دعانویس کاشان

این را داشت، و مدت‌ها قبل از مسیح نیز داشت؛ همچنین کاهنان او دعانویس از ظرافت متافیزیکی، بیشتر از یوحنای رسول یا توماس آکویناس، برخوردار بودند. نه، تنها دعانویس کاشان یک چیز وجود دارد که نوشته‌های دعانویس مقدس عبری را از همه نوشته‌های دیگر متمایز می‌کند، و آن اشاره‌ی مداوم آنها به شورش پرولتاریا، نکوهش‌های خشمگینانه‌ی آنها از ارواح استثمارگران، و از تجمل و هوسرانی، و رذایل ثروتمندان است. از این نکته، نوشته‌های آشوری و کلدانی و بابلی هیچ اثری ندارند، کافر و نوشته‌های مصری نیز به سختی شهر قابل ذکر هستند. هندوها اثری شهر از آن داشتند؛ اما شهر شورشیان واقعی و ذاتی تمام دوران، عبری‌ها بودند.

دعانویس : آنها در یهودای باستان علیه ظلم و ستم قیام کردند، همانطور که امروز در پتروگراد و نیویورک هستند؛ روح برابری و برادری که از طریق حزقیال و عاموس و اشعیا، از طریق یحیی تعمید دهنده و عیسی و یعقوب، در قرن گذشته از طریق مارکس و لاسال و ژورس بیان شد، و امروز از طریق لیبکنشت و رزا لوکزامبورگ و کارل کائوتسکی و اسرائیل زنگویل و موریس هیلکیت و آبراهام کاهان و اما گلدمن و موقوفه جوزف فلس بیان جادو سیاه می‌شود. نرخ قانونی بهره در سراسر امپراتوری بابل ۲۰٪ بود؛ قوانین مانو ۲۴٪ را مجاز می‌دانست، در حالی که قوانین مصریان فقط برای جلوگیری از بیش از ۱۰۰٪ مداخله می‌کرد.

دعانویس کاشان

اما به این قانون عبری گوش دهید: اگر برادرت فقیر و در فقر افتاده باشد، او را نجات بده، حتی اگر غریب یا مهمان باشد، تا با تو زندگی کند. از او ربا یا سودی دعانویس سبزوار مگیر، بلکه از خدای خود بترس تا برادرت با تو زندگی کند. به او پول ربا نده طلسمات و آذوقه خود را برای سود قرض نده. و غیره، ممنوعیت فروش عبری‌ها به عنوان برده، و فرمان دادن به اینکه در پایان پنجاه سال، بدهی همه بدهکاران بخشیده شده و زمین‌هایشان به آنها بازگردانده شود. و توجه داشته باشید که این یاوه‌گویی آشوبگران، خواسته یک حزب اقلیت نیست دعانویس کاشان این قانون سرزمین عبری است.

استان اخیراً اکتشافات جدید زیادی در مورد یهودیان اولیه صورت گرفته است. کنراد نوئل نتایج را به شرح زیر خلاصه می‌کند: قانون برجسته‌ای که به شدت تجاوز به حقوق دهقانان را ممنوع می‌کند؛ توجه به بیگانگان؛ قوانین بهداشتی و غذایی اضافی؛ مقررات عشر به نفع بیوه‌ها، طلسم نویس یتیمان، بیگانگان و غیره؛ اینکه کسانی که دعانویس قیام‌دشت استقلال اقتصادی ندارند باید غذا بخورند و سیر شوند؛ کاشان اینکه وام‌ها باید با روی خوش داده شوند، نه تنها شهر بدون هیچ بهره‌ای، بلکه حتی با خطر از دست دادن اصل پول. خودداری از دادن وام به دلیل نزدیک شدن سال آزادی که در آن اصل پول دیگر قابل وصول نیست، گناه کبیره توصیف شده است.

شهر وقتی مجبور به آزاد کردن بردگان خود می‌شوید، باید به آنها سرمایه کافی بدهید تا به صنعتی بپردازند که از بازگشت نمادگرایی آیینی در اسناد فرهنگی ظاهر می‌شود آنها به بردگی جلوگیری کند. بر تعدادی کافر تعطیلات تأکید شده است. دیگر نباید فقرا را از هستی ساقط کرد، زیرا خداوند از این افرادی که به فقر رانده شده‌اند مراقبت می‌کند و آنها هرگز از سرزمین خود بیرون نخواهند رفت. با این حال، هیچ فقیری در میان شما نخواهد بود، زیرا اگر از این قوانین پیروی کنید، خداوند شما را برکت کافران خواهد داد. اما سپس رفاه و فرهنگ از راه رسید، دعانویس کاشان که به معنای تماس با ایده‌های سرمایه‌داری دعا امپراتوری‌های بت‌پرست بود.

