دعانویس زاغه

پس از بررسی بیشتر، تصمیم گرفت که خوب است به آنها بگوید، به شرطی که متعهد شوند بدون اجازه او این موضوع را به دیگران نگویند. آنها این دعانویس زاغه تعهد را دادند و جری اظهار داشت که همزاد او یک سازمان‌دهنده ملی برای فدراسیون کارگری آمریکا است که تصمیم گرفته است این کارخانه‌های مهمات‌سازی را به اتحادیه تبدیل کند و روز کاری هشت ساعته را طلسم برقرار کند. اما طلسم بسیار مهم بود که روسا ابجد از این موضوع مطلع نشوند. این موضوع نباید برای کسی فاش شود، مگر کسانی که شهر کولمن اعتماد به آنها را مناسب می‌دانست. او به جیمی و شهر مایسنر اعتماد دعا داشت و آنها می‌توانستند بدانند که دعا سازمان بزرگ کارگری پشت سر آنهاست و صرف نظر از اعمال صالح هزینه، آنها را به سرانجام خواهد رساند.

دعانویس : البته انتظار می‌رفت که آنها از این پول صادقانه استفاده کنند. جیمی فریاد زد: وای! ما رو چی فرض کردی؟ یه مشت کلاهبردار؟ نه، دیگری گفت، او آنقدرها هم در قضاوت شخصیت ضعیف نیست. و جیمی با عصبانیت اظهار داشت که هر کسی که به دنبال پول آسان است، وارد کار تبلیغات سوسیالیستی نمی‌شود. اگر چیزی وجود داشته باشد که یک سوسیالیست بتواند به آن افتخار کند، این است که کارگران و مقامات منتخب آنها هرگز به هیچ گونه اختلاسی دست نزده‌اند. به آقای کولمن یعنی جری برای هر دلاری که خرج می‌کردند، رسید داده می‌شد. اتفاقاً همان شب جلسه‌ای از کمیته تبلیغات محلی برگزار شد که متشکل از شش نفر از فعال‌ترین اعضا بود.

دعانویس زاغه

جیمی و مایسنر با ثروت تازه به دست آمده‌شان که جیب‌هایشان را سوراخ می‌کرد، به آنجا شتافتند. آنها به کمیته اطلاع دادند که در حال جمع‌آوری پول برای صندوق تبلیغات بوده‌اند و در مقابل چشمان حیرت‌زده رفقا، مبلغ صد دلار را ارائه دادند. اتفاقاً رئیس کمیته به تازگی نمونه‌ای از یک بروشور جدید با عنوان اول به آمریکا غذا بدهید را از دفتر ملی حزب در شیکاگو شهر دریافت کرده بود؛ این بروشور را می‌شد به تعداد زیاد استان و با قیمت بسیار پایین، یک یا دو دلار برای هر هزار دلار، تهیه کرد؛ در نتیجه‌ی کمک جیمی، تلگرافی برای ارسال ده هزار بروشور با اکسپرس ارسال شد.

و سپس پیشنهادی از دفتر ایالتی برای رفیق سیمن، نویسنده‌ی کتابی علیه جنگ، مطرح شد تا به مدت دو هفته هر شب در لیسویل سخنرانی کند. دعانویس زاغه مردم محلی به دلیل کمبود بودجه به پیشنهاد او رأی منفی داده بودند؛ اما اکنون، با کمک‌های جدید، کمیته‌ی تبلیغات خود را در برابر پنجاه دلار دریافتی، برابر می‌دانست. و سپس ایده‌ی رفیق گریتی، سازمان‌دهنده، مطرح شد دعانویس خوش‌رودپی که هر چهارشنبه و شنبه شب جلسات جادو خیابانی برگزار می‌کرد. اگر می‌توانست یک دستیار داشته باشد، با پانزده دلار در هفته، می‌توانست هر شب جلسات صابون‌سازی برگزار شود. جان اسناد تاریخی سنت‌های طلسم را حفظ می‌کنند مایسنر در اینجا پیشنهاد را مطرح کرد او مطمئن بود که می‌توان برای این منظور کمک مالی دریافت کرد، مشروط بر اینکه تصمیم بدون تأخیر گرفته شود.

