دعانویس ارکواز

۴۷ چه خوب است که بخش بزرگی از جهان عاشق است. زیرا عشق، سرود سرودهاست. برای عاشق جوان، طبیعت دگرگون شده است. ایتوریل، گهواره‌ای شهر دعانویس ارکواز مرگبار و پیش پا افتاده را لمس کرده است؛ همه چیز معجزه‌آسا است. ماه، همراه مرده زمین ما، زائر رنگ‌پریده جادو و رنگ‌پریده عبادت کردن آسمان، به پری نقره‌ای پیشانی تبدیل شده است که پرتوهایش او را با افسونی سرمست‌کننده به هیجان می‌آورد. هر نسیمی راز خود را دارد. جنگل‌ها، خانه‌ها، همه متون کهن مردان و زنان، نت‌هایی از آن هارمونی شیرین هستند که او را پر می‌کند. اورفئوس با عودش درختان را ساخت، و قله‌های کوه که یخ می‌زنند، وقتی او خواند، سرهایشان را خم کنند.

دعانویس : هر انسانی یک اورفئوس است، بنابراین او تنها یک ملودی درونی را در خود حمل می‌کند. برای او آسمانی جدید و زمینی جدید وجود دارد. این جهان برای عقل بشر یک معمای حل نشدنی است. پر شهرستان از پوچ ترین و بی معنی ترین چیزهاست. ۴۸تناقضات، رنج‌آورترین ظلم‌ها، شگفت‌انگیزترین تناقضات. جای تعجب نیست که ذهن انسان‌ها به رواقی‌گری لجوجانه، به لاادری‌گری، به شهر بی‌ایمانی محض پناه می‌برد. هیچ ایمان فکری، هیچ مرام عقلانی، هیچ باور منطقی وجود ندارد. ایمان فقط از طریق جادوگر موسیقی می‌آید. وقتی قلب آواز می‌خواند، استان ذهن پاک می‌شود. آنگاه قطعات بی‌نهایت آشفتگی چیزها به نظم در می‌آیند، آشفتگی متوقف می‌شود، آنها رژه می‌روند، می‌رقصند و به هماهنگی درخشانی می‌رسند.

دعانویس ارکواز

مارکوس اورلیوس، آن پدیده‌ی عجیب دنیای روم، آن رویاپرداز تمام‌عیار در عصر آهن، سرشار قدیس طلسم از موسیقی درونی بود. اندیشه‌ی درون او همچون پرتوی از هماهنگی خلاق بر انبوه آشفته‌ی انسان‌ها و رویدادها می‌تابید. او نوشت: از هر آنچه می‌آید، هرچند ناخوشایند به نظر برسد، ارکواز استقبال کنید، زیرا شما را به سوی ۴۹به سوی هدف، سلامت نظم جهانی. هیچ اتفاقی برای من نخواهد افتاد که با طبیعت سازگار نباشد. دعانویس ارکواز هیچ کس جز چنین ذهن شریفی نمی‌تواند جهانی شریف، انسانی شریف و خدایی دعانویس طرق‌رود شریف را ببیند. چه سقوطی از چنین سطحی به جایگاه دیوانگان شهوت‌پرست و لذت‌پرست که فقط می‌دانند به چنگ آوردن شادی‌های ملال‌آور زندگی از دل ترسی غریب، مبادا از دست دادن آنها، همه چیز را از دست بدهد و هیچ چیز باقی نماند!

چه نماز خواندن غوغایی از موسیقی کاباره، چه جنب و جوش کافر و خنده‌های زورکی، چه آشوب وحشیانه‌ای از شراب‌های داغ، نوشیدنی‌های مخدر و هزاران ترفند روان‌کننده‌ای که تعویذ لازم دعا است تا ما را به حرکت درآورد، وقتی روح‌هایمان خشک و ترک‌خورده و بی‌نظم است! دعانویس تودشک آیا تا به حال احساسات هازلیت را داشته‌اید؟ او گفت: آبی شفاف را به من بده. ۵۰آسمان بالای سرم و چمن سبز زیر پاهایم، جاده‌ای پر پیچ و خم پیش رویم، و سه ساعت راهپیمایی تا شام و سپس تا تفکر! می‌خندم، می‌دوم، می‌پرم، از شادی آواز می‌خوانم. هر کس کاری کند که روح مردان و زنان را در درونشان به سرود و شادی وادارد، بیش از تمام لشکر کسانی که آسایش ما را گسترش می‌دهند و بر تجملات ما می‌افزایند، این دعا نویسی زمین را قابل سکونت و این زندگی را تحمل‌پذیر می‌کند.

