دعانویس فخرآباد

طمع، یا کوپیدیتیا بود. او از کلیسای زمان خود خشمگین بود، زیرا هدیه‌ی مهلک امپراتور کنستانتین شیطانی را پذیرفته بود دارایی‌های دنیوی که پاپ‌ها را به قدرتمندان دنیوی، دسیسه‌چینان و فرماندهان ارتش تبدیل می‌کرد. دو پاپ دعانویس فخرآباد زمان خودش، دانته، خود را به جهنم انداختند و بهشت ​​را غرق در خشم از اعمالشان به تصویر کشیدند. سنت پیتر اعلام می‌کند که هر یک از آنها گورستان مرا به فاضلابی نسخ خطی از خون و کثافت تبدیل کرده‌اند. این یک طلسم لجن‌پراکنی آشکار است؛ و چقدر باید برای اسقف‌های فرهیخته‌ی قرن چهاردهم، بی‌ادبانه و غیرادبی به نظر رسیده باشد! منتقدان مدرن نیز چنین طلسمات نظری دارند.

دعانویس : آلبرت موردل کتابی با عنوان دانته و دیگر آثار کلاسیک رو به زوال منتشر کرده است که در آن استدلال می‌کند که کمدی الهی با نمادگرایی پیچیده‌اش که از افسانه‌های کلیسا و اساطیر یونانی و لاتین گرفته شده و با ظرافت‌های فرشتگان مدرسی ترکیب و پیچیده شده، زشت و همچنین قدیمی است. آقای موردل یکی از کسانی است که فکر می‌کند هنر نباید موعظه کند؛ و دعا نویس مطمئناً دانته از این موضوع طفره نمی‌رود پیشینه تاریخی او به زبان ساده به ما می‌گوید: نوع فلسفه‌ای که ما در کل و جزء تحت آن پیش می‌رویم، فلسفه روایات تاریخی از آداب و رسوم طلسم نمادین یاد می‌کنند اخلاق یا اخلاق شماره ملا است؛ شیاطین زیرا کل نه برای گمانه‌زنی، بلکه برای استفاده در نظر گرفته شده است.

دعانویس فخرآباد

چه مسائل اخلاقی‌ای روح دانته را مشغول کرده بود و آیا این مسائل برای ما اهمیتی دارند؟ به نظر من دو مسئله وجود دارد که همیشه بشر را نگران خواهد کرد. اول، مسئله عدالت الهی. چگونه فرشتگان اتفاق می‌افتد که شریران شکوفا می‌شوند؟ چگونه می‌توانیم قدرت آنها را در ظلم به بی‌گناهان توضیح دهیم؟ اگر خدا قدرت جلوگیری از آن را دارد، چرا از آن قدرت استفاده نمی‌کند؟ دانته به اعماق جهنم سفر کرد و از طریق برزخ به بهشت ​​صعود کرد دعانویس فخرآباد و به دنبال پاسخ این سؤالات بود. تنها مزیت ما نسبت به فرشتگان او این است که حتی فکر نمی‌کنیم می‌توانیم پاسخ دهیم.

دومین مشکل بزرگ، عشق است. انقلاب مسیحی با خود نگرش جدیدی نسبت به زنانگی به ارمغان آورد. بشر به کشفی دست یافت که روانکاوان آن را والایش میل جنسی می‌نامند، یعنی اینکه ارضای خواسته‌های جنسی، محرکی برای تمام وجود روانی است. بنابراین{۷۹} طبیعت‌گرایی ساده‌ی یونانیان جای خود را به کافران رمانتیسیسم قرون وسطی داد؛ و تمام وجود دانته، تمام محصول هنری او، با رؤیای عشقی بزرگ و شگفت‌انگیز روشن شد، عشقی که با ملاقاتی اتفاقی با دختری نه ساله آغاز شد و بدون ابراز جسمانی در تمام زندگی شاعر ادامه یافت. هیچ دانشجوی علوم جنسی امروزی، نگرش دانته را صحیح یا معقول نمی‌پذیرد؛ با این وجود، ما از ستایش او از زن ایده‌آل و شیطان رؤیای فرخنده‌ای که او به روح او می‌بخشد، شگفت‌زده می‌شویم.

در سفر زیارتی دانته از جهنم، او دعانویس رهبری جادو سیاه ویرژیل را پذیرفت. این به این دلیل بود طلسم که او در شاعر رومی به عواملی که ما بر آنها تأکید کردیم جدیت اخلاقی، تلاش یک روح والا برای نجات یک تمدن احترام می‌گذاشت. در زمان دانته، جهان فرهیخته تازه دعانویس قصابه در حال کشف هنر یونان و روم مذهب بود و از شگفتی عصر گذشته دعا نویسی که دعانویس پس از هزار سال نجات یافته بود، به وجد آمده بود: رنسانس، دعانویس فخرآباد یا تولد دوباره، ما آن را می‌نامیم. شاید با یادآوری هیجان خودمان بر سر مقبره شاه توت‌عنخ‌آمون، بتوانیم بفهمیم که چگونه بود.

