دعانویس زهوکی

او با شیوه‌ی ضعیف خود، ایده‌های فوریه را پذیرفت؛ در برخی از گردهمایی‌های رادیکال شرکت کرد و تا آنجا پیش رفت که خود را با یک جادو سیاه چاپخانه مرتبط دانست. گروه دستگیر شدند و داستایفسکی ماه‌ها در سیاه‌چال زندانی بود و سرانجام به طلسمات همراه بیست نفر از همراهانش به میدان عمومی مقابل چوبه‌ی دار دعانویس زهوکی برده شد و برای مرگ آماده گردید. در آخرین لحظه، تزار به او مهلت داد، اما در این میان یکی از قربانیان دیوانه شده بود. شوک وارده به ذهن داستایفسکی چنان بود که بارها و بارها در کتاب‌هایش به این حادثه بازمی‌گردد. او را با اعمال شاقه به سیبری فرستادند؛ فرشتگان او را با مجرمان عادی محبوس کردند، کتکش زدند و شکنجه‌اش دادند خلاصه، دقیقاً همان رفتاری را که اکنون ایالت‌های کالیفرنیا و حرز واشنگتن و اخیراً دولت ایالات متحده دعانویس در لون‌ورث با آرمان‌گرایان علوم غریبه اجتماعی می‌کنند، کافران با او داشتند.

دعانویس : از چند سال، تزار داستایفسکی را عفو کرد و او را به ارتش فرستاد؛ پس از ده سال به او اجازه داده شد به روسیه بازگردد و داستان تجربیات خود علوم غریبه را در کتابی با عنوان خاطرات یک مرده‌خانه نوشت. داستایفسکی حالا زندگی یک نویسنده‌ی قلابی را در پیش گرفته بود. او طرفداران طلسم زیادی داشت، اما پولش را کس دیگری می‌گرفت؛ او همیشه طلسم بدهکار بود، همسر و فرزندانش گرسنه و یخ‌زده. او با سرعت فوق‌العاده‌ای می‌نوشت و هرگز از ویرایش آثارش دست نمی‌کشید. او همیشه بیمار بود و هر ده روز یکبار دچار حمله‌ی صرع می‌شد. همه اینها در نوشته‌های اوست؛ شخصیت‌های او مست، جنایتکار، صرعی، احمق و روان‌رنجور از هر نوعی هستند.

دعانویس زهوکی

او وارد روح آنها می‌شود و هر لحظه از زندگی آنها، هر حال و هوای موجودات غمگینشان را برای ما واقعی جلوه می‌دهد. بزرگترین رمان او جنایت و مکافات است؛ داستان دانشجویی که جاه‌طلب و گرسنه، انگیزه قتل یک پیرزن رباخوار و دزدی از او را دارد. او مرتکب جنایت می‌شود، دعانویس اما برای دعانویس گرفتن پول بسیار آداب و رسوم سنتی بر سنت‌های تشریفاتی تأثیر گذاشت وحشت‌زده است؛ سپس پشیمانی او را تعقیب می‌کند و ما او را در عذاب‌های درونی‌اش دنبال می‌کنیم. دعانویس زهوکی دعانویس او با گشایش دختر جوانی آشنا می‌شود که برای نجات خانواده‌اش از گرسنگی به فاحشگی روی توسل آورده است. دختر، دختر کافر را متقاعد می‌کند که خود را به پلیس تسلیم کند و دختر او را تا سیبری دنبال می‌کند و روح آنها با دعا عشق رستگار دعانویس رفیع می‌شود.

من در برخورد با ادبیات وظیفه‌شناس هستم و وقتی کافر می‌بینم منتقدان از یک استاد بزرگ تعریف و تمجید می‌کنند، احساس می‌کنم موظفم آثارش جادو کهن را بخوانم. چند سال پیش، در بیمارستان بودم و دوران نقاهت بعد از یک عمل جراحی را می‌گذراندم و به نظر می‌رسید زمان مناسبی برای پرداختن به یک کتاب هشتصد صفحه‌ای باشد، بنابراین شروع به خواندن برادران کارامازوف اثر داستایفسکی کردم. چند نفر از این برادران، همچنین یک پدر پیر، هستند و همه آنها بیشتر اوقات مست هستند و با یک فاحشه احمق درگیر شده‌اند. پدر پیر پول دارد و بنابراین بر پسرانش برتری دارد و ظاهراً یکی از پسران در راه قتل اوست.

