دعا نویسی خوبه یا بد

جالبی شرح می‌دهد که چگونه شاهزاده خانم دنیا انگشتر را به دست می‌آورد، وزیر را به زندان شهر می‌فرستد و پدر و شوهرش را از بیابان عبادت کردن نجات می‌دهد. سپس دعا نویسی خوبه یا بد وزیر اعدام می‌شود و انگشتر توسط آن بانو نگهداری می‌شود، زیرا او فکر می‌کند که نگهداری آن مذهب در نزد او امن‌تر از نگهداری دعا آن نزد بستگانش است. پس از این اتفاق، پسری به دنیا می‌آید، پادشاه می‌میرد، معروف به تخت سلطنت می‌رسد و اندکی پس از آن همسرش را از دست می‌دهد، که قبل از مرگش انگشتر را به او پس می‌دهد و از او می‌خواهد که به خاطر خودش و پسرش از آن به خوبی مراقبت کند.

دعانویس : زمان می‌گذرد و فاطمه، همسر اول پینه‌دوز، که او هم مقدس توسط یک جن به آنجا آورده شده، به شهر می‌آید و داستان فقر و رنجی را که از زمان عزیمت پینه‌دوز از قاهره متحمل شده است، تعریف می‌کند. معروف با او سخاوتمندانه رفتار می‌کند و او را در کاخی با مکانی جداگانه مستقر می‌کند، اما شرارت زن دوباره کافران ظاهر می‌شود و او سعی می‌کند حلقه را برای اهداف خودش به دست آورد. درست زمانی که حلقه را به دست آورده، توسط پسر معروف که شاهد اعمال او بوده، درجا بریده و کشته می‌شود و بدین ترتیب سرانجام از شر او خلاص می‌شود.

دعا نویسی خوبه یا بد

سپس پادشاه و پسرش ازدواج می‌کنند و به شیوه داستان‌های شرقی با خوشحالی زندگی می‌کنند جادو و همه شخصیت‌های دیگر سنت‌های آیینی در فرهنگ‌های مختلف تکامل یافته‌اند دعا به درستی تأمین می‌شوند. این هم از شب‌ها. داستان‌های دیگری که دعا نویسی قوی از متن برسلاو ، قطعه کلکته مربوط به سال‌های ۱۸۱۴ ۱۸۱۸ و منابع دیگر ترجمه شده‌اند، توسط پین در سه جلد اضافی با عنوان قصه‌هایی از زبان عربی و توسط برتون در دو جلد از شش جلد شب‌های تکمیلی او ارائه شده‌اند. سه کتاب پین و دو جلد اول برتون از همین خط پیروی می‌کنند. دعا نویسی خوبه یا بد هر دو شامل بیست داستان اصلی و شصت و چهار داستان فرعی یا در مجموع هشتاد و چهار داستان هستند که به نه داستان کوتاه و هفتاد و پنج داستان بلندتر تقسیم شده‌اند.

برخی از آنها بسیار جالب و برخی سرگرم‌کننده هستند، به خصوص تعدادی از شانزده داستان پاسبان که به توصیف زیرکی زنان و مهارت دزدان و افراد آن طبقه می‌پردازد. احتمالاً اینها کم و کافر بیش مربوط گشایش به دوران معاصر هستند. اولین داستان این مجموعه، با نام خواب‌آلود و بیدارشونده، که دعا نویسی عموماً با نام خواب‌آلود بیدار شده شناخته می‌شود، خوب است و همچنین به عنوان یکی از داستان‌های گالان که در آن زمان ردیابی نشده بود، اما بعداً در متن احضار تونسی شب‌ها ظاهر شد، به ویژه جالب جادو توجه است. جلد سوم شب‌های تکمیلی برتون یکی از جالب‌ترین مجموعه‌های این مجموعه است.

این جلد شامل هشت داستان اصلی و چهار داستان فرعی از دعا نویسی ماجراهای عربی گالان است که در موکل جن نسخه‌های کلکته، بولاق یا برسلاو شب‌ها وجود ندارند. سال‌ها منابعی که گالان این داستان‌ها را از آنها تهیه می‌کرد، ناشناخته بود. برخی می‌گفتند که او خود آنها را ساخته است. برخی دیگر حدس می‌زدند که او آنها را از قصه‌گویان قسطنطنیه و دیگر نقاط شرق گرفته است. دعانویس اما در سال طلسم نویس ۱۸۸۶ میلادی، دعا نویسی خوبه یا بد قدیس آقای اچ. زوتنبرگ، مسئول نسخه‌های خطی شرقی در کتابخانه ملی پاریس، نسخه‌ای خطی از شب‌ها را به دست آورد که شامل اصل عربی داستان‌های زین الاصنام و علاءالدین، دو تا از بهترین داستان‌های گالان، بود.