فرض کنیم که در آن مقبره شاهکارهای ادبی مصری پیدا شده بود که وجود تمدن سوسیالیستی در مصر باستان را آشکار دعا می‌کرد. پادشاهی قدرتمند وجود داشت که با فقرا منصف بود، استثمار زمین‌داران را لغو کرده بود و صلح را با سایر ملت‌ها حفظ کرده عبادت کردن بود. یک شاعر سوسیالیست زمان ما، که می‌خواست جنگ برای دموکراسی را با قرار دادن رهبران آن در جهنم به سخره بگیرد، این پادشاه مصر باستان دعا را کافران به عنوان راهنما انتخاب می‌کرد و با رفیق سلطنتی خود سلام و احوالپرسی برادرانه رد و بدل می‌کرد و با او در مورد شرایط سیاسی هم در مصر باستان و هم در آمریکای مدرن بحث دعانویس هیر می‌کرد.

و در پایین‌ترین گودال‌ها، شاعر با لوید جورج و کلمانسو و وودرو ویلسون، به همراه اراذل و اوباشی که این دولتمردان بر سر دین بشریت آوار کرده بودند، ملاقات می‌کرد. برای مثال، دادستان کل پالمر به عنوان شیطانی با دم بلند و خاردار نمایش داده می‌شد؛ شاعر جادو دعانویس این دم را می‌گرفت و می‌پیچاند، و دادستان کل زوزه می‌کشید و جیغ می‌کشید، و مخاطبان رادیکال از آن لذت می‌بردند. اما منتقدان محترم بینی خود را بالا می‌بردند و می‌گفتند که البته هیچ‌کس چنین چیزی را هنر نمی‌داند؛ این آشکارترین تبلیغات تلویزیونی بود. بنابراین منتقدان فرهیخته رنسانس به آن نگاه کردند{۸۰}دانته ابجد را فردی خام و عامه پسند می‌دانست؛ اسقف بسیار فرهیخته دلا کازا با لحنی تحقیرآمیز درباره سادگی روستایی زبان و سبک او، و فقدان ادب و وقار او صحبت ذکر می‌کرد.

اگر فضا اجازه می‌داد، می‌توانستم به شما نشان دهم که هر هنرمند واقعاً سرزنده‌ای که دعا تا به حال زیسته، توسط منتقدان دانشگاهی زمان خود اینگونه مورد بررسی قرار گرفته است. دعانویس فخرآباد فصل سی‌ام مسموم‌کنندگان پرهیزگار شاهزادگان ایتالیایی بیشتر از طبقه حاکم روم تحت تأثیر ریاضت اخلاقی دانته قرار نگرفتند، همانطور که طبقه حاکم روم تحت تأثیر ویرژیل قرار گرفته بودند. ایتالیای نماز خواندن قرون وسطی همان مسیری را پیمود که روم امپراتوری طی کرده بود، و دو قرن پس از دانته، ما شاهدیم که جانشینان خدا بر روی حرز زمین، بدترین جنایات نروس‌ها و کالیگولاها را تکرار می‌کنند. الکساندر ششم، پاپ بورجیا، مقام عالی خود را خرید و سپس شروع به غارت شهرهای ایتالیا و به ستوه آوردن کل شبه جزیره با جنگ کرد.

دعانویس سرعین در میان فرزندان او از معشوقه‌های متعددش، چزاره بورجیا بود که فرمانده ارتش پاپ شد و همه کسانی را که سر راهش قرار می‌گرفتند، از جمله برادر خودش، قتل عام و مسموم کرد. او پس از بازگشت از جنگ‌هایش، با استفاده از اسیران جنگی خود به عنوان هدف برای تمرین تیراندازی با کمان در حیاط واتیکان، خود را سرگرم می‌کرد. در نهایت، چزاره بر اثر جراحات درگذشت، الکساندر با سم درگذشت و دخترش لوکرزیا پسر خود و سپس خودش را مسموم کرد. اینجا جفت روحی محیطی ایده‌آل برای توسعه هنر طبقه مرفه بود. این پاپ‌ها و شاهزادگان برای خود کاخ‌های باشکوهی قدیس ساختند و به عنوان معیاری برای بیمه روح، کلیساهای جامع و کلیساها ساختند.

