دعانویس کیاشهر

دارید و در صبح زندگی، و نه یک خاکستری مثل من، که با جنگ‌های طولانی و طولانی جنگیده باشد، آسیب‌های یک بخت طوفانی را متحمل شده‌اید. هیچ‌کس، در هر مقام و دعانویس کیاشهر منصبش، از این امر مستثنی نیست.اخم‌های بختِ بی‌ثبات. اوستاس گفت. راستش را بخواهید، هر چه مقام والاتر باشد، بیشتر در معرضِ طوفان‌هایِ نامطلوب است. گبرلونزی پاسخ داد: درست است، استاد، درست دعا نویسی است. گردباد یا صاعقه که صدها سال بلوط تنومند را موکل جن می‌شکافد و پراکنده می‌کند، بوته کوچکی را که به آرامی از ریشه رشد می‌کند، نجات می‌دهد. اما چطور شد که تو، که حتماً در دوران اوجت مرد شجاعی بودی، به این زندگی سرگردان روی آوردی؟ اوستاس پرسید.

دعانویس : دنیا حتماً با تو بدرفتاری کرده است. بله، ارباب، همانطور که با من به جادو سیاه عنوان یک مرد بهتر بد شده است، گبرلونزی با لبخندی خشک و شانه بالا انداختن پاسخ داد. من در یک کلبه دهقانی در لوتیانز متولد و بزرگ شدم دعا و سالی یک بار به روایت‌های تاریخی نمادگرایی آیینی را مورد بحث قرار می‌دهند خدمت ارباب مؤمنم درآمدم. اما می‌دانی، خدمت ارثی نیست: و من هرگز سهم یک غزال ساده را که از صبح تا شب راه می‌رود، نمی‌دهم. دیدم که خانواده و دعا قوم و خویشم در پایین تپه افتاده‌اند. بنابراین کیف گبرلونزی را به سمت فریادزنم پرتاب کردم و اینجا هستم. و آیا این معامله مطابق میل و سود شما هست؟ ماکل بهتر است، سرگردان پاسخ داد.

دعانویس کیاشهر

منبه اراده‌ی دعا خودم در کشور سفر می‌کنم و این حرفه با من رونق می‌گیرد. من از شمشیر و عصایم استفاده همزاد می‌کنم و اغلب آنچه را که دیگران در خواب می‌بینند و می‌شنوم. یک مرزبان همیشه خوشحال است که برای خبرهای من پول بپردازد، خبرهایی کیاشهر که ممکن است به او نشان دهد اعمال صالح چگونه شانس خوبی بیاورد یا گردنش را از دار نجات دهد. همین امر در مورد یک مرزبان یا بارون که ممکن است توسط دشمن تهدید شود نیز صادق است. همچنین، جادو اگر یک بانوی زیبا، که در آلاچیق مؤمن خود محبوس شده است، پیام عاشقانه‌ای برای پسر قلبش داشته باشد، چه کسی می‌تواند آن را، چه از طریق کلام یا در یک نامه‌ی مهر و موم شده، دعانویس کیاشهر مانند ویلی هارتیل، گبرلونزی، برساند؟ من بدون هیچ تعارفی به ارباب می‌سپارم و از شما استقبال می‌کنم.

خب، ارباب، این حرفه خیلی خوب رونق داره، و اگه اوضاع خیلی بد باشه، شاید بهتر رونق بگیره چی می‌گه؟ مسافر به زودی به دهکده گرینهولم رسید که در گودالی در روح میان تپه‌های سرسبز قرار داشت و اطراف آن پر از گوسفندانی بود که چوپانان شهر و استان سگ‌هایشان آنها را برای شب جمع می‌کردند. اوستس داشت سوالی می‌پرسید که ویلی با این جمله حرفش را قطع کرد: هیس! ارباب. داریم به سرزمین جن‌زده می‌رسیم. اون بوروخ‌ها استان رو می‌بینی… اون بانی گرین می‌شناسه، اون‌ها…با شیرین‌ترین شبنم‌ها تازه می‌شود و در ساعات میانی شب، نقره‌ای‌ترین مهتاب، آن را جادو دعاگر متبرک می‌سازد؟ اوستاس با احساس خفیفی از حیرت زیر لب گفت: زمین جن‌زده!

