دعانویس شاندرمن

ده دلاری بیشتری را برای چاپ ادبیات ضد جنگ توزیع می‌کرد. کومه پیر برادرزاده‌ای به نام هاینریش داشت که گهگاه به دیدارش می‌آمد. او مردی قدبلند و خوش‌قیافه بود که انگلیسی را خیلی بهتر دعانویس شاندرمن از عمویش صحبت می‌کرد و لباس‌های بهتری می‌پوشید. بالاخره آمد و کومه اعلام کرد استان که قرار است در مغازه کمک کند. آنها دعانویس به هیچ جادو سیاه کافران کمکی که جیمی می‌دید نیازی نداشتند، و مطمئناً نه از کسی مثل هاینریش که نمی‌توانست پره را از دسته تشخیص دهد؛ اما این کار جیمی نبود، بنابراین هاینریش لباس کار پوشید و چند هفته‌ای را استان پشت پیشخوان نشست و با مردانی که به دیدنش می‌آمدند با صدای آهسته صحبت کرد.

دعانویس : پس از مدتی دوباره به بیرون رفتن روی آورد و سرانجام اعلام کرد که در امپراتوری شغلی پیدا کرده است. دوم. و سپس به جمع کارگران مغازه، یک ارواح نفر دیگر هم اضافه شد یک کارگر ایرلندی طلسم به نام ریلی. ایرلندی‌ها مشکل عجیبی در جنگ بودند خار وجدان متفقین، نقطه ضعف زره آنها، حلقه فرشتگان شکسته شهر زنجیره استدلال‌هایشان؛ و بنابراین هر آلمانی وقتی یک ایرلندی وارد اتاق می‌شد خوشحال می‌شد. این رفیق ریلی برای تعمیر لاستیک پنچرش آمده بود و ایستاده بود استان تا نظرش را در مورد وضعیت جهان بگوید. پیرمرد کومه به پشتش زد، با او دست داد و به او گفت که آدم درستی است و دوباره بیاید.

دعانویس شاندرمن

بنابراین ریلی شروع به پرسه زدن کرد؛ از جیبش روزنامه‌ای به نام هیبرنیا بیرون می‌آورد دعانویس و کومک از زیر پیشخوان روزنامه‌ای شاندرمن به نام ژرمانیا بیرون می‌آورد و هر دو ساعت به ساعت آلبیون خائن را محکوم می‌کردند. جیمی، در حالی که روی چرخ دنده طلسم صاف خم می‌شد، به بالا نگاه می‌کرد و پوزخند می‌زد و فریاد می‌زد: حتماً! زمستان بود و تاریکی زود از راه دعاگر می‌رسید و جیمی داشت کارش را زیر نور چراغ برق در پشت مغازه انجام می‌داد که رایلی آمد و به طرز مرموزی او را به گوشه‌ای کشاند. آیا واقعاً منظورش از نفرت از جنگ و تمایل به مبارزه با آن همین بود؟ مغازه‌های امپایر حالا هر روز هزاران پوکه فشنگ تولید می‌کردند تا در قتل مردان استفاده شود.

تلاش برای شروع اعتصاب بی‌فایده بود، دعانویس شاندرمن جاسوس‌های زیادی سر کار بودند و هر کسی را که دهانش را باز می‌کرد، اخراج می‌کردند. اگر جادو یک غریبه سعی می‌کرد این کار را بکند، او را به زندان می‌فرستادند چون البته، گرانیچ پیر، دولت شهر را در جیب جلیقه‌اش داشت. همه اینها برای جیمی یک داستان قدیمی بود؛ اما حالا مرد ایرلندی به سراغ یک پیشنهاد جدید رفت. راهی برای متوقف کردن کار امپراتوری وجود داشت، راهی که در جاهای دیگر امتحان شده بود و جواب داده بود. رایلی می‌دانست از کجا می‌توان مقداری تی‌ان‌تی تهیه کرد ماده دین منفجره‌ای که چندین برابر قوی‌تر از دینامیت است.

