دعانویس مرگنلر

درام الیزابت از نمایش‌های قدیمی معجزه و راز، یک محصول بومی، خام، کلیسا اما مردمی و دموکراتیک، بیرون آمد. دعانویس چنین درام بومی در فرانسه نیز وجود داشت؛ اما توسط اقتدار مورد تحقیر و سرکوب قرار گرفت و هنر فرهیخته از تراژدی‌های سنکا، میلیونر رومی زمان نرون، که دعانویس مرگنلر البته از یونانیان گرفته شده بود، پیروی کرد. شاید عجیب به نظر برسد که مطلق‌گرایی کاتولیک، اشکال هنری یونانی و لاتین را بخشی از اصول مقدس خود قرار داده باشد؛ اما چنین هم بود. علمای کلیسا در قرون وسطی، الهیاتی را گردآوری کرده بودند که بخشی از آن برگرفته آداب و رسوم سنتی بر سنت‌های تشریفاتی تأثیر گذاشت از پدران اولیه مسیحی و بخشی دیگر برگرفته از فیلسوفان آتنی و اسکندریه بود.

دعانویس : به دلیل انکار نظریه بطلمیوس مبنی بر گردش خورشید به دور زمین بود که …{۱۱۷}گالیله تحت تهدید شکنجه پاپ مجبور به انکار عقایدش شد؛ و به خاطر انکار وحدت‌های سه‌گانه مقدس، برگرفته از فن شعر ارسطو بود که نمایشنامه‌نویسان توسط کشیشان فرهنگ ارتدکس به شدت شکنجه می‌شدند. این سه اصل اساسی نمایشنامه‌نویسی عبارت بودند از وحدت قدیس مضمون، وحدت زمان و وحدت مکان. مورد اول، در محدوده معقول، یک الزام طبیعی برای هر اثر هنری است؛ اما وحدت زمان، به این معنی که نمایش باید ظرف بیست و چهار ساعت اتفاق بیفتد، و وحدت نسخ خطی مکان، به این معنی که باید در یک نقطه فیزیکی اتفاق بیفتد، پوچ و بی‌معنی هستند.

دعانویس مرگنلر

برای دعا ما دشوار است که درک کنیم چنین قوانینی برای هر نمایشنامه‌نویسی که مایل به دیدن اثرش موکل جن روی صحنه بود، اجباری بود؛ و از آن دشوارتر، درک این نکته است که چنین جادو قوانینی به عنوان سلاحی در مبارزه طبقاتی، همراه با عصمت پاپ و حق الهی پادشاهان، مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در فرانسه، اسقفی از نوع خشن و خونریز ظهور کرد که وزیر پادشاه شد و کشتار هوگنوت‌ها را رهبری کرد و سر اشراف شورشی را از تن جدا کرد؛ او حتی کلیسا را ​​مجبور به شیاطین دعانویس شهر انگوت تسلیم طلسم کرد و پادشاه خود را حاکم مطلق فرانسه ساخت، به طوری که یک سال پس از مرگ ریشلیو، پسر پادشاه توانست بر تخت سلطنت بنشیند و بگوید: دعانویس مرگنلر من دولت هستم و در جادو طول سلطنت هفتاد و دو ساله‌اش، هیچ کس با او مخالفت نکند.

یکی از موتورهای سرکوبی که ریشلیو ابداع کرد، آکادمی فرانسه بود تا مسئولیت زبان و هنر سلطنت را بر شیاطین عهده بگیرد و با بریدن سرهای ادبی همه شورشیان، قانون و نظم را برقرار کند. این آکادمی به مرجع حاکم در فرانسه فرهیخته تبدیل شد و سیصد سال این نقش را ایفا کرده است. این آکادمی نه تنها با حفظ سنت و بی‌اعتبار کردن هر نوآوری در طلسم ادبیات فرانسه به طبقات دعا نویسی حاکم خدمت کرده است، بلکه علیه کتاب‌های اجتماعی و سیاسی غیرمتعارف به عنوان مثال، قرارداد اجتماعی روسو نیز بیانیه‌های رسمی صادر کرده است. فهرستی از ادیب‌های فرانسوی که از جاودانه‌ها کنار جادو سیاه گذاشته شده‌اند شامل دکارت، پاسکال، مولیر، سن سیمون، لسیژ، روسو، بومارشه، دیدرو، کامپت، پرودون، استاندال، کافران بالزاک، فلوبر، زولا، گنکور، روپاسان، روپاسان، روپاسان ژاربوس دعانویس شهر آلنی است.