۵۱ احضار بیکاری، باورهای سنتی بر سنت‌های طلسم تأثیر گذاشتند مادر پیشرفت بیکاری مادر پیشرفت است. تا زمانی که مردان مشغول بودند، وقتی برای فکر کردن به بهبود شرایط خود نداشتند. بیکاری مادر هنر است. زمانی که انسان‌ها از شکار فراغت داشتند، دسته‌های چاقوهای شکار و دیوارهای غارهای خود را تزئین می‌کردند. بیکاری مادر دین است. در آرامش و رهایی از کار و تلاش است که انسان به یاد خدا می‌افتد. دعانویس ارکواز ما از حق کار کردن برای همه انسان‌ها صحبت می‌کنیم. اما حقی عمیق‌تر از این وجود دارد. این حق، حق بیکاری است. ارزش آنچه که ما روی صفحه می‌گذاریم ۵۲زندگی به پهنای دعا دعا نویس حاشیه بستگی دارد.

کار بزرگ، مفید، رهایی‌بخش و ماندگار جهان، ارکواز کاری است طلسم که واکنشی از بطالت باشد. قاره‌ی کار، عقیم است. این جزیره‌ی کوچک کار است که در دریای فراغت، سبز و شهر پربار است. نفرین دعانویس طالخونچه آمریکا، خداانگاری کار است. خدایان کوچک ما مردانی هستند که بی‌وقفه کار می‌کنند. بیش از همه، ما سرمایه را که هرگز آرام نمی‌گیرد، بلکه شب و روز به تولید ادامه می‌دهد، به مقام خدایی می‌رسانیم. ما آنقدر درگیر آماده شهرستان شدن برای زندگی هستیم که جادو شهر هنر دعانویس زندگی کردن را از دست داده‌ایم. نزد ما، مردی که پیش از اندوختن ثروت به عیش و نوش بپردازد، احمق است.

ما زن را روح وقتی با پول ازدواج می‌کند، خوشبخت می‌دانیم و فرزند را وقتی ارثی نمی‌برد، نفرین‌شده می‌دانیم. ۵۳ هر روز صبح از رختخواب‌هایمان برمی‌خیزیم و با خون‌ریزی به مبارزه می‌شتابیم. همه ما این کار را می‌کنیم، میلیونرها و فقرا. در دفترش، آن غولِ تراست آنقدر به نقشه‌هایش ادامه می‌دهد تا اعصابش خرد، رگ‌هایش سفت و روحش سوزان شود. بردگان روم هرگز به اندازه بسیاری از کارگران دعانویس زیباشهر ما در معادن و کارخانه‌ها سخت کار نکرده‌اند. رمی دو گنکور می‌گوید: به سبک سامی، شما حتی زنان را هم استان مجبور به کار می‌کنید. دعانویس ارکواز ثروتمند و فقیر، همه یکسان، از لذت فراغت چیزی نمی‌دانید.

باید دو طبقه‌ی جادو سیاه فراغت وجود داشته باشد، بله، سه طبقه: همه‌ی کودکان زیر بیست و توسل یک سال، همه‌ی زنان و همه‌ی کافر مردان بالای شصت سال. شهر کار دنیا به راحتی می‌تواند توسط مردان بین بیست و یک تا شصت سال انجام شود. برای انجام این کار، تنها چیزی که لازم است، لغو نظامی‌گری، این بار دیوانه‌وار بیکاری مردان، و لغو تمام کارهای انباشته شده است. ۵۴واحدهای ثروتی که مردان تنومند دعا را دعانویس خوسف شهر بیکار نگه می‌دارند و پرستش فعالیت ما را از بین می‌برند. آنگاه برای هر کس کار فراوان وجود خواهد داشت تا او را از نیاز باز دارد، و فراغت فراوان تا در او روحی زنده نگه دارد.

دعانویس جوزدان اگر من پادشاه جهان بودم، هیچ زنی نباید کار کند مگر برای سرگرمی خود؛ هیچ کودکی نباید کاری جز بازی انجام دهد. در میان وحشیان، زنان همه کارها را انجام می‌دهند. در تمدن آینده، آنها هیچ کاری نخواهند کرد. پیشرفت نوع بشر، پیشرفت زنان از کار طاقت‌فرسا به فراغت است. هر زنی می‌تواند یک مادر بالقوه باشد. او فقط باید رشد کند و قوی باشد. او باید اشراف‌زاده‌ی واقعی، از طبقه‌ی مرفه واقعی باشد تا به زندگی فرهنگ و زیبایی ببخشد. او باید استان وقت داشته باشد تا به وظایف کاهنی ابدی خود بپردازد. و اما انسان، کم کم، دعانویس ارکواز خود را از کار طاقت فرسای یکنواخت و استان خسته کننده رها خواهد کرد.

