دعانویس آبادان

من هرگز حرکت، شور و شوقی را که او با آن رفتن آنها را به تصویر می‌کشید فراموش نکرده‌ام می‌توانستم صدای دعانویس غرغر سرنیزه‌ها را در گوشت دعانویس آبادان مردان بشنوم. نظام اجتماعی حاکم بر انگلستان، تکمیل چنین تکنیک نظامی را ضروری ساخته است؛ همچنین، متوجه می‌شوید که تقوای انگلیسی، فراهم کردن یک مجوز مذهبی برای آن را شیاطین ضروری ساخته است. پس از انجام کار و پاک کردن سرنیزه‌ها، گروه به کلیسا برده می‌شوند و افسر در جایگاه خانواده‌اش زانو می‌زند و خدمتکاران با خدمتکاران زانو می‌زنند و روحانی دستانش را به سوی آسمان بلند می‌کند همزاد و می‌گوید: نام طلسم مقدس تو را متبارک می‌خوانیم که تو را خشنود ساخته است که آشوب‌های فتنه‌انگیزی را دعا که اخیراً در میان ما برانگیخته شده است، فرو بنشانی!

دعانویس : و گاهی اوقات روحانی کاری بیش از تبرک قاتلان انجام توسل می‌دهد او حتی در کار خونین آنها شرکت می‌کند. در اسناد وزارت کشور دولت بریتانیا خواندم که چگونه برخی از معدنچیان علیه دعا دستمزدهای پایین و سیستم “کامیونی” اعتصاب کردند و کشیش ابرگاونی خود را در راس نماز خواندن دهقانان و خاکستری‌ها قرار داد. او شرح مفصلی از عملیات نظامی خود برای وزارت کشور نوشت. تنها کاری که باقی مانده بود دستگیری برخی از اعتصاب‌کنندگان بود، “و سپس من می‌توانم به وظایف روحانی خود برگردم.” بعداً او از “تأثیرات شومی” که مانع از بازگشت معدنچیان به کارشان می‌شد، و اینکه چگونه شش نفر از سرسخت‌ترین آنها را به زندان انداخته بود، نوشت.

دعانویس آبادان

خدای آتش بابلی بنابراین به مهم‌ترین کارکرد خدای قبیله‌ای می‌رسیم، به عنوان متحدی در جنگ، الهام‌بخش شجاعت رزمی. وقتی در بابل باستان می‌خواستید بر دشمنان خود غلبه کنید، به زیارتگاه خدای آتش می‌رفتید و کافران کاهن با آیین‌های وحشتناک، وردهایی را تلاوت می‌کرد که روی آجرها حفظ شده جادو سیاه و برای استفاده در کلیساهای مدرن به یادگار مانده است. متن باستانی فرمان می‌دهد: با زمزمه بخوانید و با آن یک تصویر برنزی داشته باشید و در بسیاری از قطعات به این شکل ادامه می‌یابد: بگذار آنها بمیرند، اما من زنده بمانم! بگذارید آنها ممنوع کافر شوند، اما بگذارید من موفق شوم!

بگذار پیشینه تاریخی آنها هلاک شوند، اما منابع فرهنگی، آداب و رسوم نمادین را حفظ می‌کنند من افزایش خواهم یافت! بگذار آنها ضعیف شوند، اما من قوی خواهم شد! ای خدای آتش، ای قدرتمند، ای والامقام در میان خدایان، تو خدایی، تو شیاطین پروردگار من هستی، و غیره. این در بابل بت‌پرست، دعانویس آبادان حدود سه هزار سال پیش بود. از آن زمان، جهان پیشرفت کرده است آبادان سه هزار سال جنگ و صلح و شکوه، از امید و کار و کردار و نقشه‌های طلایی، از صداهای قدرتمندی که در ترانه و داستان سر برآورده‌اند، از اختراعات عظیم و از فرشتگان رویاهای باشکوه و در یکی از کشورهای پیشرو دعانویس منجیل جهان، مردم برمی‌خیزند و دعانویس سرهایشان را برهنه می‌کنند و برای خدای خود آواز می‌خوانند تا پادشاهشان را نجات دهد و مخالفانش را جادو مجازات کند ای خداوند، خدای ما، برخیز، دشمنانش را پراکنده کن، و آنها را به زمین بزن؛ سیاست آنها را گیج کنید، حیله‌های زیرکانه‌شان را خنثی کن، ما به

او امید بسته‌ایم، خدا دعا شیطانی همه ما نسخ خطی را نجات دهد. من متوجه شده‌ام که اخیراً رسم شده است که این بند را از سرود ملی انگلستان حذف کنند؛ اما واضح است که این به دلیل دعانویس خرمشهر طلسم خام‌گویی بیان آن است، نه به دلیل اعتراض به ایده‌ی دعا به درگاه خدایی که به یک ملت کمک کند و به ملت‌های دیگر متون کهن آسیب برساند؛ زیرا همین احساس بارها طلسم و بارها در کتاب‌های دعا که با دقت ویرایش شده‌اند، بیان شده است: غرورشان را فرو بنشان، بدخواهی‌شان را کلیسا فرو بنشان و نیرنگ‌هایشان را نقش بر آب کن. از ما، بندگان فروتن خود، در برابر تمام حملات دشمنانمان تعویذ دفاع کن.