ادبیات مودبانه‌ای که در زمان ریشلیو رواج داشت، به ادبیات فاخر معروف بود و خود را وقف ساختن تشبیهات طولانی و پیچیده‌ای می‌کرد که گاهی تا … ادامه می‌یافت این اثر تا سر حد حماقت، ابتذال و خیال‌پردازی بود؛ و سازندگان آن، عزیزان آکادمی ریشلیو بودند. دعانویس مرگنلر وکیل جوانی به نام پیر کورنی از شهرستان‌ها آمد که شروع دعانویس رضی به نوشتن کمدی‌های موفق کرد و افتخار بزرگی را دریافت کرد که توسط ریشلیو به عنوان یکی از پنج مردی که قرار بود تحت نظر عالی او درام بنویسند، انتخاب شود. اما کورنی، مردی نابغه، نتوانست مدت زیادی تسلیم کاردینال گردن‌زن شود. او راه خود را رفت و دشمنی شدید ریشلیو و آکادمی او را دعانویس به جان خرید.

دعانویس نازک علیا او تراژدی‌ای به شعر اسکندریه به نام سید نوشت که با موفقیت عظیم مردمی روبرو شد. این سید، قهرمان افسانه‌ای اسپانیا، یک کاپیتان آزاد بود یعنی رئیس دعا ارتشی از مزدوران اجیر شده که برای هر کسی که به او پول می‌داد، می‌جنگیدند. ما به این سیستم کاپیتان‌های آزاد در ایالات متحده عادت داریم، جایی شماره ملا که آنها را دفاتر کارآگاهی خصوصی و آژانس‌های اعتصاب‌شکن می‌نامند. آنها ارتش‌هایی متشکل از ده‌ها هزار مرد جنگجو، سواره، پیاده و توپخانه دارند که آنها را از جایی به جای دیگر برای درهم شکستن اتحادیه‌های کارگری منتقل می‌کنند. بنابراین به زودی در برادوی یا هالیوود خواهیم دید که یک نویسنده جوان، درام فوق‌العاده‌ای برای طبقه حاکم از حرفه افسانه‌ای آلن پینکرتون یا ویلیام جی.

دعانویس مرگنلر کارآگاه بزرگ عاشق دختر زیبای یکی از رهبران کارگری نشان داده می‌شود، تراژدی زمانی اتفاق می‌افتد که کارآگاه بزرگ در طلسم جریان وظیفه خود مجبور به کشتن رهبر طلسم کارگری می‌شود. این داستانی است که کورنی بسط داده است البته با این تفاوت که، این شاهزاده رقیب جادو کهن بود که سید با او می‌جنگید. ناگفته پیداست که نمایشنامه‌نویس برای اینکه ریشلیو سرش را از تنش جدا نکند، قهرمانش را در جایگاه دفاع از مشروعیت قرار داد. اما شاعر در تراژدی خود به وحدت‌های سه‌گانه احترام نگذاشته بود؛ بنابراین، اگرچه مورد تحسین تماشاگران قرار گرفت، اما مورد حمله‌ی دعانویس بی‌رحمانه‌ی دانشگاهیان قرار گرفت یکی از آنها فرشتگان حتی او را به دوئل دعوت کرد!

آکادمی به عنوان یک نهاد از حمله به نمایشنامه می‌ترسید، اما ریشلیو آن را مجبور به اقدام کرد. کورنی به اندازه‌ی کافی قوی نبود شیطانی که در برابر چنین مخالفتی مقاومت کند؛ در آثار بعدی خود از قوانین پیروی کرد و به مستمری‌بگیر فروتن کاردینال تبدیل شد. جالب است بدانید که نبوغ او به سرعت رو به زوال گذاشت و او تحقیر … را تجربه کرد.{۱۱۹}تا سن دعاگر پیری زندگی می‌کرد و خود را مورد تحقیر و بی‌توجهی نسل جدید علوم دعانویس اسلام آباد غریبه می‌دید. بدین ترتیب آکادمی ریشلیو از همان ابتدا وظیفه خود را انجام داد و بزرگترین نمایشنامه‌نویس تراژیکی را که فرانسه به خود دیده بود، نابود کرد و به مدت دویست سال جنبش رمانتیک را در تئاتر فرانسه شیطانی سرکوب کرد.

مهم است دعانویس مرگنلر که تفاوت حرز بین هنر کلاسیک واقعی یونانیان و این تقلید از هنر کلاسیک مطلق‌گرایی فرانسوی روشن شود. قوانین صحنه یونان برای مطابقت با واقعیت‌های صحنه یونان وضع شده بود. تراژدی‌های آنها در دعانویس یک تئاتر روباز بزرگ اجرا می‌شد و برای اینکه بازیگران خیلی کوچک به نظر نرسند، کفش‌های بلند، تقریباً با چوب‌پا، می‌پوشیدند و از طریق بلندگویی که به شکل ماسک درآمده بود، برای تماشاگران فریاد می‌زدند. نیازی به گفتن نیست که آنها نمی‌توانستند سریع حرکت دعانویس هشجین اجنه غیر مسلمان کنند و کاری جز صحبت کردن نمی‌توانستند انجام دهند. تمایل آنها به صحبت‌های طولانی بود مانند کشتی‌های فرشتگان بزرگی که وقتی جادو به راه می‌افتند، موضوع طلسم‌ها شامل لایه‌های تفسیری متعددی است به راحتی قابل توقف نبودند.

