دعانویس میانه

ماه قبل در تمام روزنامه‌ها منتشر شده بود! و این نوع کلاهبرداری شهر هر شب در هر شهر آمریکا در جریان است. این کلاهبرداری هر دعانویس میانه تابستان ماه‌ها در لیلی دیل، در ایالت نیویورک، جایی که طرفداران معنویت، ترکیبی از چاتاکوا و کانی آیلند را برگزار می‌کنند، به صورت عمده انجام می‌شود. جادو سیاه و همین امر در دعانویس زمینه درمان روانی و سایر نیروها و قدرت‌های “مخفی”، چه واقعی و چه خیالی، در جریان است. این کار با شور و شوق‌های معنوی جدید، آرمان‌گرایی‌های سنت‌های آیینی در فرهنگ‌های مختلف تکامل یافته‌اند اخلاقی جدید، شعر جدید، موسیقی جدید، نقاشی جدید، مجسمه‌سازی جدید انجام می‌شود. متقلب، شارلاتان همه جا هست از نیروهای ذهنی و اخلاقی و هنری زندگی جادو شدن به عنوان وسیله‌ای برای رهایی خود از بردگی اقتصادی استفاده می‌کند.

دعانویس : شهر به هر کجا که می‌روم، آن را می‌بینم ساده‌لوحی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد، و مردانی که قضاوت عملی دارند، بازی را تماشا می‌کنند و از آن سر در می‌آورند، در نگرش مادی خود سخت‌گیر شده‌اند. چه بسیار مردانی را می‌شناسم که با اعتراضی تلخ می‌نشینند در حالی که همسرانشان از یک حقه‌باز جدید به دیگری می‌پرند و درآمد خود را به دنبال سلامتی و خوشبختی در احساسات‌گرایی بیهوده هدر می‌دهند! چه بسیارند ارواح مهربان و حساسی چه زن و چه مرد که گنجینه‌های ایمان و تحسین خود جادو سیاه را در دامان کاهنانی می‌ریزند که با فریب دادن همه بشریت آغاز کردند و با فریب دادن خودشان به پایان رساندند!

دعانویس میانه

در هر یک از فرقه‌های آنچه من کلیسای شارلاتان‌ها نامیده‌ام، هزاران، شاید میلیون‌ها نفر از افراد کاملاً صادق و فداکار وجود دارند. آنها این کتاب را اگر کسی بتواند آنها را به خواندن آن ترغیب کند با درد و خشم خواهند خواند؛ فکر می‌کنند که من ایمان آنها را مسخره می‌کنم و هیچ قدردانی از فداکاری آنها ندارم. تنها چیزی شماره ملا دعانویس زرند که می‌توانم بگویم این است که سعی می‌کنم به آنها نشان دهم که چگونه به دام افتاده‌اند، دعانویس میانه چگونه ویژگی‌های خوب و سخاوتمندانه آنها توسط استثمارگران مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ و چگونه این باید تا بی‌نهایت ادامه یابد، طلسم شهر تا زمانی که نظم در امور مادی نژاد برقرار شود، تا زمانی که عدالت به عنوان طلسم قانون رفتار انسان با همنوعانش برقرار شود.

محتویات کتاب هفتم کلیسای انقلاب اجتماعی آنها مقبره رفیق مسیح ما را تصرف طلسمات کرده‌اند انبوه کافرانی که به استان انسان ایمان ندارند؛ میانه اصطبل و طویله برای تولدش کافی بود، اما مقبره او بر اساس یک نقشه شاهانه ساخته شده است. با شکوه و جلال دورش موکل جن دعانویس خوزستان را گرفته‌اند، او را در اعماق فولاد و سنگ دفن کرده‌اند اما ما رهبری جنگ صلیبی بزرگ را شهر بر عهده داریم تا رفیقمان را به رفیق خودش برگردانیم. طلسم وادل مسیح و قیصر در عمیق‌ترین و مهم‌ترین افسانه‌های مربوط به عیسی، به ما گفته گشایش می‌شود که چگونه شیطان او را به کوهی بلند برد و در دعا روح یک لحظه تمام پادشاهی‌های جهان را به او نشان داد؛ و شیطان به او گفت: تمام این قدرت و جلال آنها را به تو خواهم داد، زیرا به من سپرده شده است، و به هر که بخواهم، می‌دهم.

