دعانویس گروک

زندگی او به جنونی از ویرانی تبدیل می‌شود؛ ابریشم، جواهرات، غذا و شراب سیل‌آسا بر سر او ریخته می‌شود و او آنها را مانند دعانویس گروک غولی مست که شهری را ویران می‌کند، به این سو و آن جادو سو پرتاب می‌کند. در حالی که او از آبله در حال مرگ است، صدای جمعیت بیرون را می‌شنویم که فریاد اسناد تاریخی، آداب و رسوم آیینی را مورد بحث قرار می‌دهند. می‌زنند: به سوی برلین! به سوی برلین! توسل جنگ فرانسه و پروس آغاز شده است و ناپلئون کوچک در شرف آزمودن رویای افتخار خود است و زمینه را برای شاهکار دیگری به نام سقوط فراهم می‌کند که جنگ را با تمام وحشت رنج جمعی و فروپاشی ملی نشان می‌دهد.

دعانویس : زولا که به عنوان یک جنجالی و فاسد مورد انتقاد و پیگرد قانونی قرار گرفته بود، اکنون به یک چهره ملی تبدیل شده بود؛ و او با تبدیل شدن از یک ماتریالیست و جبرگرا به یک سوسیالیست علمی، جادو یک خردگرا و مبلغ بشریت، این مسئولیت را بر عهده گرفت. او سه رمان طلسم بلند به نام‌های لورد، رم و پاریس نوشت که کلیسا را ​​به عنوان سنگر امتیازات موروثی افشا کرد و به کتاب‌های درسی ضد روحانیت در فرانسه تبدیل شد. سپس پرونده دریفوس پیش فرشتگان آمد که خواستار قهرمانی برای حمل پرچم ضد روحانیت به صحنه عمل بود؛ و مردی با نام فاضلاب برای پاسخ به این فراخوان پیشقدم شد.

دعانویس گروک

فرانسه به یک جمهوری تبدیل شده بود، اما ارتش همچنان سلطنت‌طلب و روحانی باقی مانده بود. برخی از این اشراف پرهیزگار، که برای خرج کردن نان‌های خود به پول نیاز داشتند، اسرار ارتش را به آلمان می‌فروختند و دستگیر شدند. آنها تصمیم رمل گرفتند تقصیر را به گردن … بیندازند.{۲۸۲}یک افسر سواره نظام که اتفاقاً به جرم کاملاً متفاوتی، یعنی یهودی بودن، مجرم شناخته شده انرژی مثبت بود. کاپیتان دریفوس محکوم و به حبس ابد در شهرک محکومین در جزیره شیطان فرشتگان محکوم شد. افسر دیگری که پرونده را ارواح بررسی و تلاش کرد از دریفوس دفاع کند، به آفریقا فرستاده شد.

تقریباً صد و پنجاه سال از زمانی که ولتر در پرونده کالاس مبارزه خود را آغاز کرده بود، می‌گذشت؛ و اینجا رسوایی در همان بازی قدیمی پاپوش‌دوزی بود. زولا با چالشی وحشتناک با فرشتگان عنوان من متهم می‌کنم پا پیش گذاشت. دعانویس ندوشن او دستگیر، محاکمه و محکوم شد و از فرانسه فرار کرد. دعانویس گروک سال‌ها این پرونده دریفوس یک رسوایی بین‌المللی باقی ماند و سرانجام ثابت شد که اسناد استفاده شده علیه زولا جعلی بوده‌اند و بعداً یکی از مردان گناهکار خودکشی کرد و دریفوس آزاد و به کار خود بازگشت. در حالی که من این کتاب را می‌نویسم، اسناد حاکی از آن است که نخست وزیر هریوت توافق کیفری در جزیره شیطان را لغو کرده است و دعا نویس بنابراین وظیفه زولا به پایان رسیده است.

او اکنون رهبر قدیس توده‌های فرانسه در جنگ تعویذ علیه ارتجاع شده بود؛ و آخرین رمان‌های او، رساله‌هایی بودند که در این راستا نوشته شده بودند. در کار، او آرمان خود را از مردان و کافران زنان آزاد جنبش انقلابی، که زندگی مقتصدانه و پرهیزگارانه‌ای دارند و خود را وقف آرمان رهایی بشر می‌کنند، به تصویر می‌کشد. رمان دیگری به نام حقیقت، به پرونده دریفوس می‌پردازد. رمان اعمال صالح دیگری به نام عدالت نیز در دست تهیه بود، اما او زنده نماند تا آن را بنویسد. در تمام این آثار، متوجه می‌شوید که نظریه‌های قدیمی علم ماتریالیستی به اندازه کافی اصلاح شده‌اند تا به انسان‌ها اجازه دهند برای حقیقت و آزادی بجنگند؛ و بنابراین امیل زولا با والت ویتمن نقش پیامبر دموکراسی را به اشتراک می‌گذارد.