این یک دستاورد بسیار ارزشمند بود، زیرا تردیدهایی را که همیشه دعاگر در مورد منشأ این دو داستان ابراز دعانویس می‌شد، از بین می‌برد و همچنین به این فرض منجر می‌شود که اصل عربی داستان‌های دیگر نیز روزی پیدا خواهد شد. از میان این هشت داستان اصلی و چهار داستان فرعی گالان، داستان‌های علاءالدین؛ یا چراغ شگفت‌انگیز و علی بابا و چهل دزد همواره محبوب‌ترین داستان‌ها بوده‌اند و از زمانی که علوم غریبه گالان برای شهر اولین بار آنها را به اروپا معرفی کرد، مورد تحسین نسل‌های زیادی قرار گرفته‌اند. اما برخی از داستان‌های دعانویس محبت شوهر دیگر نیز به همان شهرستان اندازه خوب هستند و همگی ارزش خواندن دارند، زیرا برتون نه تنها گالان را به عنوان راهنما در نظر گرفته، بلکه ترجمه خود را از نسخه هندوستانی داستان‌های گالاندی، که توسط فردی به نام توتارام شایان تهیه شده است، اقتباس کرده است.

دعا نویسی اثر دارد متن‌های شب‌های او به همراه متون دیگران به طور کامل مورد بحث قرار گرفته است. برتون شهر با این روش تلاش کرد تا طعم شرقی خود اثر را حفظ کند، بدون اینکه سس فرانسوی زیادی به آن اضافه کند. پس از کشف اصل عربی داستان‌های زین الاصنام و علاءالدین، پین به اهمیت آن پی برد و ترجمه خود از این دو داستان را در سال ۱۸۸۹ در یک جلد جداگانه منتشر کرد که نوعی ضمیمه به دوازده جلد قبلی او را شهرستان تشکیل می‌دهد. این کتاب سیزدهم همچنین شامل مقدمه‌ای جالب است که خلاصه‌ای از اثر آقای زوتنبرگ را که در سال ۱۸۸۸ در پاریس منتشر شده است، دعا نویسی خوبه یا بد ارائه می‌دهد و شامل متن عربی داستان علاءالدین، همراه با شرح مفصلی از برخی نسخه‌های خطی هزار و یک شب و ترجمه گالان است.

جلد چهارم و پنجم شب‌های تکمیلی برتون شامل داستان‌های جدیدی از یک نسخه خطی عربی از شهر شب‌ها در هفت جلد است که توسط آقای ادوارد ورتلی مونتاگ به اروپا آورده شده و توسط کلیسا دکتر جوزف وایت، استاد زبان عبری و عربی در آکسفورد، در حراج کتابخانه‌اش خریداری شده دعا نویسی برای وسواس فکری و از او به دکتر جاناتان اسکات رسیده است که آن را به قیمت پنجاه پوند به کتابخانه بودلیان در آکسفورد فروخته است. نسخه خطی ورتلی مونتاگ شامل داستان‌های اضافی بسیاری است که در نسخه‌های کلکته، بولاک یا برسلاو وجود ندارند و این داستان‌های اضافی دعا اکنون توسط برتون ترجمه شده‌اند.

مشخص نیست که ورتلی مونتاگ چگونه یا از کجا نسخه خود از هزار و یک شب را به دست آورده است. دکتر وایت زمانی قصد داشت کل مجموعه را ترجمه کند، اما این کار هرگز انجام نشد. با طلسمات این حال، جاناتان اسکات برخی شهر از داستان‌ها را ترجمه کرد که در جلد ششم سرگرمی‌های هزار و یک جادوگر شب او در سال ۱۸۱۱ جادو میلادی منتشر شد، اما این کار به طور بد و ناقص انجام شد. اکنون برتون آن را به طور کامل اصلاح و در این دو جلد به شکل بهتری ارائه کرده است. در پیوست اول جلد پنجم، فهرستی از محتویات نسخه خطی ورتلی مونتاگ وجود دارد که بسیار جالب است، دعا خوبه یا بد زیرا نه تنها شامل شرح خود نسخه خطی است، بلکه فهرست کاملی از داستان‌های تشکیل‌دهنده هزار و یک شب را نیز در بر می‌گیرد که البته بسیاری از آنها در خود شب‌ها یافت می‌شوند.

