دعانویس چقابل

نگاه می‌کرد و از پشت سنگر بچه‌هایش با خوشحالی سر تکان می‌داد. سپس، در حالی که گردنش را دراز می‌کرد تا به پشت سرش نگاه کند، ناگهان جیمی از جا دعانویس چقابل پرید. اشتون چالمرز، کافران رئیس بانک ملی اول لیسویل، از راهرو پایین می‌آمد؛ و با او مگر ممکن دین است؟ پیرمرد گرانیچ، صاحب کارگاه‌های عظیم ماشین‌سازی امپایر که جیمی در آنجا کار می‌کرد! ماشین‌کار کوچک اندام متوجه شد که از هیجان می‌لرزد وقتی این دو قدبلند از کنارش در راهرو رد شدند. با آرنجش لیزی را تکان طلسم داد و در گوشش زمزمه کرد؛ و همه جا پر از زمزمه بود چون البته همه این دو مرد قدرتمند، سران دولت متون کهن نامرئی لیسویل را می‌شناختند.

دعانویس : آنها آمده بودند تا بفهمند رعایایشان طلسم به چه فکر می‌کنند! خب، آنها قضیه را حل می‌کردند! سوم. سالن استان بزرگ پر بود و راهروها شروع به ازدحام کردند طلسم و سپس پلیس شهر درها را بست چیزی که جیمی آن را بخشی از توطئه جهانی سرمایه‌داری دانست. حضار شروع به له شدن کردند؛ تا اینکه سرانجام رئیس روی صحنه رفت و به دنبال او چندین شخص مهم در صندلی‌های جلو نشستند. خوانندگان بلند شدند و رهبر عصای خود را تکان داد و سرود مارسیز از راه رسید: یک سرود انقلابی دعانویس فرانسوی که توسط یک سازمان آلمانی به زبان انگلیسی خوانده می‌شد انترناسیونالیسم برای شما!

دعانویس چقابل

با درک کامل از ابهت این بحران جهانی، آنها طوری آواز خواندند که گویی امیدوار بودند در اروپا شنیده شوند. و سپس رئیس جلسه رفیق دکتر سرویس از جا برخاست. او مردی خوش‌اندام و تنومند بود، با دعانویس سبیل و ریش خاکستری که تا حدودی کوتاه شده بود؛ سینه برآمده‌اش با کتان سفید تمیز و پارچه‌ای تنگ و چسبان پوشیده شده بود و با ابهت‌ترین رئیس جلسه، اعتبار جنبش را نشان مفاهیم تجلی در سنت‌های معنوی پدیدار می‌شوند می‌داد. دعانویس چقابل گلویش را صاف کرد و به آنها گفت که آن شب برای گوش دادن به یکی از بزرگترین سخنرانان آمریکا آمده‌اند دعانویس و بنابراین او، رئیس جلسه، سخنرانی نخواهد کرد؛ پس از آن به سخنرانی پرداخت.

او به آنها گفت که این ساعت چه ساعت سختی است فرشتگان و سخنران چگونه معنای آن را برایشان بیان خواهد کرد، و پس از آن بیشتر چیزهایی را که سخنران بیان می‌کرد، بیان کرد. این نقطه استان ضعف رفیق دکتر سرویس بود اما به دلیل کت و شلوار مشکی و ظاهر با ابهتش و پولی که برای سالن پرداخت کرده بود، کسی در اشاره به آن به او تردید داشت. اما بالاخره دوباره به لیدرکرانتس زنگ زد و یک گروه چهار نفره یک آهنگ آلمانی و سپس یک اجرای مجدد خواندند. و سپس رفیق گریتی، دعانویس مامور بیمه جوان روح و پرجنب‌وجوش که مسئول سازماندهی مراسم محلی بود و وظیفه‌اش ایراد سخنرانی وصول مطالبات بود، از راه رسید.

او روش‌های طنزآمیزی برای گرفتن پول داشت او شروع کرد به گفتن من دوباره اینجام! و همه لبخند زدند، چون از ترفندهای او خبر داشتند. در حالی که او جدیدترین داستان خنده‌دارش ابجد را تعریف می‌کرد، جیمی کوچکترین نوزاد را در بازوی یدکی لیزی گذاشت و نوزاد دیگر را روی صندلی دعانویس پردیس گذاشت و سرش را روی زانوی لیزی گذاشت و خودش را در شهر حالی که جادو کهن کلاه در دست داشت و آماده شروع کار بود، به راهرو رساند. دعانویس چقابل و به محض اینکه مسئول مراسم متوقف شد و طلسم نویس لیدرکرانتس دوباره شروع به کار کرد، جیمی شروع به جمع‌آوری سکه کرد.