کلیسا او حتی بهتر از ویتمن به شیاطین توده‌ها خدمت کرد، زیرا به بینش کاملی از نیروهای اقتصادی دوران مدرن دست یافت و مسیر دقیقی را که باید طی می‌کردند به مردم نشان داد. جادو شدن او بیش از هر هنرمند دیگری در قرن دعانویس نوزدهم، جنبش شورش پرولتاریا، اقدام جمعی کارگران کارخانه و مزرعه که پیشینه تاریخی آینده به آنها تعلق دارد را بیان و هدایت کرد.{۲۸۳} فصل ۷۹ دیو ورزشی زولا و دین ناتورالیسم او بدون بینش اجتماعی و امید انقلابی چه می‌توانست باشد؟ این طلسمات سوال توسط یکی از شاگردان و دوستان زولا، که ده سال از او کوچکتر بود، پاسخ داده شد، کسی که اقدام به انجام یک آزمایش آزمایشگاهی دعانویس زارچ کرد.

گی دو موپاسان، یک جوان نورمن سالم بود که برای روزنامه‌نگاری به پاریس آمد. او یک کارگر فوق‌العاده بود؛ در طول زندگی کوتاهش شش رمان و دویست و دوازده داستان کوتاه نوشت. دعانویس گروک او خود را دعانویس بهاباد بر قالب روح داستان کوتاه مسلط کرد و تأثیر غالبی بر آن داشت. هیچ‌کس نتوانسته دعانویس است معنای بیشتری را در یک اپیزود کوتاه بگنجاند، تا تمام زندگی و اهمیت یک شخصیت را در چند هزار کلمه به شما ارائه دهد. بنابراین، همه نویسندگان جوان داستان کوتاه نزد او درس می‌خوانند. او چه چیزی برای آموزش علوم غریبه به آنها دارد گذشته از ترفندهای این حرفه؟ خود موپاسان پاسخ می‌داد: هیچ.

زیرا او یکی از مدافعان هنر دعانویس برای هنر بود که ایده اخلاق در یک اثر هنری برایش توهینی محسوب می‌شد. اما واقعیت این است که او تبلیغاتی دارد، به همان قطعیت، به همان عمق احساس، به همان سرسختی که تبلیغات یک آدم شماره ملا بی‌عرضه مثل جان بانیان یا پیامبری مثل تولستوی بر سر زبان‌ها افتاده است. پیام او این است که زندگی یک فریب و دام است و انسان‌ها حیواناتی هستند که لباس‌های فاخر و تظاهر پوشیده‌اند. موپاسان از آنها بیزار است، به طوری که خودش را می‌خورد. او سعی می‌کند به بازی، به طلسم لذت طبیعی و حیوانی از شور و شوق اعتقاد داشته باشد؛ اما به جای اینکه به چنین لذت‌هایی راضی باشد، خود را مانند یک زاهد در سلول حبس می‌کند تا بر یک هنر دشوار تسلط یابد و قبل دعاگر از مرگ از ابراز نفرت خود از آن سرنوشت، هر چه که باشد، که زندگی

خودش را آفریده است، و فرانسه بورژوایی که در اطراف خود می‌بیند، رضایت داشته باشد. موپاسان با چشمانی مشتاق و خیالی هوشیار، در پی صحنه‌ای، رویدادی، یا ویژگی شخصیتی است که او را قادر سازد تا پستی و حقارت سرنوشت بشر و نادرستی شأن و منزلت انسان را به تصویر بکشد. او چنین چیزهایی را جمع‌آوری می‌کند، همانطور که یک طبیعت‌شناس، حشرات گزنده و مارهای طلسم گزنده را جمع‌آوری می‌کند. شخصیت‌های او دهقانان فرانسوی با حرص و طمع و بی‌رحمی‌شان شیاطین هستند، و{۲۸۴}طبقات بورژوا و فرهیخته فرانسوی، که در زیر ابریشم و ساتن، اخلاق و عقلانیتشان، همان حیوانات پست دهقانان هستند.

