دعانویس ساروق

حتی بهبود یافته بودند و وزن خالی هر کدام به ده تن کاهش یافته بود و اکنون کنترل‌های آنها از سوابق تاریخی به آیین‌های طلسم اشاره دارند محصولات خط مونتاژ بود. و شبیه‌ساز پرواز فضایی با مردانی که در آن تمرین می‌کردند، وجود دعانویس ساروق داشت، اگرچه در آن زمان فقط ربات‌ها از زمین بلند می‌شدند. و سفینه ماه هم وجود داشت. شبیه سکو نبود، بلکه بیشتر شبیه چیزی بود که یک کودک ممکن است از بلوک‌های ساختمانی سرهم کرده باشد. از سلول‌های جوش داده شده به هم ساخته شده بود که اعضای تقویت‌کننده به آنها اضافه شده بود. ارتفاع آن از کف ۶۰ فوت و طول آن دو برابر بود و وزنش تقریباً آن چیزی نبود که به نظر می‌رسید.

دعانویس : فرشتگان از قبل با آن لایه ضخیم عایق حرارتی که برای تحمل شب دو هفته‌ای قمری نیاز داشت، پوشیده شده بود. حالا می‌توانست خیلی زود پرواز کند. آماده‌سازی‌های تصویر شده روی زمین به معنای کار طاقت‌فرسای شبانه‌روزی برای جو و دیگران بود. آنها خودشان را خسته می‌کردند. اما فضای ذخیره‌سازی روی سکو پر می‌شد. روزها و هفته‌ها می‌گذشتند. سپس زمانی فرا رسید که به معنای واقعی کلمه هیچ چیز دیگری قابل ذخیره‌سازی جادو سیاه نبود، بنابراین جو و خدمه‌اش آماده بازگشت به زمین شدند. آنها غذای زیادی خوردند و محموله بسیار کمی را در سفینه خود گذاشتند. آنها یک کیسه نامه و چهار کیسه مدارک علمی و عکس که قبلاً فقط از طریق تلویزیون فکس پخش شده بود را برداشتند.

دعانویس ساروق

آنها سوار یدک‌کش فضایی شدند. یدک‌کش آزاد شد. صدای واضحی از هدفون جو گفت: ده ثانیه دیگه اعمال صالح شلیک می‌کنی جو انگشت اشاره‌اش را کج کرد. یک تکان انفجاری رخ داد. موشک‌ها در خلأ به طرز وحشتناکی شعله‌ور شدند. یدک‌کش فضایی با سرعت حرکت کرد به سمت غرب. به عبادت کردن نظر می‌رسید که سکو با سرعتی ناگهانی و تکان‌دهنده در حال کوچک شدن است. ساروق به نظر می‌رسید که به سرعت دور می‌شود و در انبوهی از ستارگان گم می‌شود.

این کشش فضایی با چهار نیروی گرانش در جهت خلاف حرکت مداری‌اش شتاب گرفت. با افزایش شتاب، مانند سنگی که سقوط کند، به سمت زمین و خانه سقوط کرد. دعانویس ساروق آفتاب درخشانی در آسمان می‌تابیدانبار، حتی یک تکه ابر هم در تمام آسمان نبود. رادارهای بالای سقف که در مقایسه با وسعت آن تقریباً به طرز نامرئی کوچکی به نظر می‌رسیدند تلو تلو می‌خوردند و جابجا می‌شدند و می‌لرزیدند. پرتوهای کاملاً نامرئی مایکروویو به سمت بالا تاب می‌خوردند. بالای انبار، در اتاق ارتباطات، فرشتگان رمال سکوت شلوغ و پر از قصد مطلق حکمفرما بود. سیگنال‌ها پایین می‌آمدند و به سوابق قابل مشاهده‌ای ترجمه می‌شدند دعانویس که فوراً به رایانه‌ها منتقل می‌شدند.

سپس رایانه‌ها کلیک می‌کردند و زمزمه می‌کردند و ادغام‌های نامفهومی انجام می‌دادند و از دهان‌هایشان نوارهای چاپی موج‌دار بیرون می‌ریخت. مردان آن نوارها را می‌خواندند و با صدای واضح در میکروفون‌ها صحبت می‌کردند و دعانویس میلاجرد کلماتشان دوباره به سرعت به هوا می‌رفت. سالی هولت و پدر جو، کنار درِ شرقیِ بازِ انبارِ کنارِ بیابان، منتظر ایستاده بودند و آسمان را تماشا می‌کردند. سالی رنگش پریده و ترسیده بود. پدر جو با اطمینان خاطر شانه‌اش را نوازش کرد. سالی نماز خواندن با گلوی خشک گفت: او موفق می‌شود، اشکالی ندارد. مقدس پدر جو سر تکان داد. معلومه که این کار رو می‌کنه! اما صدایش محکم نبود.