آنها می‌توانستند از لوله‌های فولادی دوچرخه‌ها بمب بسازند و جیمی، که مغازه‌های امپراتوری را به آیین‌های نمادین در طول نسل‌ها تکامل یافته‌اند خوبی می‌شناخت، می‌توانست راهی برای ورود و ترتیب دادن به کارها پیدا کند. پول جادو کهن زیادی در آن بود شاندرمن افرادی که این کار را انجام می‌دادند ممکن بود بقیه عمرشان را در خیابان دعانویس سورک ایزی زندگی کنند. جیمی مبهوت دعانویس استان شد. او کاملاً صادقانه جاسوسان آلمانی را در دسته مارهای دریایی قرار داده دعا بود؛ و حالا یک مار دریایی درست جلوی چشمانش بود که سرش را از کف مغازه دوچرخه فروشی کومه بیرون آورده بود! جیمی پاسخ داد که او هرگز با این نوع چیزها کاری نداشته است.

این راه جلوگیری از جنگ نیست؛ این فقط جنگ بیشتری به پا می‌کند. دیگری شروع به بحث با او کرد و نشان داد که این کار به کسی جفت روحی آسیبی نمی‌رساند؛ انفجار شب هنگام رخ می‌دهد و تنها چیزی که آسیب خواهد دید کیف پول ایبل گرانیچ خواهد بود. اما جیمی سرسخت بود؛ دعانویس شاندرمن خوشبختانه یک چیز که مدام در محل به سرش کوبیده می‌شد این بود که جنبش نمی‌تواند از توطئه استفاده کند، باید با تبلیغات آشکار عمل کند و ذهن و وجدان انسان‌ها را به دست آورد. اول مرد ایرلندی عصبانی شد و او را ترسو و نازپرورده خطاب کرد.

بعد مشکوک شد و خواست طلسم بداند تعویذ که آیا جیمی او را به امپراتوری خواهد فروخت یا نه. جیمی به این حرف خندید؛ او هیچ علاقه‌ای به آبل گرانیچ نداشت آن پیرمرد لعنتی ممکن بود جاسوسی خودش را بکند. جیمی به هیچ وجه کاری به این موضوع نداشت. و بنابراین پروژه کنار گذاشته استان شد؛ اما ماشین‌کار کوچک دعا بعد از آن مجبور شد چشمانش را باز نگه دارد و متوجه شد که چه تعداد آلمانی، همه غریبه، مغازه را به محل ملاقات تبدیل کرده‌اند؛ همچنین صمیمیت سریعی که بین مرد ایرلندی و هاینریش، برادرزاده کومه، که آنقدر خودش را جمع و جور می‌کرد و پشتش به چیزی نبود، ایجاد شده بود.

اوضاع شهر با یک اتفاق ناگهانی و تکان‌دهنده به اوج خود رسید انفجار بمب، البته نه طلسم از آن نوعی که جیمی انتظارش را داشت. شاندرمن گشایش عصر یکی از روزهای فوریه بود، درست زمانی که می‌خواست مغازه استان را ببندد، دید که در مغازه باز شد و کلیسا چهار مرد وارد شدند. آنها با ظاهری عجیب و رسمی وارد شدند، دو نفر از آنها به سمت جیمیِ گیج و دعانویس فیروزآباد دو نفر حرز دیگر به سمت کومه رفتند. یکی از آنها شهر یقه کتش را برگرداند و یک ستاره طلایی بزرگ را نشان داد و اعلام کرد: من مأمور دولت هستم و شما بازداشت هستید.

دعانویس معمولان و همزمان، دیگری بازوهای جیمی را گرفت و یک جفت دستبند به مچ‌هایش زد. او دستانش را روی زندانی‌اش کشید، مراسمی که به بازرسی معروف است؛ و همزمان، مردان دیگر کومه را گرفته بودند. جیمی دید که دو مرد دیگر از در پشتی مغازه وارد شدند، دعانویس شاندرمن اما کاری از دستشان برنمی‌آمد، زیرا هم جیمی و هم کومه بیش از حد وحشت‌زده شده بودند که بتوانند برای فرار حرکتی انجام دهند. آنها را به سمت اتومبیلی بردند، به داخل هل دادند و با سرعت دور شدند. به هیچ سوالی پاسخ داده نشد، بنابراین کمی بعد، آنها دست از پرسیدن سوال برداشتند و بی‌حرکت نشستند و به تمام گناهانی که همزاد در زندگی خود مرتکب شده بودند و احتمال اینکه این گناهان برای پلیس آشکار شود، فکر کردند.

