دعانویس کاشمر

چگونه می‌لرزید و رنگش پریده می‌شد! به راستی، حتی در جمع خوب برگزیدگان، حتی در مقدس‌ترین مکان‌های معبد، شیطان راه خائنانه خود را باز می‌کند! حتی زیر دستان تقدیس‌شده اسقف! زیرا در حالی که اسقف دعانویس کاشمر مرا برکت می‌داد و به جمع مقدسین می‌برد، به آنچه روزنامه‌ها گزارش داده بودند فکر می‌کردم، مبنی بر اینکه پنجاه علوم غریبه هزار دلار جواهر از همسر اسقف دزدیده شده است! به نظر نمی‌رسید که کاملاً با آموزه‌های عیسی مطابقت داشته باشد که همسر یک اسقف باید پنجاه هزار دلار جواهر داشته باشد، یا اینکه سگ‌های شکاری پلیس را سوار قطار یک انسان کند. از دوست روحانی‌ام در این مورد پرسیدم و توضیح طلسم کافر صبورانه‌اش را به خاطر دارم اینکه اسقف باید همه طبقات و شرایط مردان را بشناسد: همسرش باید هم در میان ثروتمندان و هم در میان فقرا باشد و باید بتواند لباس بپوشد تا خجالت نکشد.

دعانویس : اسقف در این زمان تمام تلاش خود را می‌کرد فرشتگان تا یک میلیون دلار برای شروع یک کلیسای جامع اسقفی بزرگ جمع‌آوری کند؛ و البته این امر او را مجبور می‌کرد زمان زیادی را در میان ثروتمندان بگذراند! این توضیح مرا جادو راضی کرد؛ زیرا البته فکر می‌کردم که جادو سیاه باید کلیساهای جامع وجود داشته باشند با وجود این واقعیت که هم سنت استپانوس و هم سنت پاول اعلام کرده بودند که خداوند در معابد ساخته دست بشر ساکن نیست. در بیست و پنج دعا نویسی سالی که از آن زمان گذشته توسل است، اسقف خوب به پاداش ابدی خود جفت روحی رسیده است، اما بنای باشکوهی که همزاد یادبود بازدیدهای سید و حاجی او از میان برج‌های غنی بالای شهر از نقطه دیدش در ارتفاعات مورنینگ‌ساید است.

دعانویس کاشمر

این بنا کلیسای جامع سنت جان کافران الهی نامیده می‌شود؛ و با توجه به جادو سیاه آنچه در مورد مردانی که بودجه آن را تأمین کردند و در مورد کارکردهای کلی کلیساهای کلان‌شهر مامون می‌دانم، اگر مانند بناهای تاریخی غارتگران باستانی، طلسم از جمجمه انسان‌ها ساخته شده باشد، کاشمر به نظر من مقدس‌تر نخواهد بود. تفسیر معنوی چند کلمه‌ای در مورد کارکردهای فکری روحانیون خیابان پنجم باقی مانده است که باید گفته شود. بیایید از همان ابتدا متوجه باشیم که کافر آنها موعظه‌های خود را به نام یک شورشی پرولتری انجام می‌دهند، کسی که به عنوان یک جنایتکار معمولی به صلیب کشیده شد، زیرا، همانطور که گفتند، “او مردم را تحریک می‌کند”.

ممکن است تصور کنید که او مذهب یک “ناجی” شرم‌آور برای کلیسای جامعه خوب است؛ اما آنها موفق می‌شوند او را اصلاح کنند و تاریخ فرهنگی، شیوه‌های نمادین را حفظ می‌کند او را محترم شماره ملا جلوه دهند. چیزی دعا مشابه را در دعانویس دوران کودکی‌ام به یاد دارم. تمام روز دعا شنبه با بچه‌های خیابانی می‌دویدم، سیب‌زمینی می‌دزدیدم کافران و آنها را در زمین‌های خالی کباب می‌کردم، از پشت بام آپارتمان‌ها گل می‌پاشیدم؛ اما شنبه شب به وان می‌رفتم و کف می‌زدم و تمیز می‌شدم، و یکشنبه با کت و شلواری تازه برس کشیده، دعانویس کاشمر یقه سفید تمیز و کراواتی براق و کلاه لبه‌دار براق و یک جفت دستکش تنگ که مرا از شیطنت ناتوان می‌کرد، بیرون می‌آمدم.

