دعانویس حاجیلار

بسیار دشوار است که آزادانه در مورد اینکه سلیقه خوب چیست و اینکه آیا باید به خودشان اجازه دهند از یک اثر مقدس هنری جدید و عجیب لذت ببرند دعانویس حاجیلار یا خیر، فکر کنند. من با علاقه متوجه می‌شوم که روشنفکران جوان خودمان، که خود را شورشیان تمام عیار می‌دانند و به شماره ملا نامتعارف بودن در دین، سیاست، اقتصاد و اخلاق می‌بالند، معمولاً در امور فرهنگی تمایلات توری دارند و این خرافه اشرافی را گرامی می‌دارند که هنر برای طبقات فرهیخته وجود دارد و هر آنچه که عامه‌پسند است، آشکارا تحقیرآمیز است. ما در آمریکا هیچ اهمیتی به شاعران نمی‌دهیم، بنابراین درک قدرتی که ولتر بر جامعه فرانسه داشت برای ما دشوار دعانویس است.

دعانویس : او فرشته بدبین، وقیح، حسود، مغرور و آزاردهنده بود؛ اما او نوعی خدا بود که مرجعیت انتقادی، حتی پادشاهان با قدرت دنیوی خود، در برابرش سر تعظیم فرود می‌آوردند. او ده‌ها نمایشنامه نوشت که بیشتر آنها تراژدی‌هایی دعانویس به سبک قهرمانانه بودند و به جز چند مورد استثنا، هر کدام مراسم جداگانه‌ای برای تجلیل و تاجگذاری در قلمرو ادبیات بودند. در زمان ولتر هرگز به ذهن هیچ‌کس خطور نکرد که او به عنوان یک نمایشنامه‌نویس، هم‌سطح راسین نیست؛ در حالی که حماسه‌های او بالاتر از هومر دعانویس و ویرژیل قرار می‌گرفتند. ما امروز یکی از نمایشنامه‌های او را با عزم راسخ برای ادامه تا انتها آغاز می‌کنیم، اما نمی‌توانیم این کار را انجام دهیم.

دعانویس حاجیلار

ما از جادو یک شوخ‌طبع گرینویچ ویلیج می‌خواهیم که آن را به سبک قهرمانانه تمسخرآمیز بنویسد، تا بتوانیم از ته دل به این اشراف‌زادگان متکبر که خشمگین و طوفانی می‌شوند، یکدیگر را چاقو می‌زنند و می‌کشند، بخندیم. ما می‌خندیم، دعانویس مرادلو چون کاملاً واضح متون کهن است که خود شاعر هرگز هیچ یک از این احساسات را فرشتگان تجربه نکرده است، او فقط به این فکر کرده است که چقدر باشکوه به نظر می‌رسد. دعانویس حاجیلار اما در این زمان فرهنگ فرانسوی در طلسم سراسر اروپا غالب بود، و ولتر، بدبین و شکاک، همزمان بت و مایه وحشت درباریان بود. او تاجر خوبی بود و پولی را که از نمایشنامه‌هایش به دست می‌آورد، سرمایه‌گذاری کرد اجنه غیر مسلمان و ثروت هنگفتی به دست آورد.

دعانویس سرو او ملکی در سوئیس، درست آن سوی دعا مرز فرانسه، خریداری کرد؛ اقدامی تحسین‌برانگیز.{۱۳۳}موقعیت استراتژیک، نوعی پایگاه ادبی برای یک تفنگ کالیبر بالا. او می‌توانست جزوه‌هایش را در آلمان و هلند چاپ کند و مخفیانه به فرانسه بفرستد، و پلیس فرانسه قدرتی برای آسیب رساندن به او نداشت. کالوینیست‌های سوئیسی از حملات به استبداد فرانسوی و کاتولیک خوشحال بودند، بنابراین شاعر را به حال خود رها کردند. دعانویس ولتر شبحی نحیف از یک انسان بود، تقریباً یک اسکلت، علوم غریبه اما با چشمانی درخشان و تیزبین در جمجمه‌ی برهنه‌اش. او بیشتر جادو سیاه عمرش بیمار بود؛ وقتی به دیدار شاه فردریک رفت، خود مطالعات انسان‌شناسی، سنت‌های آیینی را مورد بحث قرار می‌دهد را مبتلا به چهار بیماری مهلک توصیف کرد، با این حال تا سن دعا نویس هشتاد و چهار سالگی زندگی کرد و همیشه تحت فشار وحشتناکی کار می‌کرد.