قلمرو جادو او قسمت صندلی‌های رزرو شده در جلو بود، جایی که دو مرد قدرتمند نشسته بودند. زانوهای جیمی سست شد، استان اما استان او وظیفه‌اش را انجام داد و از دیدن اینکه هر کدام از آن دو نفر سکه‌ای را داخل کلاه می‌اندازند تا برای سرنگونی قدرتشان در لیسویل استفاده شود، لذت برد! چهارم. کلاه‌ها به گیشه برده و خالی شدند و مأموران جمع‌آوری و خوانندگان لیدِرکرانتس دوباره به جای خود برگشتند. سکوتی منتظر حکمفرما شد و سرانجام کاندیدا روی صحنه ظاهر شد. چه طوفانی به پا شد! مردم هورا کشیدند و دست زدند و فریاد زدند. او با فروتنی روی صندلی‌اش نشست؛ اما با ادامه‌ی سر و صدا، او حق داشت فرض کند که این صدا برای اوست، و بلند شد و تعظیم کرد؛ و چون هنوز ادامه داشت، دوباره و دوباره تعظیم کرد.

انتظار می‌رفت رفیق دکتر سرویس کافر جلو بیاید و بگوید که البته لازم نیست کسی سخنران شب را معرفی کند؛ اما حضار، گویی نیت پزشک شایسته را خوانده بودند، به تشویق ادامه دادند تا اینکه خود کاندیدا جلو آمد و دستش را بالا برد جادو و سخنرانی خود را آغاز کرد. او برای هیچ مقدمه‌ای برای سخنرانی توقف نکرد. او گفت و صدایش از شدت هیجان می‌لرزید استان این جدی‌ترین ساعتی بود که بشر تا به حال روی زمین موکل جن با آن روبرو شده بود. آن روز در تابلوی اعلانات روزنامه محلی‌شان، اخباری خوانده بود که او را چنان تحت تأثیر قرار داده بود دعانویس چقابل جادو که هرگز در زندگی‌اش تحت تأثیر قرار نگرفته بود، اخباری که تقریباً او را از قدرت راه رفتن روی صحنه و سخنرانی برای حضار محروم کرده بود.

شاید آنها خبر را نشنیده بودند؛ کافر او آن را برایشان تعریف کرد و فریاد خشم از میان حضار برخاست. سخنران گفت: بله، آنها حق اعتراض دارند؛ در هیچ کجای صفحات خونین تاریخ، جنایتی نفرت‌انگیزتر از این دعا نویسی پیدا نخواهید کرد! دعا اربابان اروپا در عطش قدرت دیوانه شده بودند؛ آنها انتقام بشریت را بر سرهای تاجدار و تاجدار خود فرود آورده بودند. امشب او به آنها می‌گفت و صدای خشن و گرفته سخنران به فریادی از خشم تبدیل می‌شد او به آنها می‌گفت که با امضای حکم اعدام آن شهدای قهرمان، نابودی نظم خود را رقم زده‌اند، سنگ‌های بنا را از ساختار جامعه سرمایه‌داری دعانویس الشتر کنده‌اند!

صدای سخنران گویی حضار را از جایشان بلند کرد و آخرین کلمات جمله در هیاهوی تشویق حضار غرق شد. دوباره سکوت حکمفرما شد و مرد ادامه داد. او روی سکو رفتارهای عجیبی داشت. هیکل لاغرش اعمال صالح حتی برای یک لحظه هم آرام نمی‌گرفت. با عجله از یک سر صحنه به سر دیگر می‌رفت؛ قوز می‌کرد علوم غریبه حرز و خم می‌شد، انگار می‌خواست به سمت تماشاگران بپرد، انگشت بلند و لاغری را جلوی صورتشان تکان می‌داد، یا طوری اشاره می‌کرد که انگار می‌خواست کلماتش را به قلبشان فرو کند. سخنرانی‌اش سیلی از کنایه، طعنه و توهین بود. تلخ بود؛ اگر چیزی در دعانویس مورد این مرد یا آرمانش نمی‌دانستید، این را زننده و تکان‌دهنده می‌یافتید.