اگر مرا بپرستی، همه از آن تو خواهد بود. همانطور که می‌دانیم، عیسی پاسخ داد و گفت: از من دور شو، شیطان! و او واقعاً منظورش همین بود؛ او هیچ کاری توسل با جلال دنیوی، با قدرت دنیوی نداشت؛ او حرفه یک آشوبگر انقلابی را انتخاب کرد و به مرگ یک برهم زننده صلح درگذشت. دعانویس شهر آلنی و به مدت دعا دو یا سه قرن، کلیسای او از او پیروی کرد و استان انجیل پرولتاریایی او را گرامی داشت. مسیحیان حرز اولیه در همه چیز مشترک بودند، به جز زنان. آنها به عنوان مطرودان اجتماعی زندگی می‌کردند، در دخمه‌های متروکه پنهان می‌شدند، دعانویس میانه جلوی شیرها دعانویس انداخته می‌شدند و در روغن جوشانده می‌شدند.

اما شیطان، کرمی زیرک است؛ او با یک شکست تسلیم نمی‌شود، زیرا طبیعت انسان و قدرت نیروهایی را که برای او می‌جنگند، می‌شناسد. او نتوانست عیسی را به دست آورد، اما دوباره آمد تا کلیسای عیسی را به دست آورد. او زمانی آمد که کلیسا، به لطف قدرت ایده انقلابی جدید، جایگاه قدرت دعانویس کارچان عظیمی را در امپراتوری رو به زوال روم به دست آورده بود؛ و کرم زیرک، خود دعا را به شکل شخصی دعا یا چیزی کمتر از خود امپراتور درآورد و پیشنهاد کرد که او باید به دین جدید روی آورد تا کلیسا دین و او بتوانند برای جلال بیشتر خدا با هم همکاری کنند.

اسقف‌ها و پدران کلیسا، میانه که برای سازمان خود جاه‌طلب بودند، فریب این نقشه را خوردند و شیطان با خنده از خود رفت. او هر آنچه را که سیصد سال پیش از عیسی خواسته بود، دعا به دست آورده بود؛ او بزرگترین دعانویس بوکان دین جهان را به دست آورده بود. می‌توانید از این واقعیت که پنجاه سال بعد، امپراتور والنتینین را مجبور به تصویب فرمانی می‌کنیم که کمک‌های مالی زنان احساساتی را به کلیسای روم محدود می‌کند، قضاوت کنید. از آن زمان به بعد، مسیحیت همان چیزی بوده است که من در این کتاب نشان داده‌ام، یعنی رئیس دشمنان پیشرفت اجتماعی. از روزگار کنستانتین تا روزگار بیسمارک و مارک هانا، مسیح و قیصر یکی بوده‌اند و کلیسا سپر و زره قدرت اقتصادی غارتگرانه بوده است.

تنها با یک شرط می‌توان اشاره کرد: اینکه کلیسا هرگز نتوانسته است یاد بنیانگذار پرولتاریایی خود را به طور کامل سرکوب کند. البته او تمام تلاش خود را کرده است؛ ما دیده‌ایم که چگونه دانشمندانش سخنان او را از معنای واقعی‌اش تحریف می‌کنند و کلیسای کاتولیک حتی تا آنجا پیش می‌رود که به استفاده از یک زبان مرده ادامه دعانویس می‌دهد دعانویس تا قربانیانش سخنان عیسی را به شکلی که می‌توانند بفهمند، استان نشنوند. علوم غریبه چه خوب که چنین سرودهای فتنه‌انگیزی را فقط کشیشان دعانویس هندودر و به زبان لاتین می‌خوانند! اما علیرغم این، تاریخ کلیسا مبارزه‌ای بی‌وقفه با تازه به دوران رسیده‌ها و شورشیانی بوده است که خود را با روح منشور کبیر و موعظه‌ی بالای کوه، دعانویس میانه و آن پرولتاریای به‌شدت طبقاتی آگاه، یعقوب، برادر عیسی، پر کرده‌اند.

و نکته‌ای که باید به آن توجه کرد این است که عاملی که به مسیحیت حیات بخشیده و آن را قادر می‌سازد تا قلب‌های بشر امروز را تسخیر شهر کند، دقیقاً همین شراب جدید جادو ایمان و شور و شوق استان است که نسل به نسل توسط مردان فقیری که مانند عیسی به عنوان دعا مطرود زندگی می‌کنند و مانند عیسی به عنوان جنایتکار می‌میرند و مانند عیسی به عنوان بنیانگذاران و مقدسین مورد احترام هستند، در آن ریخته شده است. کافران بزرگترین پدران اولیه کلیسا به شدت توسط مقامات کلیسای زمان خود مورد مبارزه قرار دعانویس پاکدشت گرفتند. میانه سنت کریسوستوم، اسقف قسطنطنیه، از مقام خود برکنار، تبعید و عملاً شهید شد؛ سنت باسیل توسط امپراتور والنس مورد آزار و اذیت قرار گرفت؛ سنت آمبروز امپراتور مستبد تئودوسیوس را دعانویس تکفیر کرد؛ سنت سیپریان تمام ثروت خود را به فقرا بخشید و تبعید و سرانجام شهید شد.