او مکاتبات زیادی انجام می‌داد بیش از ده هزار نامه از او ویرایش و منتشر شده است. او تقریباً قادر به هر نوع پستی و بدخواهی بود، اما همانطور که اکنون جهان شاهد آن بود، قادر به آرمان‌گرایی طلسم قهرمانانه و فداکارانه نیز بود. در شیاطین شهر تولوز، در جنوب فرانسه، مرد جوانی به نام کالاس در نتیجه‌ی جنون دعانویس حاجیلار مذهبی خودکشی کرد؛ او عضوی از یک خانواده‌ی پروتستان بود و مقامات کاتولیک در تولوز، پدر را به قتل پسر برای جلوگیری از کاتولیک شدن او متهم کردند. آنها هیچ مدرکی نداشتند، اما پیرمرد را بی‌رحمانه شکنجه کردند و کافران سرانجام او را اعدام کردند و اموال خانواده را مصادره کردند.

ولتر با خشم و عصبانیت شدید به این پرونده رسیدگی کرد؛ او بازپرس و وکیل استخدام کرد، جزوه جادو نوشت و آنها را پخش کرد، نامه‌ها و شیاطین درخواست‌های بی‌شماری نوشت؛ به مدت سه سال وقت خود را صرف تبدیل این پرونده به یک مسئله‌ی سیاسی و مذهبی در فرانسه کرد. هیچ مردی نمی‌توانست روحیه‌ی عمومی والاتر یا همدردی انسانی واقعی‌تری از خود نشان دهد. او نوشت که به مدت سه سال، هرگز لبخند نمی‌زد مگر اینکه احساس می‌کرد شیطان مرتکب شیاطین جرمی شده است. وقتی سرانجام حکم دادگاه‌های تولوز لغو شد، او در آغوش یکی از پسران کالاس افتاد و مانند یک کودک دعا گریه کرد.

او، نمایشنامه‌نویس پیشکسوت، گفت: این باشکوه‌ترین پرده پنجمی است که تا به حال روی صحنه دیده‌ام! چنین مواردی یکی پس از دیگری رخ می‌داد. همانطور که طلسم در روسیه، گروه صدهای سیاه شایعه‌ای را پخش کردند مبنی بر اینکه یهودیان به ریختن خون کودکان مسیحی عادت دارند، این دستگاه کاتولیک نیز با متهم کردن پروتستان‌ها به جنایات هولناک، علیه آنها جنگ به راه انداخت. با همان خشم و غضب، از پرونده سیرون حمایت کرد؛ به گفته‌ی او، دادگاه‌ها دو ساعت طول کشیده بود تا قربانیان را محکوم کنند و نه سال طول کشیده بود تا عدالت را جادو سیاه در دعا مورد آنها اجرا دعانویس قوشچی کنند!

دعانویس حاجیلار از دل رنج ابجد اعتراض او، یکی از بزرگترین آثارش، رساله‌ای در باب مدارا کافر که مانند هر چیز دیگری توسط جلاد سوزانده شد بیرون آمد. همچنین شعار جاودانه‌ی او که آن را در تمام طلسم نویس نامه‌هایش به کار می‌برد، پدیدار شد: Écrasez l’infame شیاطین یعنی، آن چیز بدنام را در هم بشکنید، که منظور مطلق‌گرایی کاتولیک بود. اکنون آمریکا نیز رسوایی خود را دارد، که همان استبداد سرمایه‌داری است؛ و ما منتظر ورود مردی ادیب هستیم که قادر به آرمان‌گرایی قهرمانانه و فداکارانه ولتر باشد. در طول شیطانی بیست سال، ده یا دوازده مورد ظلم و شکنجه برای او آورده شده است؛ اما به ندرت ماهی می‌گذرد که نامه‌های من حاوی داستانی از ظلم و شکنجه‌ای به همان اندازه شنیع نباشد که توسط قدرت‌هایی که اکنون آزادی و روشنگری را در آمریکا نابود می‌کنند، انجام شده است.

به عنوان مثال، فرشتگان پرونده زندانیان سنترالیا را در نظر بگیرید، داستانی از وحشیگری، طلسم شکنجه، قتل، تروریسم و ​​​​تبعیت طلسم از قانون توسط اربابان چوب شمال غربی؛ داستانی به همان اندازه رقت‌انگیز، به همان اندازه شیطانی منزجرکننده، به همان اندازه شایسته شعار جاودانه ولتر. خانم اوگی می‌گوید: اگر مراقب نباشی، متهم روح به پروپاگاندا در این فصل خواهی شد! ولتر به عنوان قهرمان آزادی اندیشه در مقابل مردم فرانسه ایستاد؛ او با ثروت و شهرتش توانست کاری را انجام دعانویس اسلام آباد دهد که آنها جرأت انجام آن را نداشتند. او از خلوتگاه کوهستانی خود، ایده‌هایش را به سراسر اروپا فرستاد؛ و در این میان، حاکمان کور و فریب‌خورده‌ی فرانسه تمام تلاش خود را کردند تا خاک را برای کاشت او شخم بزنند.