بدین ترتیب مرا بردند و در خیابان پنجم گرداندند و سهم خود را از وظایف جامعه خوب انجام می‌دادند. و همه اعضای کلیسا همین کار را انجام می‌دهند؛ کاشمر قدیمی‌ترین و محترم‌ترین دعانویس آنها تمام دعا هفته سیب‌زمینی می‌دزدند و گل می‌پاشند و سپس حمام گرم توبه می‌گیرند و لباس تمیز تقوا را می‌پوشند. به همین ترتیب، کشیشان مذهبی آنها مشغول تمیز کردن و آراستن و پوشاندن بنیانگذار شیطانی بدنام خود هستند تا او را از یک شورشی پرولتاریا به دعانویس یک الوهیت شیشه‌ای رنگی تبدیل کنند. مردی را که واقعاً زنده بود، پسر نجار، طلسم بیرون می‌آورند و دوباره مصلوب دعانویس درود می‌کنند.

دعانویس اهواز همانطور که یک شاعر جوان گفته است، او را با میخ‌های بی‌رحمانه‌ی طلا فرشتگان به صلیبی جواهرنشان میخکوب می‌کنند. با من به جلجتای جدید بیایید و شاهد این مصلوب شدن باشید؛ میخ‌های طلا را در دستان خود بگیرید، وزن سورتمه‌های جواهرنشان را امتحان کنید! این یک سورتمه است، به شکل یک جلد فاخر و علمی، که دعانویس توسط انتشارات انحصاری اسکریبنر منتشر شده و توسط اسقف دوران کودکی من نوشته شده است، اسقفی که من قطارش را در مراسم رمل باشکوه حمل می‌کردم: شهروند در رابطه‌اش با وضعیت صنعتی، نوشته‌ی کشیش راست‌گرا هنری کادمن پاتر، دارای مدرک دکترای حقوق، دکترای حقوق مدنی دوره‌ای از سخنرانی‌ها که برای پسران کلاس‌های عبادت کردن غارتگر ما در دانشگاه ییل، تحت موقوفات یک پادشاه معدن میلیونر، دعانویس کاشمر بنیانگذار شرکت فلپس داج، که چند روز پیش اخراج هزار معدنچی اعتصابی از خانه‌هایشان را در بیسبی، آریزونا انجام داد.

اسقف من می‌گوید: مسیح ثروت را بیش از فقر و تنگدستی محکوم نکرد. او از پول بیزار نبود؛ بلکه از آن استفاده می‌کرد. او از معاشرت با ثروتمندان بیزار نبود؛ بلکه در جستجوی آن بود. او همواره ولخرجی را تحقیر نمی‌کرد یا دعانویس ماهشهر حتی از آن رنج نمی‌برد. کاشمر و آیا فکر می‌کنید اسقف فقید جی‌پی مورگان و شرکا به تنهایی به عنوان یک گوینده‌ی کفر علمی، یک راننده‌ی میخ‌های طلایی، شناخته می‌شود؟ در طول این کتاب، صف طولانی از روحانیونِ دارای امتیاز ویژه، در راه جلجتای جدید برای مصلوب دعا کردن پسر نجار، در مقابل ما رژه خواهند رفت: رئیس صندوق پول، واعظ صندوق زغال سنگ، کشیش صندوق کشش، تعویذ اسقف اعظم تامانی، کشیش ارواح دعانویس باشگاه میلیونرها، کشیش راه‌آهن پنسیلوانیا، سردبیر مذهبی نیوهیون، سرپرست مدرسه‌ی یکشنبه‌ی استاندارد اویل.

ما وزن سورتمه‌های جواهرنشان کتاب‌ها، خطبه‌ها، مصاحبه‌های روزنامه‌ها، سخنرانی‌های بعد از شام را که با آنها میخ‌های طلایی سفسطه‌ی خود را بر دست‌ها و پاهای خونین مسیح کارگر می‌کوبند، آزمایش خواهیم کرد. برای مثال، در اینجا دعانویس خشت کشیش اف. جی. پیبادی، استاد اخلاق مسیحی جادو در دانشگاه هاروارد، حضور دارد. پروفسور پیبادی چندین کتاب در مورد آموزه‌های اجتماعی عیسی نوشته است؛ او شدیدترین انتقادهای نجار از ثروتمندان را نقل می‌کند و می‌گوید: آیا ممکن است پیامی چنین آشکار و چنین محدود، آموزه‌ای که تا این حد با لفاظی‌های کلیشه‌ای یک آشوبگر مدرن متفاوت است، دعانویس کاشمر بتواند بازتولید مناسبی از دامنه و قدرت آموزه‌های عیسی باشد؟ سوال خودش جواب می‌دهد: البته که نه!