سوم. جیمی فکر می‌کرد که قرار است به زندان برود؛ اما در عوض او را به ساختمان اداره پست، به اتاقی در طبقه بالا بردند. کومه را به اتاق دیگری بردند و جیمی دیگر دعا او دعانویس شاندرمن را ذکر ندید. تنها چیزی که جیمی وقت جادو سیاه داشت بداند یا به آن فکر کند، مرد جوان عبوسی بود که پشت میزی نشسته بود و او را روی تابه قرار داده بود. این مرد جوان گفت: وظیفه من است که به شما اطلاع دهم که جادو هر دعا نویس چیزی که می‌گویید ممکن است علیه خودتان استفاده شود. و سپس، بدون اینکه به جیمی فرصتی کافر برای درک معنای این کلمات بدهد، شروع به استان پرسیدن سوالاتی کافر از او کرد.

در تمام طول این آزمایش سخت، دو کارآگاه در کنارش ایستاده بودند و در گوشه‌ای از اتاق، پشت میز دیگری، یک تندنویس مشغول ثبت گفته‌های او بود. جیمی می‌دانست که چیزهایی به عنوان تندنویس وجود دارد زیرا مگر همین چند دعا نویسی وقت پیش نزدیک نبود عاشق یکی از آنها شود؟ مرد جوان با چهره‌ای عبوس پرسید: اسمت؟ و بعد پرسید: کجا زندگی می‌کنی؟ دعانویس و بعد گفت: شاندرمن هر چه در مورد این توطئه بمب‌گذاری می‌دانی به من بگو. جیمی فریاد زد: اما من هیچی نمی‌دونم! مرد جوان پاسخ داد: تو در دستان دولت فدرال هستی و تنها شانس تو این است که سینه‌ات را پاک کنی.

دعا برای شهر شاندرمن

اگر به ما کمک کنی، می‌توانی آزاد شوی. جیمی دوباره فریاد زد: اما من هیچی نمی‌دونم! صحبت‌هایی در مورد دینامیت کردن مغازه‌های امپایر شنیده‌ای؟ بله، آقا. “سازمان بهداشت جهانی؟” یه مرد… جیمی تا اینجا پیش رفت و بعد به دعانویس کوهی‌خیل یاد قولی که داده بود افتاد. گفت: من… من نمی‌تونم تشخیص بدم! چرا که نه؟ این درست نخواهد بود. به دینامیت کردن ساختمان‌ها اعتقاد داری؟ متون کهن جادو نه، آقا! جیمی در این پاسخ لحنی حاکی از صمیمیت شدید به خود گرفت طلسمات و به همین دلیل دیگری شروع به بحث با او کرد. جنایات فجیعی در سراسر کشور رخ داده بود و دولت می‌خواست به آنها پایان دهد؛ مطمئناً وظیفه یک شهروند شریف بود که هر کمکی از جادو سیاه دستش بر می‌آمد، ارائه دهد.

جیمی آنقدر گوش داد تا عرق استان اضطراب بر پیشانی‌اش نشست؛ اما نتوانست خود را راضی کند که به همکاران کارگرش توهین کند. نه، اگر قرار بود به ده یا بیست سال زندان محکوم شود، همانطور که مرد جوانِ عبوس به او گفته بود، نه. مرد جوان پرسید: به رایلی گفتی که با بمب‌ها کاری نخواهی داشت؟ و جیمی جواب داد: البته که داشتم! و بیچاره آنقدر گیج استان شده بود که حتی متوجه نشد در جوابش چیزی تفاسیر مختلفی از مفاهیم طلسم در روایت‌های تاریخی وجود دارد را گفته که قسم خورده بود هرگز نگوید! به نظر می‌رسید که پرسشگر از همه چیز خبر دارد، بنابراین برایش آسان بود که جیمی را وادار کند تا بگوید چطور شنیده است که کومه به فروشگاه‌های امپراتوری، کشور و رئیس جمهور فحش می‌دهد؛ دعانویس چطور دیده است که کومه با رایلی و آلمانی‌هایی که نامشان را نمی‌دانست، پچ‌پچ می‌کند و چطور هاینریش، برادرزاده کومه، را در حال بریدن لوله‌های فولادی دیده

است. سپس پرسشگر درباره جری کولمن پرسید. جیمی چقدر پول داشته و با آن چه کرده دعانویس شاندرمن است؟ جیمی از نام بردن افراد دیگر خودداری کرد؛ اما وقتی مرد جوان تلویحاً گفت که جیمی ممکن است مقداری از پول را مذهب برای خودش نگه داشته باشد.