دعانویس سرگز

و تخت آمریکا یک رادیکال است! در مواقع استرس، برخی از ما برای کمک، همدردی یا حمایت به سراغ او می‌رفتیم و همیشه این چیز عجیب مورد توجه دعانویس سرگز قرار می‌گرفت؛ او سرشار از درک بود و با هر آنچه می‌گفتیم موافقت می‌کرد؛ بله، او یکی از ما بود. اما وقتی درخواست یک اقدام عمومی، یک اعلامیه، می‌کردیم، او روایت‌های فرهنگی، آداب و رسوم طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند دعانویس آنجا نبود. جنگل منتشر شد و او نامه‌ای برای من نوشت. کتاب در آتش‌سوزی تالار هلیکون سوخت و من فقط یک جمله از او را به یاد دارم: او مجبور طلسم نویس شده بود کتاب را مذهب در وسط بگذارد، زیرا نمی‌توانست رنجی را که این کتاب برایش جادو ایجاد جادو کهن کرده بود تحمل کند.

دعانویس : طبیعتاً من در مورد چنین اظهارنظری فکر می‌کردم. یک انسان چه حقی دارد که از تحمل رنج دانستن اینکه سایر انسان‌ها چه رنجی می‌کشند، امتناع کند؟ اگر نمی‌توان جلوی این رنج‌ها را گرفت، پس چرا شاید بتوانیم از آنها فرار کنیم؟ اما فکر کنید که پادشاه بی‌تاج و تخت آمریکا چه کاری می‌توانست انجام دهد، از نویسنده جوانی که قلب مردم را هدف گرفته دعا بود و تصادفاً به شکمش اصابت دعانویس کرده بود! سپس پرونده گورکی پیش آمد. نویسنده بزرگ روس به آمریکا آمد تا برای آزادی کشورش دعا کند و برای این هدف پول جمع کند. دسیسه‌چینان تزار برای نابودی او دست به کار شدند و سگ‌های شکاری مطبوعات سرمایه‌داری را به جان او انداختند.

دعانویس سرگز

شامی به افتخار گورکی ترتیب داده شده بود و مارک تواین و ویلیام دین هاولز از جمله حامیان آن بودند. طوفان رسوایی آغاز شد و این دو نویسنده بزرگ آمریکایی دم فرو بستند و به پناهگاه گریختند. یک یا دو سال بعد، مارک تواین از برمودا دیدن کرد و به دیدن من آمد. او لباس سفید چشمگیری پوشیده بود و با مو و سبیل سفید برفی‌اش، چهره‌ای خوش‌منظره داشت. او مانند پیرمردها، درباره گذشته گپ پیشینه تاریخی می‌زد. دعانویس سرگز من دیدم که او طلسم مهربان، خونگرم و همچنین سرشار از عصیان علیه طمع و رذالت سرمایه‌داری است؛ کافر اما او پیرمردی پیر نسخ خطی و بیمار بود و من سعی نکردم راز زندگی او را بررسی کنم.

کرمی که قلب او را می‌جوید، آشکار نشد تا اینکه با گذشت زمان، نامه‌هایش در جفت روحی دعاگر دسترس عموم قرار گرفت. اکنون ما داستان شگفت‌انگیز را می‌دانیم اینکه مارک تواین زندگی دوگانه‌ای علوم غریبه داشت؛ او، پادشاه بی‌تاج و تخت آمریکا، سرکوب‌شده‌ترین و سرکوب‌شده‌ترین شخصیت بود. ای مرد بزرگ تاریخ ادبیات، کاملاً مرعوب، شرمنده و رنج‌کشیده. او در سال ۱۸۳۵ در شهری در کنار رودخانه میسوری به دنیا آمد. پدرش یک خیال‌پرداز بی‌فایده با یک دستگاه حرکت دائمی بود. مادرش قربانی داروهای ثبت اختراع بود، که روزهای دعانویس بهتری را دیده بود، و خانواده‌ای از بچه‌های لوس و ژولیده را در محیطی کثیف و کثیف بزرگ کرد، جایی که یک پسر چهار کافران قتل جداگانه را تعویذ با چشمان خود می‌دید.