اما نزاع موپاسان صرفاً با مردان و زنان نیست؛ بلکه با خود زندگی فرشتگان است. دعانویس گروک چیزی که بیشترین رضایت را برای او به ارمغان می‌آورد، حادثه‌ای است که حتی پوچی فضیلت را دعا نویسی نشان می‌دهد؛ که خدا را به عنوان یک دیو بازیگوش جادو کهن به نمایش می‌گذارد که با کندن بال‌های پروانه‌هایی که آفریده است، خود را سرگرم می‌کند. از میان دویست و دوازده نمونه موجود در دعا موزه موپاسان، هر کدام کافی است. من یکی به نام گردنبند را انتخاب می‌کنم، صرفاً به این دلیل که بیست و پنج سال در خاطرم مانده است. زنی دوست‌داشتنی، که با یک کارمند فقیر ازدواج کرده و زندگی گرسنگی را می‌گذراند، از یک همزاد دوست ثروتمند یک گردنبند الماس زیبا قرض می‌گیرد تا در یک مراسم خودنمایی کند.

او گردنبند را گم می‌کند و او و همسرش تمام دارایی خود را گرو می‌گذارند، گردنبند دیگری برای جایگزینی آن می‌خرند و آن را متون کهن بدون فاش کردن آنچه اتفاق افتاده است، به صاحبش دعانویس گروک می‌برند. آنها به مدت ده سال برای پرداخت بدهی‌های خود بردگی و طلسم زحمت می‌کشند و زن دوست‌داشتنی به یک لاشه نحیف تبدیل می‌شود. دوستی که گردنبند را قرض داده بود، با او ملاقات می‌کند و از وضعیت او وحشت می‌کند. زن بیچاره می‌گوید که چگونه تمام این سال‌ها زحمت کشیده عبادت کردن است و گشایش می‌فهمد که زندگی خود را برای جایگزینی یک گردنبند بدلی که هیچ ارزش و اهمیتی ندارد، هدر داده است!

بهترین استاد طلسم در شهر گروک

در تکنیک موپاسان ظرافت وجود دارد، اما در دیدگاه مذهب او به زندگی هیچ ظرافتی نمی‌تواند وجود داشته باشد. وقتی قانون را وضع می‌کنید که انسان‌ها حیوان هستند، هیچ ظرافتی نمی‌تواند وجود داشته باشد. تنها چند احساس حیوانی وجود دارد و آنها هرگز تغییر نمی‌کنند؛ شما همیشه می‌توانید مطمئن باشید که جادو سیاه یک مرد در حضور یک زن چه خواهد کرد و زن به او اجازه انجام چه کاری را خواهد داد. و وقتی خدا یک کافران دیو بازیگوش است، همه داستان‌ها پایان یکسانی دارند. ممکن است نتوانید ترفند خاصی را که این دیو به کار خواهد برد پیش‌بینی کنید مثلاً اینکه گردنبند گمشده معلوم شود که خمیر بوده است اما می‌توانید مطمئن باشید که اتفاقی خواهد افتاد که فرشتگان تمام تلاش دعانویس و امید انسان را به سخره می‌گیرد.

دعانویس بندزرک و به همین ترتیب می‌توانید پایان چنین مردی را پیش‌بینی کنید. اگر او زندگی را آنقدر جدی بگیرد که هنرمند بزرگی شود، مستعد است که آنقدر جدی‌اش بگیرد که بر دعانویس گروک اساس اعتقاداتش عمل کند. او برای فرار از ناامیدی به عیاشی و مشروب‌خواری پناه خواهد برد؛ و چون آن را نیابد، به … ادامه خواهد داد.{۲۸۵}تریاک و حشیش. او یکی از کسانی خواهد بود که از ترس مرگ خودکشی می‌کنند، دعانویس یا از فکر کردن به دیوانگی دیوانه می‌شوند. موپاسان در چهل سالگی جادو سیاه لباس تنگ و کوتاهی به کافر تن داشت؛ و بدین شیطانی ترتیب خود را به عنوان نسخ خطی یک اخلاق‌گرا و معلم درس‌های گرانبها ثابت کرد: بیش از آنچه می‌توانیم در مورد آماتورهای هنری زمان خودمان بگوییم، کسانی که با ظرافت، مطالب نامناسب و معطر می‌نویسند و زندگی‌های مرسوم تنوع در شیوه‌های طلسم در فرهنگ‌های مختلف وجود دارد و لوس را بر دوش طبقه کارگر می‌گذرانند.