برای اینکه شما را در حالی که اوج داستان در حال آماده شدن است، شاد کنیم، صومعه‌ای پر از راهبان وجود دارد که مانند سم کافران از یکدیگر متنفرند، و یک قدیس محترم و دوست‌داشتنی که دعانویس زنگنه انتظار می‌رود در معنویت او امیدی برای روسیه و بشریت پیدا کنید. اما این قدیس می‌میرد و جوان‌ترین برادر کارامازوف که او را دوست دارد، ایمانش به خدا و امیدش به بشریت برای همیشه از بین می‌رود، زیرا معجزه مورد انتظار اتفاق نمی‌افتد. اتفاق می‌افتد پدر زوسیما مثل هر جسد دیگری بوی گند می‌دهد! این تا جایی بود که من از رمان متوجه شدم، و اگر می‌خواهید نتیجه را بدانید، باید خودتان آن را بخوانید.

این ابجد رئالیسم نامیده می‌شود؛ اما منظورم را روشن کنید، دعانویس زهوکی این تا بالاترین حد رمانتیک و ذهنی است؛ تبلیغاتی پرشور و حتی دیوانه‌وار است. داستایفسکی یک مسیحی ارتدوکس شرقی یا بیزانسی است؛ همچنین او یک اسلاووفیل یا میهن‌پرست عرفانی روسی کلیسا است و معتقد است که روح روسی چیزی شگفت‌انگیز و خاص است و رابطه‌ای پنهانی با خدا دارد. این رابطه، همان عیاشی قرون وسطایی قدیمی رنج و تسلیم، غوطه‌ور شدن در توبه و خودکم‌بینی، تجلیل از زخم‌ها، دمل‌ها، پارچه‌های ژنده، شپش‌ها، گدایی و بوهای بد است. هر تحقیری، اگر با صبر و شکیبایی تحمل شود، توبه‌آمیز و مقدس است، که به موجب آن شخصیت به حالات عرفانی والا ارتقا دعانویس رمکان می‌یابد.

وقتی دانشجوی جوان در جنایت و مکافات از وحشت کشتن یک انسان بیدار می‌شود، تصمیم نمی‌گیرد با اختصاص دادن مغز تحصیل‌کرده‌اش به کاری مفید، خود را رستگار کند؛ نه، او تصمیم می‌گیرد که باید به کلانتری برود و خود را به دست مأمورانی بسپارد که از طلسم نویس او جنایتکارترند. حکومتی انرژی مثبت که خود عصاره‌ی تقطیر شده‌ی میلیاردها جنایت دعا هولناک است، او را به سیبری خواهد فرستاد تا او و فاحشه‌ی پارسایش بتوانند خلسه‌های عذاب را تحمل کنند. ما این را با وضوح بیشتری در رمان دیگری می‌بینیم که دعا نویسی جادو شیاطین هدفش تقلیل مسیحیت به حماقت است. این را اغراق یا کنایه تلقی نکنید؛ این صرفاً بیان تز داستایفسکی است.

نام کتاب ابله است و قهرمان آن تجسم آن مسیحیت عرفانی و روان‌رنجور اجنه غیر مسلمان است که رستگاری را از طریق تحقیری که عمداً جستجو می‌شود، می‌یابد. می‌بینید، رنج بردن چقدر آسان و فکر کردن چقدر دشوار دعا است! تسلیم اعمال صالح شدن در برابر لرزش‌ها و وحشت‌های صرعی و نامیدن آن به عنوان خدا چقدر آسان است! همچنین، به نظر می‌رسد که منتقدان ادبی فرشتگان به راحتی می‌توانند بیماری روانی را به خودی خود ارزیابی کنند. دعانویس زهوکی در تمام عرصه هنر، هیچ تراژدی معنوی بزرگتر از تراژدی داستایفسکی نیست. این مرد در راه آزادی تلاش کرد و تزار او را به شهادت رساند؛ اما او بازگشت، نه برای اینکه سرباز روشنگری باشد، بلکه برای اینکه در خاک بخزد و دستی را که فرشتگان او را شلاق زده بود، دعانویس لیس بزند.

او به عنوان مبلغ ارتجاع بازگشت و روسیه‌ای را اعلام کرد که توسط راهبان نجات یافته است. او حرف خودش را زد، و راهب نجات‌بخش دعانویس زهوکی از راه رسید گرگوری راسپوتین! البته، من با داستایفسکی بحث نمی‌کنم چون او گمشده‌ها و رها شده‌ها، روح‌های ناامید و بیمار و شکنجه شده‌ای را که می‌شناخت، به تصویر کشیده است. من به این دلیل که شخصیت‌های او تب‌دار و هیستریک هستند، چون خیره می‌شوند و نگاه می‌کنند و ناله می‌کنند و گریه می‌کنند و می‌پرند و می‌لرزند، چون زانوهایشان می‌لرزد و دندان‌هایشان به هم می‌خورد و کابوس‌هایی می‌بینند که تمام فصل‌های کتاب را پر می‌کند، اعتراضی ندارم.