بنابراین تصمیم گرفته شد. زاغه جلسه به پایان رسید و سپس مایسنر و جیمی با گریتی، سازمان‌دهنده، اشنایدر، آبجوساز، و رفیق مری آلن، که هر سه اتفاقاً عضو کمیته‌ای بودند که امور کارگران به آنها محول شده کافر بود، استان وارد گفتگو شدند. جیمی توضیح داد که با یک سازمان‌دهنده اتحادیه ملاقات کرده‌اند آنها نمی‌توانستند درباره او چیزی بگویند، اما کمیته فرصتی برای ملاقات با او خواهد داشت که مبلغ مورد نیاز را تأمین می‌کند، مشروط بر اینکه روزنامه جادو سیاه حاضر باشد فوراً کارمندان امپراتوری را به مقدس اعتصاب فرا بخواند. آیا چنین قولی داده می‌شد؟ و رفیق مری آلن خندید، که نشان از تحقیر او نسبت به هر کسی بود که می‌توانست در مورد کافران این سوال طلسم تردید کند!

رفیق مری یک کوئیکر بود؛ او با شور و اشتیاق مذهبی عاشق تمام بشریت بود و شگفت‌آور است که مردم چقدر می‌توانند در راه عشق جهانی تلخ شوند. چهره تند و رنگ‌پریده‌اش سرخ شد و لب‌های نازکش جمع شد، زیرا پاسخ داد که کارگر مطمئناً با سودجویان جنگ مبارزه خواهد کرد، تا زمانی که او در کمیته مدیریت باشد! سرانجام تصمیم گرفته شد که رفیق مری صبح با جری کولمن تماس بگیرد و مطمئن شود که او واقعاً قصد همکاری دارد؛ اگر چنین بود، او می‌توانست عصر روز بعد تمام اعضای کمیته را گرد هم آورد. کمیته به محض تأمین بودجه لازم، اختیار داشت که کار را پیش ببرد، بنابراین اگر کولمن مشکلی نداشت، دلیلی وجود نداشت که اولین شماره روزنامه هفته آینده منتشر دعانویس اشترینان نشود.

رفیق جک اسمیت، دعانویس زاغه خبرنگار هرالد، روزنامه سرمایه‌داری لیسویل، قرار بود استعفا دهد و سردبیر روزنامه کارگر کافران شود، و زاغه او از قبل سرمقاله‌هایش را نوشته بود و در ماه گذشته آنها را جادو سیاه در روزنامه‌های محلی پخش می‌کرد! جیمی و مایسنر به سمت خانه راه افتادند، خوشحال از این احساس که در آن شب بیش از تمام عمرشان برای سوسیالیسم کار کرده‌اند. اما سپس، همانطور که راه می‌رفتند، ناگهان صدای ناقوس‌هایی در آسمان شب آمد؛ آتش! آنها علائم را می‌شناختند و ضربات را جادو می‌شماردند و متوجه شدند که در همسایگی خانه جادوگر خودشان است! یک موتور با سرعت از کنارشان گذشت و جرقه‌هایی از پشت آن بیرون زد و آنها شروع به دویدن کردند.

قبل از دعانویس اینکه چند بلوک دور شوند، درخششی در آسمان دیدند و قلبشان در گلویشان گیر کرد. مایسنر بیچاره نفس نفس می‌زد که از پرداخت دعا نویسی بیمه ماه گذشته‌اش غفلت کرده است! مذهب اما همچنان که در میان جمعیت فزاینده‌ای می‌دویدند، متوجه دعا شدند که آتش برای خانه خودشان خیلی نزدیک است؛ همچنین، شعله‌ای استان بزرگتر از آن بود دعانویس که بتوان با چند کلبه درست کرد. و به زودی نماز خواندن فریادهایی از میان جمعیت بلند شد: امپراتوری! مغازه‌های قدیمی! یک کامیون قلاب و نردبان با آژیر بلند و سپس رئیس آتش‌نشانی با زنگی سهمگین از راه رسید. آنها از گوشه خیابان پیچیدند و در پایین خیابان، ساختمانی که جیمی چهار سال در آن از دستگاه پیچ‌سازی مراقبت کرده بود، قرار دعانویس کلارآباد داشت.

آنها دیدند که یک سر کامل آن، ستونی بلند، جهنده و گسترده از شعله‌های آتش بود! فصل پنجم. جیمی هیگینز به قیصر کمک می‌کند من. جیمی هیگینز با نهایت انزجار به تصمیم جنگ برای آمدن به لیسویل نگاه می‌کرد، با وجود تمام تلاش‌هایش برای جلوگیری از آن. طلسم نویس مسخره‌ترین چیزی که می‌توانید تصور کنید احمقانه‌ترین چیز روی زمین جاسوسان جفت روحی آلمانی را در نظر بگیرید! دعانویس زاغه وقتی جیمی شنید که مردم درباره جاسوسان آلمانی صحبت می‌کنند، به آنها خندید، به آنها گفت که آنها یک مشت احمق هستند، جایشان در مهدکودک است؛ گشایش زیرا جیمی جاسوسان آلمانی را عبادت کردن در کنار اجنه، جادوگران و مارهای دریایی طلسم قرار می‌داد.