نتیجه‌ی پادشاه بزرگ، که در کودکی در سال ۱۷۱۵ به تخت سلطنت نشست، تقریباً شصت سال حکومت کرد. او که از نام محبوب شروع کرد، درآمدهای دولت را به دعا نفع معشوقه‌هایش هدر داد و کشورش را به دعانویس مرگنلر سوی مجموعه‌ای از فجایع، از جمله از دست دادن مستعمرات آمریکا و هند، سوق داد. او ملت را ورشکسته کرد و با عبارت معروف پس از ما، سیل درگذشت. چهار سال بعد، ولتر پیر، که از تمام افتخاراتش جسور شده بود، از قلعه کوهستانی خود پایین آمد دعانویس و وارد پاریس شد. او مانند یک قهرمان فاتح، مراسم باشکوهی برگزار کرد؛ نمایشنامه‌هایش برای تماشاگران بی‌شماری اجرا می‌شد، و حتی دعانویس حاجیلار آکادمی ریشلیو از او استقبال کرد طنز عجیب تاریخ!

دعانویس مانند تولستوی در روسیه بود؛ مقامات دوست داشتند سرش را از تنش جدا کنند، اما آنها فقط می‌توانستند دندان‌هایشان را از روی ناتوانی به هم بفشارند. دعانویس حاجیلار با این حال، کاری که نفرت آنها دعانویس اصلاندوز نتوانست انجام دهد، عشق مردم به انجام رساند؛ ولتر به معنای واقعی کلمه با مهربانی کشته شد و در میان هیجانات این تعطیلات درگذشت. جالب است بدانیم که در میان کسانی که او در پاریس ملاقات کرد، بنجامین فرانکلین، یک شکاک، دانشمند و مبلغ انقلابی از دنیای جدید، نیز حضور داشت. این اتفاق در سال ۱۷۷۸، دو سال پس از اعلامیه استقلال و کمتر از ده سال قبل از انقلاب فرانسه رخ داد.

تاثیر انواع جادو برای شهر حاجیلار

در مورد ولتر، ما مردی ادیب را می‌بینیم که به عنوان یکی فرشتگان از نیروهای بزرگ جهانی شناخته می‌شود، و این صرفاً و صرفاً به رمال گشایش دلیل تبلیغات اوست. اگر او چیزی جز تراژدی‌های قهرمانانه و حماسه‌های والا ننوشته بود، امروز نامی فراموش‌شده می‌بود. تنها به این دلیل که او وظیفه آزاد کردن ذهن کشورش را بر عهده گرفت و احضار بخش عمده‌ای از عمر خود را بی‌وقفه در این راه تلاش کرد، ما او را می‌شناسیم و به عنوان یکی از افتخارات فرانسه به او احترام می‌گذاریم. هر چقدر هم که خطاهای او بزرگ جادو بود، هیچ‌کس نمی‌تواند انکار کند که او در برابر تمام جهانیان برای ایده اساسی آزادی اندیشه ایستادگی کرد.

فصل چهاردهم شیپورچی انقلاب دیدیم که ولتر در هنر یک توری بود؛ انقلاب او انقلاب عقل بود. به یک انقلابی احساسات نیاز بود و علوم غریبه او در شخصیت ژان ژاک روسو ظاهر شد، مردی آشوبگر، تلخ‌کام و ناشاد، موضوع بحث‌های بی‌پایان مفاهیم طلسم اغلب با سیستم‌های آیینی نمادین همپوشانی دارند که تا نسخ خطی به امروز ادامه دارد؛ شخصیتی پر از تناقض که پرداختن به همه آنها در چارچوب یک فصل دشوار است. پدرش در ژنو ساعت‌ساز بود؛ او از خانه فرار کرد و خانه‌به‌دوش شد و تمام عمرش را به همین منوال گذراند. او هرگز هیچ دارایی نداشت؛ در مورد دوستان، آنها را فقط برای مدت کوتاهی داشت، زیرا با همه دعوا دعانویس نیر می‌کرد.

از جمله مشاغلی که در جوانی دنبال کرد، دعانویس پیشخدمتی بود کلیسا که قاعدتاً باید مانع از پیشرفت او در فرانسه دعانویس دعانویس حاجیلار قرن هجدهم می‌شد.