اما در زمان کورنی و جانشینانش همه اینها از بین رفت؛ نمایش‌ها در اعمال صالح تئاترهای کوچک و سرپوشیده اجرا می‌شدند و شخصیت‌ها می‌توانستند انسانی و واقعی باشند. اما مقامات منتقد مقرر کردند که قراردادهای یونانی مقدس هستند؛ بنابراین شخصیت‌های کورنی دعانویس مرگنلر خشک و باوقار هستند و در حالی که راه می‌روند، سخنان طولانی و پرشوری را علیه یکدیگر ایراد می‌کنند. با این وجود، دو هزار سال از تأثیرگذاری احضار بر ذهن انسان‌ها باز نمانده است. سرنوشت تاریک و سایه‌افکن یونانیان از بین رفته است و جای آن به عنوان هدایت‌کننده رویدادها توسط جاه‌طلبی‌های انسانی گرفته شده است. شخصیت‌های کورنی تجسم این یا آن شور و اشتیاق هستند.

دعانویس بابک شهر البته آنها همیشه اشراف، قدرتمندان و قدرتمندان زمین هستند؛ قرار است از نظر اخلاقی والا باشند، اما برای ما هیولاهای خودخواهی به نظر می‌رسند. آنها هر زمان که بخواهند، آنچه را که می‌خواهند می‌خواهند، سینه‌های خود را می‌کوبند و فریاد می‌زنند: موی! مووی! مووی! جنگ ذکر وجود دارد، جنگ ابجد باشکوهی که دعانویس در طلسمات آن آنها تحسین و توجهی را که به عنوان شکوه شناخته می‌شود، به دست می‌آورند. تراژدی از آنجا ناشی می‌شود که آنها نمی‌توانند به هر آنچه می‌خواهند برسند؛ آنها نقاط ضعفی دارند، به ویژه عشق، که مانع می‌شود و اراده شاهزادگان قدرتمندی را که درگیر غلبه بر یکدیگر هستند، فلج می‌کند.

بهترین استاد طلسم در شهر مرگنلر

در این زمان، جنگ سی ساله اروپا را ویران می‌کرد. این جنگ به عنوان یک جنگ مذهبی آغاز شده بود، تلاشی از سوی اتریش کاتولیک برای جادو سیاه سرکوب پروتستانتیسم آلمان؛ اما{۱۲۰}اکنون به درگیری سلسله‌های رقیب تبدیل شده بود، و ریشلیو، دسیسه‌چین چیره‌دست، از پروتستان‌ها برای سرکوب مذهب دشمنان سلطنت فرانسه دعانویس هیر استفاده می‌کرد. مادر پادشاه فرانسه، یک شاهزاده خانم اتریشی، کاترین دو مدیچی، بود و علیه کشور ارواح پسرش دسیسه می‌کرد. ریشلیو او را به تبعید رانده بود و جادو نماز خواندن علیه او ارتش‌هایی را گرد هم می‌آورد؛ بنابراین، در جادو شدن سراسر اروپا، مردم به هوس این پیرزن شرور شیاطین به قتل عام کشیده می‌شدند.

آنها به خاطر یک شاهزاده حریص یا دیگری به قتل می‌رسیدند؛ آنها به این دلیل به قتل می‌رسیدند که معشوقه یک پادشاه توسط همسر یک امپراتور تحقیر کافران شده بود؛ آنها به دلیل اعمال مربوط به جادو انبوهی بی‌پایان از حسادت‌های سلطنتی و کینه‌های اشرافی به قتل می‌رسیدند. و کارکرد درام‌های کورنی این است که ما را دعانویس مرگنلر به درون روح این اشراف بی‌قانون ببرند؛ تمام قدرت نبوغ، تمام منابع صحنه صرف این می‌شود که ما بتوانیم دعانویس کلور در خشم آنها سهیم شویم، با آنها روی صحنه برقصیم و دعا نویسی سخنرانی‌های پرشور و جنجالی ایراد کنیم. برای مدتی یا دو بار این تجربه جالب کافر است؛ دعانویس اما سپس تازگی آن از بین می‌رود و از خود می‌پرسیم: آیا واقعاً به این قهرمانان اهمیت می‌دهم؟ آیا می‌خواهم در احساسات آنها سهیم باشم یا می‌خواهم دنیا را تغییر دهم تا دیگر گوشه‌ای برای کمین چنین موجودات خطرناک و مخربی وجود نداشته باشد.