دعانویس خور زیرا عیسی یک جنتلمن بود؛ او رئیس کلیسایی است که جنتلمن‌ها در آن درس می‌خوانند، رئیس دانشگاه‌هایی است که جنتلمن‌ها در آن تحصیل می‌کنند. بنابراین، استاد اخلاق مسیحی به تحلیل ظریفی دعانویس کاشمر از اعمال عیسی می‌پردازد و از آنجا نشان می‌دهد که سه کاربرد صحیح برای ثروت زیاد وجود دارد: اول، برای صدقه فقیران همیشه با شما هستند!؛ دوم، برای زیبایی و فرهنگ خرید شراب برای جشن‌های اجنه غیر مسلمان عروسی، و جعبه‌های پماد و سایر اشیاء ارزشمند ؛ و سوم، احضار نظارت، امانتداری که به زبان ساده کسب و کار بزرگ است. من از مثال صابون و آب داغ استفاده کرده‌ام؛ می‌توان تصور کرد که او واقعاً در حال تماشای فرآیند شستشو است و بنیانگذار پرولتاریا را می‌بیند که زیر نظر این استاد سرمایه‌دار کاملاً جدید و محترم ظهور می‌کند.

استاد دعانویس برای خواندن کتاب مقدس قاعده خاص خود را دارد. او به گشایش ما می‌گوید وقتی دو گفته متناقض وجود دارد، قاعده تفسیر این است که معنوی‌تر ترجیح داده می‌شود. بنابراین، یک انجیل عیسی را وادار می‌کند که بگوید: خوشا به حال شما دعا فقیران کاشمر دیگری می‌گوید: خوشا به حال فقرای موضوع سنت‌های طلسم همچنان در حال تکامل دعانویس منجیل است روحانی اولی خام و تحت‌اللفظی است؛ بدیهی است که دومی باید همان چیزی باشد علوم غریبه که عیسی در نظر داشته است! به عبارت نماز خواندن دیگر، استاد و کلیسای او برای اربابان اقتصادی خود یک فضیلت تقلیدی خیانت‌آمیز ساخته‌اند که باید به بردگان مزدبگیر آموزش داده شود، کیفیتی از تسلیم، ناتوانی و بیهودگی که آن را معنویت می‌نامند.

بهترین روش طلسم برای شهر کاشمر

آنها این فضیلت را بالاتر از همه فضیلت‌های دیگر می‌ستایند و به نام آن هر چیزی را که با انرژی مثبت واقعیت‌های زندگی مرتبط است از سوابق عیسی حذف می‌کنند! بنابراین، پروفسور پیبادی ما، که بر کرسی پلامر در دانشگاه هاروارد نشسته است، در حال نوشتن درباره عیسی مسیح و مسئله اجتماعی است و توضیح می‌دهد: دعانویس تاکستان مغالطه‌ی برنامه‌ی سوسیالیستی نه در رادیکالیسم آن، بلکه در برون‌گرایی آن است. فرشتگان این برنامه قصد دارد با تغییر اقتصادی به چیزی دست یابد که تنها با احیای معنوی می‌توان به آن دست یافت. و این هم کلیسامن، ارگان اسقف‌های نیویورک، که به ما هشدار می‌دهد: لازم به یادآوری است که چیزی فراتر از جادو ملاحظات مادی و دنیوی در میان است.

چیزهایی وجود دارند که برای پیشینه تاریخی اهداف الهی و رفاه بشریت از اصلاحات اقتصادی و بهبود شیاطین اجتماعی مهم‌ترند. و دوباره: بدون شک امروزه وسوسه‌ای قوی وجود دارد که چه روحانیون و چه غیر روحانیون را درگیر می‌کند تا انرژی‌های مذهبی خود را منحصراً به وظایفی معطوف کنند که از جادو شدن طریق آنها زندگی بشر از نظر مادی غنی‌تر و سالم‌تر شود… ما باید دعانویس ایذه دائماً به دعا نویس یاد داشته باشیم که امور معنوی در اولویت قرار دارند. در برابر چشمان ذهنم، بانوان و آقایان شیک‌پوشی که این سخنان دلنشین برایشان آماده شده است، ظاهر می‌شوند: خادمان و ستون‌های کلیسا، با کت‌های فراک مشکی و دستکش‌های بچه‌گانه مشکی جادوگر و تاپ‌های براق؛ بانوان انجمن خوب با لباس‌های عید پاک خود در سایه‌های پاستلی، لبخندهای دلنشین و عطرهای شیرین و مست‌کننده‌شان.

من آنها را همانطور که در کلیسای سنت جورج دیده‌ام، تصور می‌کنم، جایی که آن گراز وحشی پیر، پیرپونت مورگان، بزرگ، بشقاب اعانه را رد دعانویس کاشمر می‌کرد؛ در کلیسای تثلیث مقدس، جایی که آنها با کالسکه‌های قدیمی به مرکز شهر می‌رفتند، با مهتران و خدمتکارانی که مانند مجسمه‌های دوقلوی گستاخی نشسته بودند؛ در کلیسای سنت توماس، جایی که می‌توانستید همه “چهارصد” را به طور همزمان در معرض نمایش ببینید؛ در کلیسای سنت مریم باکره، جایی که گروه کر در راهروها رژه می‌رفتند و عودهای گران‌قیمت را به سوراخ‌های بینی کودکانه من می‌چرخاندند.