دعانویس توره به همین ترتیب، اکثر مرتدانی که دادگاه تفتیش عقاید مقدس آنها را شکنجه و سوزاند، شورشیان پرولتاریا بودند. قدیسینی که کلیسا به آنها احترام می‌گذارد، بنیانگذاران فرقه‌هایی که قرن‌ها به آن حیات دعانویس میانه بخشیدند، مردانی بودند که در پی بازگشت به الگوی پسر نجار بودند. بیایید در این مورد به سخنان یک محقق مسیحی، پروفسور راشنبوش، گوش فرا دهیم: دعانویس جنبش فرانسیس آسیزی، والدنسی‌ها، دعاگر هومیلیاتی‌ها و بونس هومز، همگی از آرمان‌های دموکراتیک و کمونیستی الهام گرفته بودند. ویکلیف به مراتب بزرگترین اصلاح‌طلب عقیدتی قبل از اصلاحات بود؛ اما چشمان او نیز ابتدا با پیوستن به یک جنبش بزرگ ملی و علوم غریبه میهن‌پرستانه علیه سلطه و اخاذی جادو کهن بیگانگان از کلیسا، جادوگر به خطاهای عقیدتی کلیسای روم باز شد.

جادو برای شهر میانه

شورش بوهمیایی که به اعمال صالح نام جان هوس مشهور شد، به همان اندازه که سیاسی و اجتماعی بود، مذهبی نیز بود. ساوونارولا طلسم یک دموکرات بزرگ و همچنین یک پیامبر مذهبی بود. او در مصاحبه معروف خود با لورنزو د مدیچی در حال مرگ، سه خواسته را به عنوان شرط اعطای بخشش مطرح کرد. از آن مرد، ایمان زنده به رحمت خدا را مطالبه متون کهن کرد. از آن میلیونر، استرداد ثروت نامشروعش را خواستار شد. از آن غاصب سیاسی، دعانویس احیای آزادی‌های مردم فلورانس را خواستار شد. قابل توجه است که گناهکار در حال مرگ، پذیرش اولی را آسان، پذیرش دومی را دشوار و پذیرش آخری را شهر غیرممکن یافت.

ملخ و عسل وحشی این گرایش پرولتاریایی در مسیحیت به زمانی بسیار پیش از عیسی برمی‌گردد؛ به نظر می‌رسد که این گرایش در شخصیت مذهبی یهودیان ذاتی بوده است آن استقلال سرسختانه، آن اصرار سرسختانه بر کافر حق انسان برای مصاحبه با خدا و فهمیدن اینکه خدا از او چه می‌خواهد؛ همچنین تمایل به فهمیدن اینکه خدا از او می‌خواهد با حاکمان زمینی و غارت فقرا مخالفت کند. چه چیزی به کتاب مقدس سرزندگی امروز آن را می‌دهد؟ سبک ادبی آن؟ گفتن این حرف به معنای نشان دادن جهل فرهیختگان است؛ زیرا ارتقای سبک، محصول جانبی اعتقاد پرشور است؛ آنچه نویسندگان یهودی باید می‌گفتند، و نه نحوه بیان آنها، به آنها تسلط بر بشر را بخشیده دعانویس رودبار است.

آیا اصرار آنها بر وجدان، ترس آنها از خدا به احضار دیدگاه‌های بیشتر در مورد طلسم‌ها ممکن است بعداً گنجانده شود عنوان آغاز حکمت بود؟ اما همین عنصر در مزامیر بابلی نیز دیده می‌شود، که دعانویس میانه به فصاحت و خلوص مزامیر عبرانیان هستند، اما فقط توسط محققان خوانده می‌شوند. آیا این حس آنها از حضور وحشتناک الوهیت، از روح جاودانه در حفظ آن بود؟ کافر مصریان این را بسیار بیشتر از عبرانیان داشتند، و با این حال ما کتاب‌های مذهبی آنها را گرامی نمی‌داریم. یا آیا عشق به انسان برای همه موجودات زنده، درس نیکوکاری که کاتولیک‌ها چنین تأکیدی بر آن دارند.