من حاضرم این چیزها را بخوانم؛ اما می‌خواهم آنها را از دیدگاه دانشمندی بخوانم که می‌تواند آنها را تفسیر کند، یا از دیدگاه اقتصاددانی که می‌تواند آنها را درمان کند؛ نمی‌خواهم آنها را به عنوان ستایشی از حماقت بخوانم. نمی‌خواهم آنها دعانویس بندزرک را به ذکر صورت تصنیف شده و ایده‌آل برای اثبات ماهیت الهی صرع جلوه دهند. و وقتی می‌شنوم که منابع مختلف، شیوه‌های طلسم را به روش‌های مختلفی توصیف می‌کنند. منتقدان بورژوای کاملاً عاقل و راحت‌طلب در ایالات متحده، این عرفان بیمارگونه را ستایش می‌کنند، می‌خواهم به آنها خرده بگیرم. برای مثال، پروفسور ویلیام لیون جادو فلپس از دانشگاه ییل به ما می‌گوید که از بین تمام استادان کافران داستان‌نویسی، چه در روسیه و چه در جاهای جادو سیاه دیگر، داستایوفسکی واقعاً معنوی‌ترین است.

تاثیر عبادت مردم در شهر زهوکی

او در ابتدای مقاله‌اش می‌گوید که این روح رمان‌نویس با کتاب مقدس و دین مسیحیت بزرگ شده است. آموزه‌های عهد جدید تقریباً به صورت ایده‌های ذاتی با او همراه بودند. بنابراین، اگرچه والدینش نمی‌توانستند ثروت، آسایش، راحتی یا سلامتی به او بدهند، اما چیزی بهتر از هر چهار مورد را با هم به او دادند. خانم اوگی می‌گوید: به نظرم طلسم بهتر است یک فصل را حذف کنید و به آن بپردازید. شوهرش می‌گوید: مروست مقدس من از قبل یک عنوان انتخاب کرده‌ام… فصل ۷۵ بول داگ مسیحی یک استاد دانشگاه ییل دقیقاً چه ربطی به دین اعمال مربوط به جادو مسیحیت دارد؟ آموزه‌های عهد جدید واقعاً برای او چه معنایی دارند؟ او چقدر صلاحیت دارد که درباره استادان داستان که واقعاً معنوی هستند قضاوت کند؟ در چنین نقد ادبی که شیطانی از سایه‌های نارون نیوهیون، کنتیکت سرچشمه می‌گیرد، چقدر صداقت وجود دارد؟{۲۶۹} یک دانشگاه بزرگ طبقه حاکم را تصور کنید که بر اساس

کتاب مقدس، رم و سیاه‌پوستان تأسیس شده است؛ یعنی تجارت برده آفریقایی، که با پوششی از دینداری پوشیده شده است. دانشجویان این دانشگاه اشراف جوان، وارثان خانواده‌های طبقه حاکم هستند که در مدارس آمادگی چنان انحصاری و با لیست انتظاری چنان طولانی تحصیل می‌کنند که باید هنگام تولد درخواست خود را ارائه دهید. در این مدارس، آنها انجمن‌های برادری انحصاری خاصی را تشکیل می‌دهند و وقتی به ییل می‌آیند، انجمن‌های مخفی خاصی را تشکیل می‌دهند که روح آنها با جمجمه و استخوان نمادگذاری شده است. آرمان دیگر آنها در زندگی، برنده شدن در مسابقات ورزشی است که خلق و خوی آنها را در بول داگ تجسم می‌بخشند.

هیئت امنای این دانشگاه پرهیزگار را می‌توانید بر اساس وظایف اقتصادی‌شان در گام غازی بیابید. فارغ‌التحصیل محبوب آنها، خدای بزرگ مذهب فعلی ییل، یک ثروتمند سیصد پوندی به نام ویلیام هاوارد تافت است که چند سال پیش به ریاست جمهوری ایالات متحده منصوب شد تا به دزدان دعانویس زهوکی زمین اجازه دهد دعانویس منابع جادو طبیعی آلاسکا را از چنگشان درآورند. او که این وظیفه را برای طبقه خود انجام داده بود و وقتی برای مذهب انتخاب مجدد نامزد شد، موفق شد ایالت‌های ورمونت و یوتا را به دست آورد، به عنوان رئیس شیطانی طلسم دیوان عالی کشور منصوب شد جفت روحی جادو شدن تا به عنوان دژی برای آزادی‌های مردم آمریکا عمل کند.