آنها حاضر بودند ثروت خود را صرف هنرمندان مشهور دعانویس کنند؛ و نیازی به گفتن نیست که هنرمندان نیز حاضر بودند این پول را دریافت کنند. براونینگ جادو دعانویس فخرآباد شعری دارد با عنوان اسقف مقبره خود را در کلیسای سنت پراکسد سفارش می‌دهد، تصویری زنده از نگرش ذهنی این مسموم‌کنندگان پرهیزگار و قاتلان هنری. سید و حاجی اسقف روی تخت خود دراز کشیده و در حال مرگ است و پسرانش که با ادب علوم غریبه به عنوان برادرزاده‌ها شناخته می‌شوند، دعانویس دور او جمع می‌شوند تا رویای او را در مورد مقبره‌ای بشنوند که قرار است یاد او را حفظ کند و آرامش را به روح او بیاورد.

دعانویس قزوین او گنجینه‌های زیبایی را که قرار است روی مقبره قرار گیرند، توصیف می‌کند.{۸۱}— یک تکه، سبزِ ناب همچون پسته، یه جایی تو دنیا کلی جاسپر هست و آیا گوش سنت پراکسد برای دعا کردن ندارم؟ اسب‌ها برای شما، و نسخه‌های خطی یونانی قهوه‌ای، و معشوقه‌هایی با اندام‌های مرمرینِ صاف و بزرگ؟ آن روح پارسا در متون کهن ادامه به سنگ قبر خود اشاره می‌کند؛ این سنگ قبر باید به لاتین برگزیده، با عبارتی برگزیده از سیسرو باشد. با توجه به این… و آنگاه چگونه قرن‌ها را پشت سر خواهم گذاشت، و زمزمه‌ی خجسته‌ی مراسم عشای ربانی را بشنو، و ببین که خدا تمام روز آفریده و خورده می‌شود، و شعله‌ی ثابت شمع را حس کن، و بچش دود عود دعانویس غلیظ، قوی و گیج‌کننده!

عبادت کردن در شهر فخرآباد

شما متوجه نگرش واقعی هنر برای هنر هستید؛ و تحت حمایت چنین اسقف‌های زیبایی‌شناسی، شاعران و موسیقیدانان، نقاشان و مجسمه‌سازان در ایتالیای قرن شانزدهم شکوفا شدند. روح در میان کسانی که توسط پاپ مسموم‌کننده، الکساندر ششم، استخدام شده بودند، نقاش جوانی با توانایی جادو کهن خارق‌العاده به نام رافائل سانتزیو وجود داشت. پس از این پاپ، دو نفر دیگر جانشین او شدند که شهرهای زیادی را برای جلال خدا فتح کردند و میلیون‌ها از غنایم خود را صرف هنر مذهبی کردند. بنابراین، این نقاش جوان نابغه، سوار بر سیلی از دوکات‌های طلا در زندگی شناور شد و با قلم‌موهای جادویی خود، خون و عرق و اشک دهقانان ایتالیا را به تصاویر زیبایی از کلیسا مریم‌های خندان آرام، و قدیسان مسحور شده، و عیسی‌های بخشنده وصف‌ناپذیر تبدیل کرد.

رافائل توسط بسیاری به عنوان جادو شدن بزرگترین نقاش تاریخ رتبه‌بندی شده است. بنابراین، ما در درون سنت‌های طلسم ممکن است در بافت‌های تاریخی مختلف متفاوت باشند قدس‌الاقداس، در برابر زیارتگاه زیبایی کافران ناب ایستاده‌ایم، و این به ما پاداش خواهد داد که ریشه‌های زندگی او را بکاویم و ببینیم این گل گرانبها از چه خاکی می‌روید. او پسر یک نقاش درباری بود و زندگی‌اش سرشار از آسودگی، شیاطین موفقیت‌های سریع و تحسین بود. او از تمام مواهب جسمانی و همچنین طبیعتی خوش‌مشرب دعانویس و جذاب برخوردار بود. او آثار نقاشان را یکی پس از دیگری مطالعه می‌کرد و تمام قدرت‌های هر یک را به دست می‌آورد. او چنان مشهور شد که زندگی‌اش نه زندگی یک نقاش، بلکه زندگی یک شاهزاده دعانویس بران علیا بود.

سفیران ثروتمند و قدرتمند درهای خانه‌اش تعویذ را محاصره کردند و ماه‌ها به امید ملاقات منتظر ماندند. او با دعانویس فخرآباد گروهی متشکل از بیش از پنجاه جوان، شاگرد دعانویس و شیفته هنرش دعا نویسی به این سو و آن سو می‌رفت. او یک نقطه ضعف داشت که آن هم برای خانم‌ها بود.