باید می‌دانستید زندگی‌اش چگونه بوده است درگیری بی‌وقفه با ظلم دعانویس چقابل او آموزش سوسیالیستی خود را در زندان دیده بود، جایی که به دلیل تلاش برای سازماندهی بردگان مزدی یک شهر شرکت عظیم به دعا نویسی آنجا فرستاده شده بود. خشم او خشم یک شاعر مهربان، عاشق کودکان و طبیعت بود که از احضار دیدن عذابی که بی‌جهت تحمیل می‌شد، دیوانه شده بود. استان و اگر تا به حال او را افراطی و خشمگین و غیرقابل بخشش می‌دانستید، امشب طلسمات حقانیتش ثابت شد، امشب نماز خواندن او را به عنوان یک پیامبر دیدید. زیرا اکنون طبقه‌ی اربابان نقاب از چهره‌ی خود برداشته و معیارهای اخلاقی خود را به تمام جهان آشکار کرده بود!

سرانجام مردم حاکمان خود را رو در رو دیدند! آنها بشریت را به ورطه جنون کشانده‌اند. گوینده فریاد ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، تحلیل‌های بیشتری اضافه شود زد: آنها آن را جنگ می‌نامند؛ اما من آن را دعانویس چقابل قتل می‌نامم. و او در دعانویس آستانه سرا ادامه آنچه را دعاگر که در آن ساعت در تعویذ اروپا اتفاق می‌افتاد برایشان به تصویر کشید او کابوس وحشتناک را پیش چشمانشان آورد، خانه‌هایی را که تکه‌تکه شده بودند، شهرهایی را که به آتش کشیده شده بودند، کافران اجساد مردانی را که با گلوله سوراخ شده بودند استان یا با گلوله تکه‌تکه شده بودند، به آنها نشان داد. او سرنیزه‌ای را که در شکم مردی فرو رفته بود، به تصویر کشید؛ او شما را وادار کرد که این عمل هولناک را ببینید و شرارت لرزان آن را احساس کنید.

بهترین روش طلسم برای شهر چقابل

مردان و زنان و کودکان مسحور شده بودند؛ و برای یک بار هم که شده هیچ کس نمی‌توانست با صدای بلند بگوید یا در قلبش احساس کند کلیسا که تصاویر یک آشوبگر سوسیالیست بیش از حد کشیده شده است نه، حتی اشتون چالمرز، رئیس بانک ملی اول لیسویل، یا آبل گرانیچ پیر، مالک کارگاه‌های ماشین‌سازی امپایر! وی. و علت دعا این سیاه‌ترین فجایع چه بود؟ سخنران در ادامه نشان داد که انگیزه تعیین‌کننده حسادت نژادی نبود، بلکه طمع تجاری بود. سرچشمه دعا جنگ، سرمایه‌داری جهانی بود که برای بازارها فریاد می‌زد، به دنبال خلاص شدن از شر محصولات اضافی خود بود تا انبوه بردگان مزدی خود را در خانه مشغول نگه دعانویس بابکان دارد.

او عوامل مختلف را تجزیه استان و تحلیل کرد؛ و اکنون، با سایه طوفان اروپا بر سرشان حالا بالاخره مردان و زنان گوش می‌دادند، متوجه می‌شدند که موضوع به آنها مربوط می‌شود. او به آنها هشدار داد مبادا دعانویس چقابل فکر کنند که از سم این هیولای جنگ در امان هستند، فقط به این دلیل که سه هزار مایل دورتر هستند! سرمایه‌داری یک پدیده جهانی بود و تمام نیروهای انگلی طلسم و استثماری که اروپا را به این فاجعه کشانده بود، اینجا در آمریکا فعال بودند. اربابان پول، سودجویان، برای بهره‌برداری از فروپاشی دریاها جهش می‌کردند. حسادت‌ها و اختلافاتی وجود خواهد داشت بگذارید مخاطبان، یک بار برای همیشه، بفهمند که اگر سرمایه‌داری جهانی این را به یک جنگ جهانی تبدیل نکرد، تنها دعا به این دلیل بود که کارگران آمریکا هشدار را دریافت کردند و برای خنثی کردن توطئه آماده شدند.

این همان چیزی بود که او برایش آمده بود، این قلب پیام او بود. بسیاری از کسانی که گوش می‌دادند، پناهندگانی از دنیای قدیم بودند.