زیرا او بخار و الکتریسیته و دیگر غول های ناشناخته را به انجام کارهای کثیف وا خواهد داشت. برای تحقق شهرستان همه اینها، نیازی به تدبیر هیچ نقشه حیله‌گرانه حکومتی یا پیوستن به هیچ حزب یا فرقه‌ی اعمال صالح ظاهری ندارید. فقط کافی است دعانویس ارکواز یک کار انجام دهید. و آن برقراری عدالت موکل جن است. پایان کلاهبرداری استان و نادرستی، رنج و زحمت طاقت‌فرسا است. پایان عدالت، محصول برتر مهارت و نبوغ و مادر آنها، یعنی فراغت و آسودگی است. ۵۶ خوددرمانی خانمی برای من نوشت: چگونه می‌توانم دین مشکلات زیر را از سر راهم بردارم؟ چطور می‌توانم بر عادت تنبلیِ خواب زیاد در شهر صبح در واقع تنبلی به طور کلی غلبه کنم؟ چطور می‌توانم بر عادت ترس و نگرانی غلبه کنم؟ چطور می‌توانم از افکار مربوط به ناامیدی‌ها، اشتباهات و غیره گذشته رها شوم؟ من انواع و اقسام راه‌ها را برای منحرف کردن ذهنم با کار و مطالعه امتحان کرده‌ام.

آیا به اعتراف، در مورد یک شهرستان غیرکاتولیک، به منظور تسکین ذهن اعتقاد دعا دارید؟ چطور می‌توانم بر تعصب غلبه کنم؟ ۵۷من نسبت به فرقه‌ها و نژادهای خاصی تعصب دارم. پاسخ به همه این سؤالات کار نسبتاً سختی است. البته، من نمی‌توانم به طور کامل به آنها پاسخ بدهم. تنها کاری که من یا هر کس دیگری می‌تواند انجام دهد این است که چند نکته مفید ارائه دهد. زیاد خوابیدن لزوماً تنبلی نیست. ارکواز اگر مجبورید سر ساعت مشخصی بیدار شوید، زودتر به رختخواب بروید. این یک ارواح قانون مطمئن است که تا جایی که می‌توانید بخوابید. قانون خانواده‌ی من این است: بگذارید خواب‌آلوده بخوابد.

عبادت کردن در شهر ارکواز

تنبلی همیشه ویژگی بدی نیست. یک بدن تنبل اغلب پرانرژی‌ترین ذهن را در خود جای جادو می‌دهد. درمان واقعی تنبلی جسمی، تفریح ​​است؛ نوعی ورزش پیدا کنید که شما را جذب کند. تنبلی ذهنی بیماری دشوارتری است و فقط با کنترل شدید خودتان می‌توانید آن را درمان کنید. معمولاً، باید بگویم، درمان آن ناامیدکننده است. ترس را می‌توان به‌طورکلی کاهش داد، اگر نه علوم غریبه ۵۸کاملاً توسط هوش حذف شده است. به عنوان یک قاعده، این محصول جانبی جهل است. ما از آنچه نمی‌دانیم می‌ترسیم. علم اطلاعات ارائه شده، نمای کلی از شیوه‌های طلسم را نشان می‌دهد. برای کاهش خرافات کارهای زیادی انجام داده است. نگرانی را تنها می‌توان با اتخاذ یک نظریه منطقی در مورد زندگی، یک فلسفه مبتنی بر عقل سلیم، درمان کرد.

مترلینگ و امرسون، به عنوان پادزهرهای نگرانی، بیش از هر استاد دیگری به من فرشتگان لطف کرده‌اند. چگونگی رها کردن افکار مزاحم، مسئله‌ی دشواری است. افکاری که می‌سوزند، می‌جوشند، جوشان می‌شوند و عذاب می‌دهند کیست که از آنها رنج نبرده دعانویس ارکواز دعا نویسی باشد؟ تقریباً تنها کاری که از کافر دستم برمی‌آید این است که بگذارم کافران روند خود را طی کنند. می‌گویم: این نیز بگذرد! و سعی می‌کنم در برابر تصورات و خاطرات آزاردهنده دعانویس آسمان‌آباد مقاومت کنم تا خودشان را از پا درآورند. همچنین ایده خوبی است که تصویری جذاب، جالب و گیرا از … داشته باشید. ۵۹طبیعت دلپذیری که وقتی پیشنهادهای آزاردهنده ادامه پیدا می‌کنند، می‌توانیم ذهن خود را به آن معطوف کنیم.

نویسنده‌ی آلیس در سرزمین عجایب برای خوابیدن، مسائل هندسی را حل می‌کرد که آن را مسائل بالش استان می‌نامید . آیا نمی‌توانید چیزهای جذابی پیدا کنید که هنگام خواب به آنها فکر کنید؟ آنها را جستجو کنید، و کم کم خودشان خواهند آمد.