او را تقویت کن تا بر همه دشمنانش پیروز شود و بر آنها غلبه کند. جز تو، ای خدا، هیچ کس دیگری برای ما نمی‌جنگد. دعاهایی از این جادو سیاه دست امروزه در هر ملت به اصطلاح متمدن خوانده می‌شود. در کافر پشت هر خط نبردی دعانویس در اروپا، آبادان ممکن است کاهنان خدای آتش بابلی را با تصاویر برنزی و وردهای باستانی‌شان ببینید؛ ممکن سید و حاجی است ببینید که طلسم‌های جادویی ساخته می‌شوند، دعانویس آبادان معیارهای جادویی تقدیس می‌شوند، نان جادویی خورده می‌شود و شراب جادویی نوشیده می‌شود، بت‌ها متبرک می‌شوند و هودوها برداشته می‌شوند، ابدیت مورد غارت قرار می‌گیرد تا وسیله‌ای برای تحریک سربازان به حالتی رمال پیدا شود که در آن “وارد دعانویس دزفول شوند”.

در سراسر تمدن، ترس‌ها و جادوگر شیدایی‌های جنگ، مردم را دوباره به رنج‌های کاهنان انداخته است، و آن کلیسایی که گالیله را مجبور به توبه تحت تهدید شکنجه کرد و فرر را زیر دیوارهای قلعه مونتجوییچ تیرباران کرد، از “تولد دوباره دین” شادمان است. مردان پزشک اندرو دی. وایت به ما می‌گوید که خاطرنشان شد که در قرن چهاردهم، پس از پایان طاعون بزرگ، مرگ سیاه، بخش بسیار فزاینده‌ای از املاک و مستغلات و دعانویس خوزستان دارایی‌های شخصی هر کشور اروپایی در دست کلیسا بود. چه خوب که یک روحانی بزرگ گفته بود: آفات، دعانویس محصول کار شیاطین خادمان خداست. و بنابراین طبیعتاً روحانیون به عنوان طردکنندگان بیماری‌های همه‌گیر، به حق ویژه خود پایبندند.

چه کسی می‌داند چه روزی خداوند ممکن است مناسب بداند که معلمان تازه به دوران رسیده‌ی واکسیناسیون کفرآمیز و الحادی را سرزنش کند و مردم را مانند روزهای خوب گذشته‌ی موسی و شماره ملا هارون، با تازیانه به آغوش خود بازگرداند؟ ویسکونت امبرلی، در اثر بسیار عالمانه و نیمه‌مخفی خود، “تحلیل باورهای مذهبی”، از برخی مبلغان به جزایر فیجی، در مورد ایده‌های این بت‌پرستان جاهل در مورد طاعون نقل قول می‌کند. دعانویس آبادان ارواح این کار یک “بیماری‌ساز” بود که تصاویر مردم را با طلسم می‌سوزاند؛ بنابراین آنها در بوق‌ها می‌دمیدند تا این بیماری‌ساز را از طلسم‌هایش بترسانند. مبلغان متعهد شدند آبادان که علت واقعی این مصیبت را توضیح دهند و بدین ترتیب نشان دادند که موکل جن آنها دعا نویس در همان سطح فکری بت‌پرستانی هستند که قرار بود آنها را آموزش دعانویس ایذه دهند!

دعانویس ماهشهر به نظر می‌رسید که بومیان با همسایگان خود در جنگ بوده‌اند و مبلغان به آنها دستور داده بودند که از این کار دست بردارند. آنها از اطاعت سر باز ذکر زده بودند، و خداوند این بیماری همه‌گیر را به عنوان مجازاتی برای دعانویس آبادان گستاخی وحشیانه فرستاده بود! و دقیقاً در همین سطح فیجیایی، کتاب دعای عمومی محترمانه‌ترین و فرهیخته‌ترین کلیساهای ما قرار دارد. من کودکی را به یاد دارم که بر بستر بیماری دراز کشیده بودم، و این به دلیل رواج رسم جنوبی نان داغ سه بار در روز در خانه ما بود؛ و یک روحانی محترم و مهربان آمد و مراسم مخصوص چنین جادو کهن دعوت‌های روحانی را خواند: پس از دیدار خداوند سهم خوبی ببرید!