یهودیان از جادو شدن عدالت دعاگر سختگیرانه پدرانشان سقوط کردند؛ و علوم غریبه به همین ترتیب پیامبران، مردانی وحشی از میان مردم، که موهای شتر به تن داشتند و با ملخ و عسل وحشی زندگی می‌کردند، با سرزنش‌های خشمگین خود بر کاهنان و پادشاهان و سرمایه‌داران دعانویس هجوم می‌آوردند. دعا و همیشه آنها را به جنگ طبقاتی و آشفتگی اجتماعی تحریک می‌کردند. دوباره از کنراد نوئل نقل قول می‌کنم: کاشان ناتان و جاد مشاوران سیاسی داوود بودند، ابیا یربعام را به شورش برانگیخت، الیاس در برابر اخاب مقاومت کرد، الیشع شورش ییهو را شعله‌ور ساخت، عاموس علیه سوءمدیریت پادشاه اسرائیل فریاد می‌زند، اشعیا زمین‌داران و رباخواران را محکوم می‌کند، میکاه آنها را به خونخواهی متهم می‌کند؛ ارمیا و پیامبران بعدی، اگرچه لحن توبه شخصی خود را صمیمانه‌تر بیان می‌کنند، اما مذهب جفت روحی آن را مقدمه‌ای برای آن احیای ملی می‌دانند که در تبعید تشنه آن هستند.

فصل‌های اول کتاب اشعیا نمونه‌ای از دیدگاه عهد عتیق است. همانطور که پیامبران قرن نوزدهم علیه کارفرمایان مسیحی لنکشر فریاد می‌زدند و به گشایش آنها ذکر می‌گفتند که خانه‌هایشان با خون کودکان خردسال سیمان شده است، اشعیا نیز علیه نسل خود فریاد می‌زند: طبقات حاکم شما که با دزدان همدست هستید؛ اینک شما صهیون را با خون بنا می‌کنید. مراسم آنها و حفظ سبت نزد خدا نفرت‌انگیز است. چون دست‌های خود را دراز کنید، چشمانم را از شما خواهم پوشاند. دست‌های شما پر از خون است. فقیر غارت می‌شود. ثروتمند رباخواری می‌کند. دعانویس کاشان وای بر شما که خانه را به خانه و مزرعه را به مزرعه می‌گذارید تا تنها در میان زمین ساکن شوید.

خود را بشویید، پاک کنید، شرارت اعمالتان را از نظر من دور کنید؛ از شرارت دست بردارید؛ نیکی کردن را بیاموزید، عدالت را بجویید، مظلومان را یاری دعانویس دهید، یتیمان را داوری کنید، برای بیوه دعا زنان دادخواهی کنید. اکنون بیایید، بیایید با هم استدلال کنیم، خداوند می‌گوید. اگرچه گناهان شما به رنگ خون باشد، مانند برف سفید خواهد شد؛ اگرچه مانند قرمز سرخ باشد، مانند پشم خواهد شد. اگر راغب و مطیع باشید، از طلسم خوبی‌های زمین خواهید خورد. اما اگر سرپیچی کنید و عصیان ورزید، شمشیر شما را خواهد خورد. مادر زمین و امروزه ما آشوبگران سوسیالیست و آنارشیست را داریم که از همان سنت پیروی می‌کنند و همان رویایی را دارند استان که پیامبران باستانی عبری داشتند.

من از اما گلدمن نام بردم؛ ممکن است خواننده با نوشته‌های او آشنا نباشد و متوجه نباشد روح که او چقدر از نظر دیدگاه و سبک، کتاب مقدسی است. اجازه دهید چند جمله از شماره اخیر روزنامه او، “مادر دعانویس کاشان زمین”، در مورد طبقات حاکم ما و مسئولیت اجتماعی آنها نقل قول کنم: بله، ای ثروتمندان بیکار، می‌توانی از بلایی که می‌خواهیم سرت بیاوریم، استان ناله کنی! ثروتت پوسیده و لباس‌های فاخرت از تنت افتاده‌اند. سهام و اوراق قرضه‌ات آنقدر آلوده شده‌اند که جوهرشان باید تبدیل به اسید شود و جیب‌ها و پوستت را سوراخ کند. میلیون‌ها دلار کثیفت را روی هم انباشته‌ای، اما چه مزدی به آن دهقانان تعویذ بیچاره‌ای که از آنها دزدی کرده‌اید، داده‌اید؟ و آیا تصور می‌کنید وقتی انقلاب از راه برسد، آنها این را به خاطر نخواهند آورد؟ شما دعا روی مبل‌های نرم لم می‌دهید و با معشوقه‌هایتان سرگرم می‌شوید؛ فکر می‌کنید شما هستید و دنیا