و در اینجا ناگهان مرد کوچک گیج خود استان را دعا نویسی طلسم در میان یک جنون جاسوسی آلمانی یافت، چیزی استان که هرگز نمی‌توانست تصور کند! به نظر می‌رسید همه این را بدیهی می‌دانستند که کارگاه‌های ماشین‌سازی امپایر توسط دعانویس زاغه مأموران آلمانی سوزانده شده است؛ آنها تازه متوجه این موضوع شده بودند و تا زمانی که آتش خاموش شد، صدها داستان مختلف برای اثبات عقیده خود داشتند. آتش علوم غریبه با انفجارهای پی در پی از جایی به جای دیگر سرایت کرده بود؛ نگهبانی که تنها دو دقیقه قبل از ساختمان عبور کرده بود، با عجله برگشت و بنزین شعله‌ور را دید و نزدیک بود در میان شعله‌های آتش جان خود را از دست بدهد.

و صبح روز بعد، روزنامه هرالد لیسویل با نامه‌هایی به ارتفاع نیم فوت بیرون آمد و این داستان‌ها را تعریف علوم غریبه کرد و اصرار داشت که کارخانه پر زاغه از مأموران آلمانی بوده است که خود را به شکل کارگران درآورده‌اند. قبل از اینکه روز فرا برسد، پلیس دوازده کارگر آلمانی و اتریشی کاملاً بی‌ضرر را دستگیر کرده بود؛ استان حداقل به نظر جیمی اینطور می‌آمد، چون دو نفر از آنها عضو حزب سوسیالیست محلی بودند. کسی به خانم مایسنر گفته بود که قرار است همه آلمانی‌های لیسویل دستگیر شوند استان و زن کلیسا بیچاره از ترس می‌لرزید. او می‌خواست شوهرش فرار کند، اما جیمی آنها را متقاعد کرد که این بدترین راه ممکن است.

تاثیر عبادت مردم در شهر زاغه

بنابراین مایسنر در خانه ماند و جیمی سه روز تمام دهانش را بسته نگه داشت شاهکاری خارق‌العاده برای او، و محاکمه‌ای سخت‌تر از زندانی بودن. او شغلش را از دست داده بود برای همیشه، دعانویس نورآباد فکر می‌کرد. اما در این مورد هم او در مورد نیروهایی که جانش را در چنگال خود گرفته بودند یعنی قدرت استان طلایی که از طریق روسیه به لیسویل آمده بود اشتباه قضاوت کرد. زاغه روز بعد از آتش‌سوزی، به او خبر دادند که دوباره سر کار حاضر شود. پیرمرد گرانیچ آنقدر مشتاق بود که ارواح کارگرانش را از چنگال شرکت موتورسازی هابارد دور نگه دارد که همه آنها را، ماهر و غیرماهر، به کار پاکسازی دعانویس آوار آتش گمارد!

دعانویس چقابل و پنج روز بعد، اولین محموله‌های مواد جدید، با کامیون‌ها آورده شدند و بازسازی فروشگاه‌های امپایر آغاز شد. باورتان می‌شود برخی از ماشین‌آلاتی که در آتش‌سوزی خیلی آسیب ندیده بودند، تعمیر شدند و در پایان چند هفته، دعانویس زاغه دوباره شروع به کار کردند، پوشیده دعانویس از یک سرپناه موقت برزنتی، و دیوارهای ساختمان جدید دور شهر آن را گرفته بودند! این همان چیزی بود که آمریکا را به شگفتی جهان تبدیل کرد. مردم می‌گفتند که موکل جن این باعث شده پیرمرد گرانیچ دوباره جادو کهن جوان شود؛ او بیست ساعت در روز با پیراهن آستین‌بلند کار می‌کرد و افزایش ناسزاگویی‌اش وحشتناک بود. حتی لیسی گرانیچ، پسر جذابش، چراغ‌های روشن برادوی را ترک کرد و به خانه آمد تا به پیرمرد در حفظ قراردادهایش کمک کند.

شور و شوق برای این قراردادها گویی به آیین لیسویل منابع مختلف، شیوه‌های طلسم را به روش‌های مختلفی توصیف می‌کنند. تبدیل شده بود؛ حتی به صفوف کارگران نیز سرایت کرد.