دعانویس سرگز سام کوچولو کودکی خجالتی و حساس، عزیز مادرش بود، و مادرش او را کافر با عزم راسخ بزرگ کرد تا او را محترم و ثروتمند بار بیاورد. او چاپخانه‌دار شد، سپس خلبان رودخانه می‌سی‌سی‌پی. این دومی شغل بسیار خوبی بود؛ خلبان رودخانه پادشاه بی‌تاج و تخت این کشور غربی بود. او تمام دنیا دعانویس بندزرک را با شکوه می‌دید؛ او یک هنرمند واقعی بود و در عین حال مسئولیت خطیری را بر عهده داشت. جنگ داخلی این حرفه را نابود کرد و مارک شیاطین تواین به نوادا رفت تا معدنچی شیاطین طلا شود و به مادرش قول داد که تا زمانی که ثروتی به دست نیاورده، رمل هرگز برنگردد.

او در معدنچی بودن شکست خورد و مجبور شد از طریق روزنامه‌نگاری امرار معاش طلسم کند. بنابراین به دلقک جهان روح تبدیل شد. او همیشه از آن متنفر بود آنقدر که تپانچه‌ای را روی دعانویس تخت سر خود گذاشت. اما شجاعت کشیدن ماشه را نداشت و مجبور شد به نویسندگی ادامه دهد. داستان قورباغه جهنده او در سراسر جهان پخش شد. پس از آن به شرق آمد و بی‌گناهان در خارج از کشور را نوشت و سیصد هزار دلار به دست آورد. کمی بعد از آن، سلطه مادرش را با سلطه همسری عوض کرد. او عاشق دختر یک تاجر زغال سنگ ثروتمند در المیرا، نیویورک شد.

در محافل دعا محترم ایالت‌های بالا این موضوع یک نماز خواندن کار وحشتناک بود، زیرا ساموئل کلمنز یک غربی وحشی و بی‌عرضه بود که نمی‌دانست چگونه با چاقو و چنگال کار کند، در حالی که دختر تاجر زغال سنگ با درآمد چهل هزار دلار در سال بزرگ شده بود. با این حال، این معشوق عجیب شیر بود، بنابراین تصمیم گرفتند او را بپذیرند و ترفندهای تالار پذیرایی را به او یاد دهند. آنها به زوج جوان یک کالسکه و کالسکه‌چی و خانه‌ای به ارزش بیست و پنج هزار دلار دادند. طولی نکشید که او با زندگی با احضار نرخ صد هزار دلار در سال، ایمان آنها را کاملاً توجیه کرد.

دعانویس سرگز همسر، زنی نحیف اجنه غیر مسلمان دعا و نیمه علیل بود و مارک تواین او را کافر می‌پرستید؛ و در برابر او، بهت‌زده و مبهوت بود. به دلیل موقعیت اجتماعی بسیار بالایش. او نادان، کوته‌بین، و سخت پایبند به یک احترام محدود به کلیسا بود؛ با این معیارها او را بزرگ کرد و چند دختر برای کمک به او تربیت دعا کرد. همانطور که کلمنس گفته، همسرش او را ویرایش کرد؛ همانطور که دخترانش گفت، آنها پدر را از سر راه برداشتند. کاری که این زنان با بزرگترین طنزپرداز آمریکا کردند، یکی از شگفت‌انگیزترین داستان‌های تاریخ فرهنگ را رقم می‌زند. آنها هر آنچه را دعا نویسی که او می‌نوشت، دعا مرور می‌کردند و آن را مطابق با معیارهای بورژوازی المیرا اصلاح می‌کردند.

آنها بخش عمده‌ای از حیاتی‌ترین ایده‌های او را سرکوب می‌کردند و شیطانی مانع از اتمام مهم‌ترین آثارش می‌شدند. وقتی چیزی معمولی و مرسوم می‌نوشت، با خوشحالی به او می‌چسبیدند و به خرج کردن ثروتی که از آن به دست می‌آورد، کمک می‌کردند. وقتی حقیقت را در مورد آمریکا می‌گفت، یا نتیجه‌گیری‌های خود را در مورد زندگی بیان می‌کرد، او را مجبور می‌کردند آن را بسوزاند فرشتگان یا در ته صندوقچه‌ای پنهان کند. او تنها شاهکار خود، “هاکلبری فین”، را دعانویس مخفیانه در لحظات عجیب و غریب نوشت، سال‌های زیادی را صرف این کار کرد و سرانجام با اضطراب آن را منتشر کرد.