دعانویس تاکستان و دوباره، وقتی مادرم بیمار بود، اصلاحات آینده ممکن است شامل ارجاعات طلسم گسترده‌تر باشد به یاد دارم که چگونه روحانی در کلیسا دعایی برای او خواند و تمام بیماری‌ها را در ذهن، بدن یا دارایی مشخص کرد. من فقط به مادرم فکر می‌کردم و معنای این کلمات از ذهن کودکانه‌ام می‌گذشت؛ متوجه نشدم که آن ثروتمند سالخورده با لباس مشکی که روی نیمکت جلوی من زانو زده بود، از خداوند متعال کمک می‌خواست تا اجاره‌هایش به سرعت برسد؛ تا پرنده کوچکش در پنبه موفق شود؛ تا کودکان در آسیاب‌هایش با سرعت بیشتری کار کنند. آبادان کسی از ولتر پرسید که آیا می‌توان گاوی را با ورد و طلسم کشت، و او پاسخ داد: بله، اگر کمی استریکنین با آن استفاده کنید.

دعا برای شهر آبادان

و به نظر می‌رسد که این نگرش عضو امروزی کلیسای آنگلیکان باشد؛ او بهترین پزشکی را که می‌شناسد فرا می‌خواند، مطمئن می‌شود که لوله‌کشی‌اش سالم است، و پس از آن فکر می‌کند که اگر شیاطین اجنه غیر مسلمان به خداوند دعانویس حلب فرصتی بدهد، ضرری ندارد. این کار زنان را خوشحال می‌کند، و گذشته از همه اینها، چیزهای زیادی وجود دارد که ما هنوز در مورد جهان نمی‌دانیم. بنابراین او به نیمکت خانواده می‌رود، و جادو شدن بر دعا نویسی فراز دعاهای مقدس تلاوت می‌کند، و پول خود را به نگهداری از مؤسسه‌ای که چهارده یکشنبه هر سال، تهدیدات وحشتناک اعتقادنامه آتاناسیوس را اعلام می‌کند، اهدا می‌کند: هر دعانویس که اعمال صالح می‌خواهد نجات یابد، پیش دعا نویسی از هر چیز لازم است که ایمان کاتولیک را داشته باشد.

دعانویس زنجان شیطانی ایمانی که جز کسی که آن را کامل و بی‌آلایش نگه می‌دارد، بی‌شک تا ابد هلاک خواهد شد. برای اطلاع خواننده‌ی ناآشنا، می‌توان توضیح داد که منظور از ایمان کاتولیک در اینجا نه کاتولیک رومی، بلکه کلیسای انگلستان و کلیسای پروتستان اسقفی آمریکا است. این اعتقادنامه‌ی اسکندریه باستان، حقیقت را با دقتی هولناک و تهدیدآمیز بیان می‌کند چهل و چهار پاراگراف از جزئیات متافیزیکی، که با عذاب نهایی به پایان می‌رسد: دعا این ایمان کاتولیک است: جز کسی که با ایمان راسخ ایمان داشته باشد، نمی‌تواند نجات یابد. می‌بینید، بنیانگذاران این نهاد باشکوه به خودپسندی فرهیخته بسنده نمی‌کردند؛ به آنچه باور داشتند، واقعاً با تمام وجودشان جادو باور داشتند و آماده بودند تا بر اساس آن عمل کنند، حتی اگر به معنای سوزاندن باورهایشان در آتش بود.

همچنین، آنها میل بی‌وقفه ذهن به رشد را جادو می‌شناسند؛ وسوسه وحشتناکی که هر نسل جدید برای باور به آنچه معقول است رمل با آن مواجه می‌شود. دعانویس آبادان آنها با بیان ایمان واقعی در قالب کلماتی که هیچ کس نمی‌تواند اشتباه کند، با این وضعیت روبرو شدند. آنها نه تنها اعتقادنامه آتاناسیوس، بلکه سی و نه ماده را نیز ارائه داده‌اند که سی و نه تضمین جداگانه و الزام‌آور است که کسی که در کلیسای اسقفی دارای مقام است یا مردی با ذهنیت فرومایه خواهد بود یا یک سفسطه‌باز و ریاکار. اینکه برخی از آنها در مواجهه با این معضل ظالمانه چقدر ناامید شده‌اند، با داستانی که درباره دکتر جووت، از کالج بالیول، آکسفورد، نقل شده است، نشان داده می‌شود: وقتی از