سالی با عصبانیت گفت: ساروق الان هیچ اتفاقی برایش نمی‌افتد! پدر جو گفت: البته که نه. بلندگوی نزدیک آنها ناگهان گفت: نوزده مایل. رشته‌ای باریک و پراکنده از سفیدی در اکنون دیده می‌شد. این رشته به تدریج تا نیستی رقیق شد، اما نزدیک‌ترین بخش آن شعله‌ور شد و شعله‌ور شد موکل جن و شعله‌ور شد. دعانویس ساروق بزرگ‌تر شد و با دعا سرعتی وحشتناک نزدیک‌تر شد. گوینده با لحنی خشن گفت: دوازده مایل . موشک‌ها شلیک می‌شوند. رد دود که به سمت پایین حرکت می‌کرد، مانند سقوط شعله‌ور یک هواپیمای معیوب از آسمان بود، با این تفاوت که هیچ هواپیمایی تا به حال به این سرعت سقوط نکرده بود.

در هفت مایلی، تابش سفید و سوزان شعله‌های موشک حتی در روز روشن هم دعانویس قابل مشاهده بود. در سه مایلی، نور به طرز غیرقابل تحملی روشن بود. در دو مایلی، نور به طور ناگهانی خاموش شد. علوم غریبه سالی چیزی را دید که می‌درخشید و دعانویس مهاجران بدون تکیه‌گاه به سمت زمین سقوط می‌کرد. تقریباً نیم مایل سقوط کرد، قبل از اینکه دود موشک دوباره به شدت به بیرون فوران کند. سپس متوقف شد. به طور قابل توجهی، سرعت سقوطش کاهش یافته بود. آهسته‌تر و آهسته‌تر و باز هم آهسته‌تر… در ارتفاع یک چهارم مایلی در هوا معلق بود. سپس انفجار تازه‌ای از دود موشک، مهیب‌تر فرشته از همیشه، رخ داد و به طور پیوسته به سمت پایین رفت، به زمین برخورد کرد و برای ثانیه‌هایی در آنجا ماند و دعا شعله‌های سوزان وحشتناکی را به بیرون فوران کرد.

سپس دعانویس شعله پایینی خاموش شد. لحظه‌ای بعد دیگر هیچ شعله‌ای وجود نداشت. سالی شروع ابجد به دویدن به سمت سفینه کرد. ایستاد. صفی از ماشین‌های خاکبرداری با غرش و صدای جرنگ جرنگ از انبار بیرون آمدند و به سمت یدک‌کش فضایی عمودی نسخ خطی حرکت کردند. دعانویس ساروق یک بولدوزر، به شیاطین طور عادی، تیغه پهن خود را حدود پنجاه یارد از سفینه پایین آورد. توده عظیمی از خاک را جلوی خود هل داد و گشایش روی شن‌های سوخته و به طرز باورنکردنی داغ اطراف محل فرود موشک را پوشاند. ساروق بولدوزرهای دیگر شروع به چرخیدن دعانویس منظم و مداوم در اطراف کردند، خاک را زیر و رو کردند و مواد داغ سطح را دفن کردند.

کامیون‌های آب پاشیدند و بخار رقیقی بلند شد. اما یک دریچه خروجی هم باز شد و جو در دهانه ایستاد. سپس سالی دوباره شروع به دویدن کرد. جو سر شام در اقامتگاه سرگرد نشسته بود. سرگرد هولت، پدر جو و سالی هم آنجا بودند. جو با گرمی گفت: حس خوبی داره که دعانویس دعا نویسی دوباره از چاقو و چنگال استفاده کنی، و غذا رو از بشقابی برداری که تا دعانویس سامن وقتی که برداشته بشه، همونجا می‌مونه! سرگرد هولت سید و حاجی شروع کرد: خدمه سکو… جو با دهان پر گفت: حالشان دعا خوب است. مهار شبیه‌ساز جاذبه را بسته‌اند. برنت تا سه‌چهارم گرانش را دارد.