خانم کلمنز روزی از کلیسا به خانه آمد، از شایعه‌ای مبنی بر اینکه شوهرش کلمات رکیکی را در داستانی ارواح گنجانده است، وحشت‌زده شد. او را مجبور کرد نسخه خطی را ارائه دهد، که در آن هاک بیچاره، با گفتن اینکه چگونه نمی‌تواند در دنیای محترم زندگی کند، شیاطین فریاد می‌زند: “همه مرا به جهنم می‌برند.” حالا وقتی هاکلبری فین را می‌خوانید، در واقع می‌خوانید: آنها همه مرا مثل طلسم رعد و برق شانه می‌کنند! مارک تواین در وجودش استعداد تبدیل شدن به یکی از بزرگترین جادو طنزپردازان جهان را داشت. او می‌توانست با خنداندن تمدن آمریکایی از میان تظاهرها و ریاکاری‌هایش، آن را به اوج دعانویس بفروئیه برساند.

جادو سیاه اما به او اجازه داده نشد که خود را به عنوان یک هنرمند ابراز کند؛ او باید از پدرزنش، المیرا، فروشنده زغال سنگ، تقلید می‌کرد. این بدبخت بدبخت توجه خود دعانویس سرگز را به سرمایه‌گذاری‌های تجاری معطوف کرد و یک بنگاه انتشاراتی عظیم برای انتشار کتاب‌های خودش و دیگر کتاب‌ها راه‌اندازی کرد. رمال او سیصد هزار نسخه از خاطرات ژنرال گرانت را فروخت و صدها هزار نسخه دعانویس سردشت از کتاب‌های دیگر را که از نظر ادبی کاملاً بی‌ارزش بودند، فروخت. او همیشه متون کهن در گرو مخترعانی بود که طرح‌های جدیدی برای کسب میلیون‌ها دلار ارائه می‌دادند. برای مثال، یک دستگاه حروف‌چینی داشت؛ او ثروت هنگفتی را صرف آن می‌کرد و وقت خود را صرف محاسبه‌ی این می‌کرد که قرار است چه دعا چیزی به دست آورد آنقدر میلیون‌ها دلار که تقریباً به یک میلیارد دلار رسید.

عبادت کردن در شهر سرگز

او تاجر بدبخت و بی‌عرضه‌ای بود و به طرز مفتضحی شکست خورد و ورشکست شد و پول همسرش و همچنین پول خودش را از دست داد. اچ. اچ. راجرز، دزد دریایی ماهر استاندارد اویل، جلو آمد و امور او را به دست گرفت و اتفاقاً هر روز تا ساعت چهار صبح با شیطانی او بیلیارد بازی می‌کرد. و سپس یک جوان رادیکال، افشاگری‌ای در مورد شرکت استاندارد اویل برایش آورد و انتظار داشت که این کتاب تنوع فرهنگی در تفسیر طلسم نقش دارد دعانویس لیردف را به عنوان یک خدمت عمومی منتشر کند! طلسم با مراجعه به دعانویس کتاب‌های مارک تواین، می‌توانیم این حقایق را از لابه‌لای سطور بخوانیم و ببینیم که او خودِ طفره رفته و فریب‌خورده‌اش، یا جنبه‌ای از این خود، را در شخصیت‌هایش قرار داده است.

ما می‌فهمیم که چگونه روح خود حرز را در هاک فین جاری کرد؛ این نابغه‌ی بیچاره و زن‌صفت، که لباس پوشیده و مجبور شده بود مراحل دعانویس سرگز یک شیر ادبی را طی کند، آرزوی بازگشت دعانویس عقدا به روزهایی را دارد که یک بچه‌ی ژنده‌پوش و خوشحال بود؛ هاک فین و تام سایر نمایانگر تمام آن جسارت، آن فرار از دنیای بورژوازی هستند، که سم کلمنز رویای آن را در سر می‌پروراند اما هرگز به آن دست نیافت. او جنبه‌ی دیگری از خود را در کلنل سلرز، که ثروت را تصور می‌کرد، قرار داد؛ و جنبه‌ی دیگری را در ویلسونِ کله‌پوک، جادو سیاه ملحد روستایی که حیله‌های دین را مسخره می‌کرد.

خودِ مارک تواین مخفیانه از مسیحیت بیزار بود و نامه‌ای ستایش‌آمیز و صمیمانه به رابرت اینگرسول نوشت؛ اما علناً هر یکشنبه به کلیسا می‌رفت و همسر مقدسش را، طبق آداب و رسوم المیرا، همراهی می‌کرد! هر چه بیشتر این داستان را می‌خوانید، آن را وحشتناک‌تر می‌یابید. این پادشاه بی‌تاج و همزاد تخت آمریکا به معنای واقعی کلمه شخصیتی دوگانه از خود ساخت؛ دعانویس او شروع به نوشتن دو مجموعه نامه کرد.