایشان جادو رضایت‌بخش هستند، دعا نویسی انتخاب شده‌اند. اگرچه مطمئن نیستم، اما تصور می‌کنم جادو سیاه نویسنده‌ای که می‌خواهد کتابش توسط دولت منتشر شود، باید هزینه‌های انتشار را بپردازد. این کار سختی نخواهد بود، سحر زیرا دستمزدها در جمهوری صنعتی نمی‌توانستند کمتر از ده دلار برای یک روز کار شش ساعته باشند. با پیشرفت سریع ماشین‌آلات و روش‌هایی که در پی آن خواهد آمد، دعا احتمالاً به زودی دو برابر این مقدار خواهد شد و البته این به عهده افرادی خواهد بود که کار را انجام می‌دهند تا مطمئن شوند که کار دعاگر در مکانی جذاب، با هوای تازه فراوان و محافظت‌های لازم در برابر حوادث انجام عبادت کردن طلسم ابطال طلسم می‌شود.

باطل کردن طلسم کار تحت این شرایط ۲۴۶شرایطی که یک نماز مرد فرهیخته می‌توانست به متون کهن جای دعا طناب‌کشی در سالن ورزشی، همانطور که طلسم ابطال السحر السفلی امروزه معمولاً انجام می‌دهد، برای لذت و ورزش به کارخانه برود. و وقتی نویسنده‌ای جوان هزینه نوشتن کتابش را جادو به دست می‌آورد، تمام کاری را که باید انجام می‌داد، انجام می‌داد. او مجبور نبود وارد مسابقه‌ای در تبلیغات مبتذل با سوءاستفاده از دغدغه‌های خصوصی شود؛ و مردم نیز ایده‌های خود سحر را در مورد اثر او از انتقادات در نقدهایی که برای کسب تبلیغات انجام می‌شد و فضای خود را به کتاب‌هایی که بیشترین تبلیغ را داشتند، می‌دادند، شکل نمی‌دادند.

منتقدان او نیز توسط یک طبقه برای حفظ منافع یک طبقه و سرکوب آرزوهای طبقه دیگر استخدام نمی‌شدند. همچنین، جامعه کتابخوان دیگر همانطور که جامعه کنونی ما تا حد زیادی از آن تشکیل شده است از ثروتمندان بیکار تعویذ و بی‌احساس و فقرای نادان، حقیر و گرسنه تشکیل نمی‌شد. و سپس، همانطور که گفتم، السحر السفلی روش دومی هم وجود دارد روش کلیساها و کلوپ‌ها. چهار سال پیش در شیکاگو مردی بود که فکر می‌کرد باید کتاب‌های سوسیالیستی بیشتری نسبت به آنچه منتشر می‌شود، منتشر شود. او پولی نداشت؛ اما برنامه‌ای برای یک انتشارات تعاونی تدوین کرد تا ادبیات سوسیالیستی را به قیمت مناسب ذکر برای کسانی که آن را می‌خواهند، تهیه کند.

عبادت کردن ابطال السحر السفلی

او حدود ده هزار دلار سهام ده دلاری دریافت کرد و از آن دعا نویس زمان به بعد، به … روی آورده طلسم نویس است. ۲۴۷سالانه نیم میلیون اثر ادبی سوسیالیستی منتشر می‌شود. به نظر من این تصویر کاملی از آنچه در جامعه جدید، یعنی روش دوم انتشار کتاب‌ها، اتفاق خواهد افتاد، است. علوم غریبه دعانویس چنین دغدغه‌هایی انجمن‌های آزاد، همانطور که در واژگان سوسیالیستی نامیده می‌شوند به معنای واقعی کلمه هزاران مورد ظهور خواهند کرد. آنها هر زمینه‌ای را که روح آزاد انسان ممکن است به آن علاقه داشته باشد، پوشش می‌دهند، به هر قدیس نوع متفکر و هنرمندی، هر چقدر هم که عجیب و غریب باشد، اهمیت می‌دهند؛ آنها به هر مردی که کوچکترین نشانه‌ای ارواح از قدرت در هر زمینه‌ای نشان دهد، دلگرمی می‌دهند.

تنها دلیلی که ما به اندازه الان از این انجمن‌ها نداریم، این است که افرادی که واقعاً به چیزهای والاتر زندگی اهمیت می‌دهند، تقریباً همیشه فقیر و درمانده هستند. یکی از نکات عجیبی که در مورد کسانی که در پیشنهادات سوسیالیست‌ها ایراد می‌گیرند مشاهده کرده‌ام این است که چقدر به ندرت ابطال طلسم مجرب به ذهنشان خطور می‌کند که آزمون‌های خود را در سیستم فعلی امور به کار گیرند. وضعیت تولید هنر و ادبیات اکنون چگونه است آیا همه شرایط کاملاً عاری جادو از اعتراض است؟ آیا انسان نابغه همیشه تشویق و محافظت می‌شود و آزاد گذاشته می‌شود تا قدرت‌های خود را توسعه دهد؟ چند سال پیش در مجله‌ی نورث امریکن ریویو، مقاله‌ای از خانم گرترود آترتون منتشر شد که در آن او…۲۴۸نظرش را مطرح کرد موضوع طلسم‌ها در فرهنگ‌های مختلف به طور گسترده تفسیر می‌شود که ادبیات آمریکا امروزه ترسوترین، بی‌رمق‌ترین، فاقد فردیت‌ترین و بورژواترین ادبیاتی است که هر کشوری تا به حال شناخته است.

به نظر می‌رسید این موضوع خانم طلسم ابطال السحر السفلی آترتون را بسیار دعا گیج کرده است او نمی‌توانست درک کند که چرا چنین کشور بسیار بزرگی باید ادبیات بورژوایی داشته باشد.