با بستن مهار خسته می‌شوند. بهتر می‌خوابند. همه چیز خوب است! می‌توانند واگن‌های فضایی که گذاشتیم را تحمل کنند و موشک‌های دعانویس هدایت‌شونده هم دارند! حالشان خوب است! پدر جو با لحنی لرزان گفت: ذکر پسرم، حالا مدتی روی زمین می‌مانی؟ سالی سریع حرکت کرد. با نگرانی سرش را بالا آورد. اما جو گفت: قرار است سفینه ماه را جادو بالا بیاورند، قربان. ما برگشتیم من و گروهم تا به خدمه آموزش علوم غریبه بدهیم. فقط یک هفته برای این کار وقت داریم، اما چند تاکتیک جنگی داریم که باید روی ابزار آموزشی توی دعا انبار به آنها نشان دهیم. او با نگرانی اضافه کرد: و قربان باید سفینه ماه را در یک مدار مارپیچی ببرند.

نمی‌تواند مستقیم بالا برود! این یعنی باید از کافران روی خاک تعویذ دشمن عبور کند، و باید یک اسکورت واقعی برایش داشته باشیم. یک اسکورت جنگنده. دعانویس ساروق قرار است یدک‌کش فضایی چند دقیقه بعد از سفینه ماه بلند شود و زیر آن منفجر شود. ما موشک‌های هدایت‌شونده را مثل پهپادها بیرون می‌اندازیم و اگر چیزی پیش بیاید، می‌توانیم موشک‌هایشان را روشن کنیم و بجنگیم. و توسل ما چهار نفر بیشتر از هر کس دیگری تجربه داریم. به ما نیاز است! سالی فریاد زد: مطمئناً به شیاطین اندازه کافی زحمت کشیدی! جو با لحنی ناشیانه گفت: شیطانی دعا ایالات متحده قرار دعانویس است جادو سیاه ماه را تصرف کند.

من… نمی‌توانم از نقشی که در این کار دارم چشم‌پوشی کنم! اگر اصلاً امکان‌پذیر باشد، نه! سرگرد هولت با بی‌تفاوتی گفت: جو، می‌ترسم دعانویس ساروق از دستش بدهی. اشغال ماه یک دعانویس کارزار نیروی دریایی جادو کهن خواهد بود. از تأسیسات پروژه اکتشاف فضایی برای آماده‌سازی آن استفاده می‌شود، اما نیروی دریایی در آخرین طلسم نبرد پنتاگون پیروز شد. شیطانی نیروی دریایی ماه را تصرف می‌کند. جو با تعجب نگاه کرد. اما… سرگرد با انرژی مثبت همان خونسردی گفت: شما پرسنل اکتشافات فضایی هستید. از شما برای آموزش پرسنل نیروی دریایی استفاده خواهد شد و از یدک‌کش فضایی شما طلسمات خواسته می‌شود که به عنوان یک کشتی کمکی به سکو برود.

آیا جادو وجود دارد در شهر ساروق

منظور از این کار کمک به فرود سفینه ماه‌نشین در سکو است، متوجه هستید؟ وقتی سوخت‌گیری و تدارکاتش تمام شد، او را از سکو بیرون می‌کشی اعمال مربوط به جادو تا بتواند به سمت ماه حرکت کند. اما اشغال ماه منحصراً توسط نیروی دریایی دعا نویسی انجام خواهد شد. با دقت، چهره‌ی جو غیرقابل خواندن شد. او با لحنی یکنواخت گفت: فکر کنم بهتر است نظری پیشینه‌های فرهنگی بر تفسیر طلسم تأثیر می‌گذارند ندهم. سرگرد هولت سر تکان داد. بسیار عاقلانه است نه کلیسا اینکه جادو هر چیزی را که گفتی تکرار کنیم. اما نکته این است، جو، که درست یک روز قبل از اینکه سفینه ماه‌نشین پرواز کند، به سازمان ملل اطلاع داده می‌شود که این یک کشتی نیروی دریایی ایالات متحده است.

دکترین آزادی فضا مانند آزادی دریاها اعلام خواهد شد. و ایالات متحده خواهد گفت که یک گروه ویژه شیطان نیروی دریایی ایالات متحده در حال شروع سفر به فضا دعانویس ساروق برای یک ماموریت رسمی است. ساروق حمله به یک کشتی اکتشاف فضایی یک چیز است. این فرشتگان مانند یک سفر علمی است. اما شلیک به یک کشتی جنگی آمریکایی در یک کار رسمی، اعلام جنگ است. به خصوص که آن کشتی می‌تواند پاسخ دهد و این کار را خواهد کرد. جو گوش داد.