دعانویس کوراییم

در مزخرفات احساسی که مورخان و منتقدان هنری درباره قرون وسطی می‌نویسند، به ما گفته می‌شود که کلیساها و معابد باشکوه با فداکاری و احترام مشترک کل جوامع عبادت‌کنندگان ایجاد شده‌اند. وقتی به بررسی حقایق می‌پردازید، متوجه می‌شوید که آنها در میان هرج و مرجی از نزاع اعمال صالح و تقلب دعانویس کوراییم و دعانویس دروغ، دقیقاً مانند یک ساختمان طلسم عمومی مدرن، یا یک کشتی جنگی یا یک ناوگان هواپیما، ایجاد شده‌اند. معمار اصلی پاپ ژولیوس دوم، یک رذل فاسد و قاتل بود که دیوارهای پوسیده را در ساختمان‌های واتیکان قرار می‌داد دیوارهایی که از آن زمان تاکنون دائماً باید تعمیر می‌شدند. او به دسیسه‌چینی علیه میکل‌آنژ ادامه داد و موفق شد پاپ دین را متقاعد کند که ساختن مقبره خود در زمان عبادت کردن حیاتش برای کسی بدشانسی می‌آورد.

دعانویس : دعانویس بنابراین پاپ پروژه را دعانویس کنار گذاشت و میکل‌آنژ بدهکار ماند و مجبور شد از دارایی‌های خود آن را بپردازد.{۸۶}هزینه‌های حمل و نقل کوه مرمر را از جیب خودش پرداخت کند. مجسمه‌ساز به واتیکان حمله کرد و اصرار داشت که دستمزدش را بگیرد، و پاپ او را با یک داماد بیرون کرد. سپس از او خواسته شد تا مجسمه‌ای جادوگر برنزی از مقدس‌ترین پاپ خود بسازد. او اعتراض کرد که چیزی در مورد ریخته‌گری برنز نمی‌داند، اما بیش از یک سال در این کار کار کرد و شکست سختی خورد جادو و سلامتی شیطانی خود را از دست داد. سنت‌های فرهنگی، شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند سپس به او دستور داده شد که سقف کلیسای سیستین را نقاشی کند.

دعانویس کوراییم

او اعتراض کرد همزاد که نمی‌داند چگونه سقف‌ها را نقاشی کند، این کار سخت و طاقت‌فرسا است. اما پاپ دوباره اصرار کرد و میکل‌آنژ چهار سال را صرف این کار کرد و نمادهای عظیم و ترسناک خود را وارونه نقاشی کرد. از آنجا که او این کار را نسخ خطی خیلی طول داد، پاپ خشمگین شد و اصرار داشت که اثر را ببیند و از آن انتقاد کند، از کوره در رفت و میکل‌آنژ را با عصایش کتک زد، سپس پیکی با جادو سیاه پانصد شیطان دوکات فرستاد تا احساساتش را تسکین دهد. ژولیوس دوم درگذشت و لئو دهم به قدرت رسید. میکل‌آنژ قرارداد جدیدی با وارثان پاپ متوفی برای تکمیل مقبره بسته بود و کار بر روی سی و دو مجسمه عظیم را جفت روحی آغاز کرده بود.

سید و حاجی اما پاپ جدید شهرت میکل‌آنژ را برای خود می‌خواست، و بنابراین به مدت ده سال مجسمه‌ساز بیچاره بین دو گروه رقیب دست و پا می‌زد. دعانویس کوراییم رسم دیگر مجسمه‌سازان و نقاشان این بود که وقتی زیر بار کار جادو سیاه بودند، تعدادی دستیار استخدام می‌کردند و کار را با عجله انجام می‌دادند. اما میکل‌آنژ از وظیفه‌شناسی رنج می‌برد؛ او فکر می‌کرد که هیچ کس دیگری نمی‌تواند کارش را آنطور که او می‌خواهد انجام دهد، و زیر بار این قراردادها عرق می‌ریخت، رنج می‌برد و ناله می‌کرد. به سنگ مرمر بیشتری نیاز بود و او بین مالکان رقیب معادن سنگ مرمر کشیده می‌شد.