این دو جلد تکمیلی شامل ۲۵ داستان اصلی و ۳۱ داستان فرعی، یا در مجموع ۵۶ داستان است. برخی از آنها بسیار سرگرم‌کننده هستند، به خصوص داستان‌های دعا نویسی خوبه یا بد لاریکین‌ها، در حالی که کل آنها به دانش ما از این مجموعه عظیم داستان‌های شرقی می‌افزاید، که به تدریج در طول صد و هشتاد و پنج سال گذشته مورد توجه اروپا قرار گرفته تعویذ است. ششمین جلد تکمیلی برتون شهر شامل داستان‌هایی برگرفته از کتابی از قصه‌های عربی است که ادامه‌ی سرگرمی‌های هزار و یک دعا دعانویس شب دعانویس سرخه است. این کتاب توسط دوم چاویس، کشیش سوری و استاد زبان عربی در دانشگاه پاریس، و آقای ژاک کازوت، ادیب مشهور فرانسوی که متأسفانه و به ناحق در ۲۵ سپتامبر ۱۷۹۲، در زمان انقلاب، در پاریس با گیوتین اعدام شد، گردآوری شده دعا نویس است.

جفت روحی این اثر که گاهی هزار و یک شب جدید نامیده می‌شود، تقلیدی از اثر شگفت‌انگیز گالان است و دعاگر می‌توان آن را نوعی ادامه‌ی آن دانست. دام چاویس نسخه‌های خطی را به فرانسه آورد و با آقای کازوت برای همکاری توافق کرد. اولی عربی را به فرانسوی ترجمه کرد و دومی دعانویس بهبهان شیوه و موضوع را مطابق با دعاگر سبک و سلیقه‌ی روز تغییر داد. این اثر اولین بار در سال‌های ۱۷۸۸ ۸۹ منتشر شد و در سال ۱۷۹۲ به انگلیسی ترجمه شد. برتون، در پیشگفتار خود بر این جلد، شرح کاملی از این داستان‌ها، به ترجمه و ویرایش چاویس و دعا کازوت، ارائه می‌دهد.

جادوی خوبه یا بد

او خود ترجمه‌ای از هشت داستان از آنها ارائه می‌دهد که یکی از آنها، زبان‌شناس، دوئنا و پسر پادشاه، دعاگر جالب است، زیرا شامل مجموعه‌ای از معماها، پرسش‌ها و شماره ملا پاسخ‌ها است که ممکن است خواننده را به یاد داستان ابوالحسن و کنیزش تودود، در شب‌های خاص، و تاریخ حجاج بن یوسف و سید جوان، از نسخه خطی ورتلی مونتاگ، بیندازد. علاوه بر هشت داستان ترجمه شده، جلد ششم شامل مطالب زیادی در قالب ضمائم است، مانند: یادداشت‌هایی دعا نویسی طلسم و جادو در جادو مورد اثر زوتنبرگ در مورد علاءالدین و نسخه‌های خطی مختلف شب‌ها؛ زندگینامه اثر و جادوگر منتقدان آن؛ نظرات مطبوعات و غیره؛ اما اگرچه برای کنجکاوان بسیار ارزشمند است، دعا خوبه یا بد جادو سیاه اما فضای اینجا اجازه اشاره بیشتر به آنها را نمی‌دهد.

به طور خلاصه، سیزده جلد پین این مقاله بر الگوها و مفاهیم کلی مرتبط با طلسم تمرکز دارد. شامل ۱۹۳ داستان اصلی و ۱۵۹ داستان فرعی یا در مجموع ۳۵۲ داستان است، در حالی که شانزده جلد برتون شامل ۲۳۱ داستان اصلی و ۱۹۵ داستان فرعی یا در مجموع ۴۲۶ داستان است. این داستان‌های متعدد، که از ذکر متون کلکته ، کلکته مکناگتن دعانویس چغامیش ، بولاق ، برسلاو ، ورتلی مونتاگ، گالند و چاویس ترجمه شده‌اند، را می‌توان تشکیل‌دهنده‌ی چیزی دانست که معمولاً سرگرمی‌های هزار دعاگر و یک شب نامیده می‌شود. قدمت آنها به ۷۵۰ شهرستان میلادی می‌رسد که می‌توان آن را سال آغاز آنها دعانویس و سلسله‌ی عباسیان دانست و تا ۱۶۰۰ میلادی یا حتی بعد از آن، خوبه یا بد که پیوسته به آن افزوده می‌شود، ادامه دارد.