مال شماست. شما شبه‌نظامیان می‌فرستید و سازمان‌دهندگان ما را به رگبار می‌بندید، و ما درمانده‌ایم. جادو اما صبر کنید، رفقا، زمان ما فرا می‌رسد. بدون شک خواننده کاملاً راضی است که نویسنده‌ی این سخنرانیِ آتشین کافر اکنون در زندان است، جایی که دیگر نمی‌تواند از قوانین سلیقه‌ی خوب سرپیچی کند. آنها همیشه پیامبران باستانی را به جادو زندان می‌انداختند؛ این راهی است که می‌توان یک پیامبر را هنگام ملاقات با او شناخت. اجازه دهید از پیامبر دیگری که اکنون پشت میله‌های زندان است نقل قول کنم الکساندر برکمن، در کتاب خاطرات زندان یک آنارشیست، که در مورد همین موضوعِ ادعای اشرافی‌گری بحث می‌کند: بگو ببینم، تو چهارصد نفر، از کجا آوردیش؟ کاشان کی بهت داده؟ می‌گی پدربزرگت؟ پدرت؟ می‌تونی برگردی به گذشته و نشون جادو بدی که هیچ نقصی تو هیچ جای عنوانت نیست؟ من بهت می‌گم که ریشه و اساس ثروت تو لزوماً در بی‌عدالتی است.

تاثیر عبادت مردم در شهر کاشان

و استان جادوگر چرا؟ چون طبیعت از اول این مرد را ثروتمند و آن مرد را فقیر نکرده. طبیعت نمی‌خواهد یک نفر سرمایه داشته باشد و دیگری برده‌ی مزدبگیر. طبیعت زمین را طوری آفریده که همه بتوانند آن را کشت کنند. تصوری که ما احضار آنارشیست‌ها از ثروتمندان داریم، تصور راهزنانی است که در خیابان می‌ایستند و از هر کسی که دعا رد می‌شود، عبادت کردن استان دزدی می‌کنند. یا بیگ بیل هیوود، رئیس همزاد را در استان نظر بگیرید. بشنوید که او در جزوه‌ای خطاب به کارگران برداشتی که می‌خواهد سازماندهی کند، چه می‌گوید: شما پلات‌ها با دعانویس میانه این غارتگری‌هایتان چقدر انتظار پیشرفت دارید؟ آیا می‌خواهید تنها مردمان باقی‌مانده روی زمین باشید؟ وگرنه چرا کارگران را از تمام سهم‌های طبیعت بیرون می‌کنید و همه چیز را برای خود مطالبه می‌کنید؟ زمین برای همه، چه غنی و چه فقیر، ساخته شده است؛ شما اسناد مالکیت آن را توسل از کجا می‌آورید؟

طبیعت همه چیز را برای استفاده یکسان همه انسان‌ها فراهم کرده است؛ تنها دزدی شماست که به اصطلاح مالکیت شما را می‌سازد. سرمایه هیچ حقی ندارد. زمین متعلق به طبیعت است و همه ما فرزندان طبیعت هستیم. یا یوجین وی. دبس، سه بار نامزد حزب سوسیالیست برای دعانویس کاشان ریاست جمهوری را در نظر بگیرید. من از یکی از جزوه‌های او نقل قول می‌کنم: طبقات دارا مانند موکل جن افرادی هستند که وارد یک تئاتر عمومی می‌شوند و اجازه ورود به کسی دیگر را نمی‌دهند و آنچه را که برای استفاده اجتماعی در نظر گرفته شده است، ملک خصوصی خود می‌دانند. اگر هر کس فقط آنچه را که جادو کهن نیاز دارد برمی‌داشت و بقیه را برای کسانی که چیزی ندارند می‌گذاشت، نه ثروتمندی وجود داشت و نه فقیری.

ثروتمند دزد است. ممکن است به نقل چنین نقل قول‌هایی تا صفحات طلسم زیادی ادامه دهم؛ اما می‌دانم که اما گلدمن و الکساندر برکمن و بیل هیوود و جین دبس ممکن است این کتاب را بخوانند، و نمی‌خواهم ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، تحلیل‌های بیشتری اضافه شود آن جادو را در وسط ببندند و به من نسبت دهند. بنابراین اجازه دهید شوخی بی‌ارزشم را سریع توضیح دهم؛ احساساتی که نقل کرده‌ام، احساسات آشوبگران