دعانویس لاهرود مالکان ناموفق با قایقرانان دسیسه کردند تا جابجایی سنگ مرمر را مقدس غیرممکن کنند. درست مثل اعتصاب رانندگان کامیون که حدود بیست سال پیش فرصتی برای بررسی آن در شیکاگو داشتم شورش‌ها و ازدحام‌ها و رگبار آجرها و سرهای شکسته و بدن‌های سوراخ سوراخ شده با گلوله توسط یک فروشگاه پستی بزرگ ایجاد شد که هزینه اعتصاب علیه یک فروشگاه پستی رقیب را پرداخت کرده بود! پاپ دیگری از راه رسید، این بار از خاندان مدیچی. او می‌خواست طلسمات آرامگاهی برای اجدادش که بازرگانانی ثروتمند و باشکوه در فلورانس بودند، ساخته شود. همچنین قرار بود مجسمه غول‌پیکری در باغ‌های مدیچی ساخته شود، که به دلیل کمبود جا، کار دشواری بود؛ میکل‌آنژ این مشکل را مطرح کرد.{۸۷}در نامه‌ای به یک دوست که به دست ما رسیده است.

دعانویس کوراییم این تصویر مردی نابغه را بخوانید که جادو سعی دارد یک حامی ثروتمند و سخت‌گیر را راضی کند: من در مورد مجسمه غول فکر کرده‌ام؛ واقعاً خیلی در موردش فکر کرده‌ام. به نظرم جای خوبی برای قرار دادنش در بیرون باغ‌های مدیچی نیست، پیشینه تاریخی چون فضای زیادی را دعا نویسی در خیابان اشغال دعانویس می‌کند. فکر می‌کنم جای بهتری باشد، دعا جایی که مغازه سلمانی است. آنجا دیگر خیلی دردسرساز نخواهد بود. در دعانویس هیر مورد هزینه‌های سلب مالکیت، فکر می‌کنم برای کاهش آنها می‌توانیم مجسمه را نشسته بسازیم و از آنجایی که می‌توان آن را خالی کرد، مغازه را می‌توان داخل آن شماره ملا قرار داد تا اجاره بها از بین نرود.

به نظرم ایده خوبی است که یک شاخ غول را در دست او بگذاریم، و این می‌تواند توخالی باشد و به عنوان دودکش عمل دعا نویسی کند. فکر می‌کنم از سر مجسمه هم می‌توان استفاده کرد؛ چون مرغدار، دوست بسیار خوب من که در میدان زندگی می‌کند، مخفیانه به من گفت که این یک کبوترخانه فوق‌العاده خواهد شد. من ایده‌ی دیگری دارم که از این هم بهتر است اما در آن صورت مجسمه باید خیلی بزرگتر ساخته شود، که غیرممکن هم نیست، چون برج‌ها از سنگ ساخته شده‌اند و آن این است که سر مجسمه باید به عنوان برج ناقوس سنت لورنزو که اکنون هیچ برجی ندارد، عمل کند.

با قرار دادن ناقوس‌ها به گونه‌ای که صدا از دهان غول خارج شود، نماز خواندن به نظر می‌رسد که غول فریاد رحمت سر داده است، به خصوص در تعطیلات که از ناقوس‌های بزرگ استفاده می‌کنند. میکل‌آنژ دعانویس اربطان در فلورانس بود که انقلاب جمهوری‌خواهان جادو علیه خاندان مدیچی رخ داد. این هنرمند با انقلابیون، علیه حامیان مالی خود، همدردی کرد. او پیشنهاد داد که برای انقلابیون دعا نویسی مجسمه‌ای غول‌پیکر از داوود و جالوت بسازد، اما آنها تصمیم گرفتند که او بهتر دعانویس است دعاگر از انرژی خود برای تقویت دیوارها استفاده کند! هنگامی که شهر تصرف شد و کشتار شورشیان آغاز شد، میکل‌آنژ یک یا دو ماه پنهان شد.

دعانویس کوراییم سپس به او دستور داده شد که بیرون بیاید و وظیفه خود را در تجلیل از فاتحانش از سر بگیرد! او این کار را کرد و به کار بر روی مقبره مدیچی گمارده شد. نیازی به گفتن نیست که چهره‌های روی مقبره، چهره‌هایی از رضایت خاطر و آرامش معنوی نیستند! رومن رولان آنها را به عنوان متون کهن “طغیان ناامیدی” توصیف می‌کند که در آن مجسمه‌ساز “شرم خود را از برافراشتن این بنای یادبود برده‌داری غرق کرد”. پاپ دیگری آمد و میکل‌آنژ را به عنوان ستایشگر اصلی رمال خود خواست. این هنرمند قراردادهای قدیمی خود را مطرح کرد، اما پاپ خشمگین شد و به او دستور داد که آنها را پاره کند.