او در یک طرف مسیر چندین تپه ماهور ملایم دید که پوشیده از سبزه بودند و بوته‌های جارو مانند پرچین آنها را احاطه کرده بودند؛ کیاشهر و با نزدیک‌تر شدن، روی تپه ماهورها برخی از آن دایره‌های علفیِ مقدس زیبا را دید دعانویس که مدت‌ها جهل را گیج کرده و خرافات اعصار گذشته را تأیید می‌کردند. با دنبال کردن آن جادوگر گردش‌های عرفانی، اعتقاد بر این بود که پری‌ها با اسب‌های شاد خود در مهتاب دعانویس مرند دعانویس می‌رقصند. مسافران ما لحظه‌ای مکث کردند تا صحنه‌ی جشن و سرور الف‌ها را در نظر بگیرند. گبرلونزی گفت: دعانویس کیاشهر آقا، مدتی است که همسایه‌های خوب را دیده‌اید ؟ یوستس پاسخ متون کهن داد: هرگز؛ پری‌ها فقط خیال‌پردازی هستند.

دیگری با عجله گفت: هر اسمی که در موردشان می‌خواهی بگذار. می‌توانی آزادانه آنها را به عنوان همسایه به من معرفی کنی ؛ اما اسمی که بیشتر دوست دارند چیچز است؛ چون می‌گویند… تو می‌تونی من جادو کهن رو جن یا الف خطاب کنی ، من شما را به خوبی به خودتان می‌بینم: جین، تو منو پری میدونی ، من باهات کار می‌کنم، ماکل تری: همسایه جین گود، تو میتونی من باشم، پس همسایه‌ی خوب من خواهم بود: اما سیلی ویچت ، من روز حمام و بعد از آن دوست تو خواهم بود. اجداد کافران من آنها را دیده‌اند: و من آنها را شهر دو بار، حتی بیشتر از لنگسین روی چمنزار کنار جاده، در کنار گرنج اربابمان، دیدم.

دنبال چه مدرکی می‌گردی؟ و در مورد حلقه‌هایشان روی چمن، قافیه قدیمی می‌گوید نه، ما کمی با هم راه می‌آییم، او در حالی که خودش را کنترل می‌کرد، گفت: ما باید از بوروچ‌ها فراتر برویم تا اینکه من به قافیه‌ای برسم که همان جادوگران دریایی با نامی متفاوت باشد. آنها به سرعت از تپه‌های شنی عبور کردند و دعا نویسی سپس ویلی، که خود را از خطر ماوراءالطبیعه دور می‌دانست، کیاشهر کلمات هشداردهنده زیر را خواند که البته تصور شهرستان نمی‌کرد سروده‌های یک پری باشد: او کنار حلقه‌ی پری‌ها می‌رقصد، نه کاج و نه دول خواهند دید؛ و او کسی است که حلقه پری را تمیز می‌کند، مرگی آسان در انتظار است.

دعانویس کیانشهر اما او چه کسی است که سبزه پری‌ها را می‌کارد، دوباره شانس خواهد آمد. و او که حلقه پری را می‌ریزد، او را آرزو و حسرت باد؛ برای روزهای بی‌معنی و لحظات خسته‌کننده آیا تا روز مرگش مال اوست؟ مسافران ما خیلی ابجد زود به حومه روستا رسیدند که در دامنه تپه‌ای قرار داشت و نهر کم‌عمقی از جلوی کلبه‌ها جاری بود که طلسم همگی به ترتیب نامنظمی در کرانه دورتر آن استان قرار داشتند. دعانویس کیاشهر چند درخت پیر و گره‌دار، سرهای پربرگ خود را از پشت بام‌ها بالا برده بودند. در پس‌زمینه، برج مربعی بلندی از نوعی که در قدیس مرز به نام پیل یا پیل‌هاوس شناخته دعا شهر می‌شود ، نمایان بود که روستاییان همسایه معمولاً برای محافظت در برابر دشمن مهاجم به آن پناه می‌بردند.

پیل به جز نزدیک سقف عبادت کردن قلعه‌دار، پنجره‌ای نداشت؛ اما دیوارها با سوراخ‌های زیادی سوراخ شده بودند و با دیواری بلند و ضخیم با دروازه‌ای محکم احاطه شده بود. در مجاورت، تپه‌ای قرار داشت که روی آن یک ستون سنگی یا مونولیت خزه‌ای قرار داشت، شاید آخرین بقایای یک حلقه دروئیدی، یا شاید یادبود جنگجوی شجاعی که در دعانویس نبردهای قرون گذشته کشته شده بود. دهکده فقیرانه و فلاکت‌بار به نظر می‌رسید، چرا که از حدود بیست کلبه با دیوارهای گلی و کاهگلی تشکیل شده بود که در صورت حمله انگلیسی‌ها، سقف آنها برداشته می‌شد و خالی می‌ماندند تا دشمنان هر چه می‌توانند دعانویس ویران کنند؛ کیاشهر اما از آنجا که کلبه‌ها چیز زیادی برای سوزاندن نداشتند یا اصلاً چیزی برای سوزاندن نداشتند، پس از پایان حمله، کلبه‌ها قابل بازسازی بودند.اینجا و آنجای بریان با تخته‌های قدیمی پل زده شده بود، و سنگ‌پله‌هایی نیز در جاهای مختلف در آب دیده می‌شد.