او را به کار بر روی سقف کلیسای سیستین روح جادو سیاه گماشتند و نتیجه، رمل نقاشی شگفت‌انگیز آخرین داوری بود که در آن تمام فرشته وحشت‌ها و عذاب‌های قرون وسطی دعا نویس خلاصه شده است. این نقاشی یکی از بزرگترین نقاشی‌های دعانویس کوراییم جهان بود؛ اما پارسایان آن زمان شوکه طلسم شدند.{۸۸}و پاپ برخی دیگر از نقاشان خود را مأمور کرد تا شورت‌هایی را بر تن قدیسان برهنه کنند. گهگاه، دیگر کشیشانِ شوکه‌شده، این یا آن تکه لباس را در تصویر نقاشی می‌کردند؛ و از آنجا که آنها از هر رنگی که در دسترس داشتند استفاده می‌کردند، اکنون نمی‌توانیم تصور چندانی از رؤیای میکل‌آنژ از روز قیامت داشته باشیم.

در تمام این مدت، این هنرمند توسط وارثان پاپ اولش تحت تعقیب بود؛ اما پاپ فعلی اصرار داشت که او باید معمار کلیسای سنت پیتر باشد؛ بنابراین دعا در اینجا پیرمردی را می‌بینیم که بیش از هفتاد سال دارد و هنوز با اختلاسگران می‌جنگد و توسط توطئه‌گران تحت تعقیب است. به نظر می‌رسد که در روم رنسانس، وقتی یک اختلاسگر دستگیر شد و تهدید به افشای همدستان اختلاسگر خود کرد، به او شلیک شد و به جهانیان گفته شد که او شیاطین خودکشی کرده است؛ دقیقاً همانطور که در واشنگتن دی سی، در این روزگار ما که نفت دزد و قاچاقچی هستیم، اتفاق می‌افتد!

تاثیر جادو در شهر کوراییم

میکل آنژ هنوز می‌ترسید، همانطور که در تمام کافر عمرش می‌ترسید؛ اما دعانویس او هنوز بیشتر از خدا می‌ترسید و مصمم بود که کلیسای سنت پیتر را به عنوان وسیله‌ای برای نجات روح خود در روز قیامت به پایان برساند. بنابراین او پافشاری کرد و با اختلاسگران جنگید. باز هم یک پاپ دیگر از راه رسید هنرمند باید هر کدام را به نوبت به دست می‌آورد و مجموعه‌ای کاملاً جدید از دشمنان دسیسه‌چین را خنثی می‌کرد. او را در سن هشتاد و هشت سالگی می‌بینیم که دزدانی را که دیوارهای کلیسای سنت پیتر را از مواد پوسیده می‌سازند، رسوا می‌کند و دزدان در اطرافش به یکدیگر خنجر می‌زنند.

سرانجام، در سن نود سالگی، در بستر مرگ دراز کشیده است، زحمات عظیمش به پایان رسیده است؛ و در میان نفس‌های آخر، تنها حسرت خود را برای دوستی بازگو می‌کند، اینکه درست زمانی که در یادگیری الفبای هنرش موفق شده است، باید بمیرد! فصل سی و دوم دیوانه کیست؟ وقتی تمدن از قرون وسطی ظهور کرد، مرد جنگجو با فرشتگان پوششی سخت مانند خرچنگ راه فرشتگان می‌رفت و شوالیه ابجد نامیده می‌شد. هم او و هم اسبش توسل آموزش طولانی دیدند و وقتی آموزش تمام شد، او به یک موتور جنگی تبدیل شده بود که می‌توانست هر چیز دیگری را که در جهان وجود داشت، بغلتد.

او به جنگ‌های صلیبی رفت و مسلمانان و ترک‌ها را از اروپا عقب راند. در این روزهای خطر واقعی و بی‌رحمانه، او یک هنر قدرت واقعی خلق کرد: به عنوان مثال، سرود رولان، یازدهمین …{۸۹}شعری دعانویس کوراییم فرانسوی مربوط به قرن بیستم که احضار نبردی هولناک و تمام‌روزانه را علیه لشکرهای کافر مهاجم روایت می‌کند. اما بعدها، وقتی شوالیه‌گری تثبیت شد، هنر علوم غریبه زیبایی خود را توسعه داد؛ ادبیاتی خارق‌العاده دعانویس درباره موجودات ایده‌آل که با یک قانون آداب و رسوم مصنوعی و پیچیده مطابقت داشتند و وقت خود را صرف نجات سنت‌های طلسم اغلب با سیستم‌های نمادین مرتبط هستند بانوان جوان زیبا از چنگال هیولاهای مختلف می‌کردند.