گروهی از کودکان نیمه‌عریان در کنار بریان پرسه می‌زدند؛ و چند پیرمرد در نور عصرگاهی دم در نشسته بودند و ابزارهای ابتدایی کشاورزی را تعمیر می‌کردند. دعانویس کیاشهر وقتی طلسم بچه‌ها دو مسافر را دیدند، استان با دقت کافر به آنها نگاه کردند و سپس با فورانی از شادی، به جلو دویدند و مانند همان الف‌هایی که از آنها صحبت می‌کرد، دور بریان رقصیدند. او سر دختران را دعانویس خوانسار نوازش کرد و چانه پسران را تکان داد و در همین حال به اوستاس گفت: بچه‌ها بریان را می‌شناسند. اما تو سنت‌های مختلف ممکن است شیوه‌های طلسم را به طور متفاوتی توصیف کنند اینجا هستی؟ یوستس پاسخ داد: مذهب من در این مکان غریبه هستم. ویلی سپس رو به گروه علوم غریبه شاد اطرافش کرد و گفت: کافی است بچه‌ها، کمی چرت شهر و پرت بگویید.

بیایید و طلسم بگذارید کمی با لباس‌های گرمتان ور بروم؛ چون از این سفر طولانی خسته شده‌ام. بچه دیوها فریاد دیگری سر دادند دعانویس کیاشهر و آن دو را تا دهکده همراهی کردند، جایی که بیشتر روستاییان با شنیدن سر و صدا به درهای خانه‌هایشان جذب شدند. ویلی گفت: خب، ارباب، میشه لطفاً؟آیا تا جایی که می‌توانی با من مدارا کن، یا اینکه برای خودت جایی داری؟ یوستاس پاسخ داد: یک اتاق برای هر دوی ما در طول شب کافی است. من مغرور نیستم و از داشتن کلیسا یک همراه صادق خوشحالم. کافران من نه می‌دانم و نه برایم مهم است که آیا مردم اینجا مرا می‌شناسند یا نه؛ اما شناختن من ضرری برایم ندارد.

آیا جادو وجود دارد در شهر کیاشهر

در ضمن، در صورت فرشتگان لزوم، می‌توانید به آنها بگویید که من قبل از ملاقات با شما راهم را گم کرده شهر بودم. و شما با چه نامی شناخته می‌شوید؟ توسل یوستاس بدون تردید پاسخ داد: روتون سامرویل. او قبلاً تصمیم گرفته بود که این نام خانوادگی را برای خود انتخاب کند. دعانویس گرمدره این نام خانوادگی در استان مرز، نامی محترم بود و از زمان‌های افسانه‌ای که سامرویل اولیه‌ای مار یا اژدهایی را که در جادو سیاه دره‌ای وحشی در محله لینتون در راکسبورگشر لانه کرده بود، کشت، چنین بوده است همانطور که قافیه قدیمی به یاد می‌آورد: لرد وود لاریستون کرمِ دره‌ی ورمز را کشت، و تمام پاروخین‌های لینتون را.

اما، اوستاس اضافه کرد، لازم نیست اسمت را برای کسی استان تکرار کنی. روستاییان با مهربانی از گابرلونزی استقبال کردند؛ و لباس یوستس حکایت از پذیرایی محترمانه‌ای از او داشت، به طوری که به نظر نمی‌رسید کسی متوجه شودمی‌دانم او که بود یا چه بود. پدری مو خاکستری و همسرش مسافران را به خانه خود دعوت کردند. خوراکی‌های خانگی جلوی آنها گذاشته شد نماز خواندن که با لذت از آنها خوردند یوستس جداگانه سرو می‌شد. وقتی غذا تمام شد، همسایه‌ها وارد شدند و از ویلی خواستند که برخی از آهنگ‌هایش را برایشان بخواند. او اطاعت کرد و مقدار زیادی مشروب پوشک به هزینه یوستس تهیه شد.