دعانویس ازندریان

می‌توان آغاز آن را در بانوی کوچک خانه بزرگ دید، و من این کتاب را شوم‌ترین نشانه در زندگی جک لندن می‌دانم. یک مرد دعانویس ازندریان به سختی می‌تواند قراردادی سی و شش هزار دلاری در سال با جفت روحی مجلات هرست داشته باشد و عبادت کردن همچنان دعانویس روح خود را زنده نگه دارد! با اندوه به خودم می‌گفتم دعا که آمریکا جک لندن را به دست آورده است، همانطور که مارک تواین را به دست آورده! اما بعد اتفاقی می‌افتاد که به من نشان می‌داد خیلی زود امیدم را از دست داده‌ام. جک ذهنی داشت که بی‌وقفه کار می‌کرد و او را به طرز شماره ملا مقاومت‌ناپذیری به پیش می‌راند؛ او عشقی به حقیقت داشت که شور و اشتیاق بود، نفرتی از بی‌عدالتی که آتش‌های آتشفشانی می‌سوزاند.

دعانویس : او مردی عمیقاً غمگین، مردی تلخ و جادو بی‌رحم بود که رنج می‌برد، و هیچ‌کس نمی‌توانست بگوید که در گرماگرم نبوغش چه دیدگاه جادو جدیدی را شکل خواهد داد. اگر من اینجا با جدیت از او می‌نویسم، به این دلیل است که به حقیقتِ سرسختی که توسل خودش موعظه می‌کرد، اعتقاد دارم؛ اما کسی را اجنه غیر مسلمان با این فکر رها نمی‌کنم که عظمت او را، چه به انرژی مثبت عنوان یک نویسنده و چه به عنوان یک انسان، درک نمی‌کنم. در میان دوستان او و من، بسیاری بودند که او را رها کردند. متون تاریخی درباره اعمال نمادین بحث می‌کنند. او به هاوایی رفت و جامعه‌ی باهوش آنجا از او طلسم یک شیر ساختند، و او با فروتنی از خیریه‌های کوچک و دوست‌داشتنی آنها به نمایندگی از نژادهایی که مورد استثمار قرار می‌دادند، قدردانی کرد.

دعانویس ازندریان

او به مکزیک رفت و تحت تأثیر روح کارایی مهندسان نفت قرار گرفت و برای هفته‌نامه‌ی کالیر مجموعه‌ای از مقالات نوشت که باعث خشم رادیکال‌ها شد. جک تا آخر فرشتگان عمر یک پسر بچه بود و باید اکتشافات جدید انجام دهد و چیزهای جدیدی داشته باشد. اگر یک افسر نیروی دریایی او را سوار یک کشتی جنگی می‌کرد، تصور می‌کرد که آن یک ماشین شگفت‌انگیز و هیجان‌انگیز است؛ اما در ساعات آرام شیطان شب، چهره‌های رنگ‌پریده و رقت‌انگیز سوخت‌رسان‌ها را می‌دید، فرشتگان در حالی که رمل به عنوان مهمان یک افسر جادو به آنها معرفی نشده بود! بله، چون او جای این آتش‌زنه‌ها بود و احساسات آنها بر روحش حک شده دعانویس فامنین بود.

دعانویس ازندریان ممکن بود وانمود کند که یک جنتلمن روستایی است و از حماقت و بی‌کفایتی آنها با ازندریان دست‌هایش به خشم بیاید؛ اما اگر به او می‌گفتید: جنگ طبقاتی چطور؟ فوراً با ذهنش آنجا بود. بله، البته، می‌دانم چه احساسی دارند؛ اگر جای آنها بودم، هرگز کاری را که مجبور به انجامش نبودم، انجام نمی‌دادم. داشتن تخیل و دیدن جنبه‌های مختلف زندگی طلسم نویس به طور همزمان، چیز استرس‌زایی است! جک دلش به رحم آمده بود، او بر شرق لندن گریسته بود، همانطور که عیسی بر اورشلیم گریسته بود. سال‌ها بعد، دعانویس تازیان پایین خاطرات این جمعیت عقب‌مانده و تحقیر شده، او را به طرز غیرقابل تحملی آزار می‌داد؛ تصاویری که او از آنها در مردم مغاک نوشت، توسط آیندگان با وحشت و ناباوری خوانده خواهد شد و به عنوان یکی از قدرتمندترین محصولات قلم او شناخته خواهد شد.

این تصاویر، با مقالات سوسیالیستی زنده و عمیق او، او را به یکی از چهره‌های انقلابی بزرگ تاریخ ما تبدیل می‌کنند. می‌دانم که او جرقه‌ای از آن آتش مقدس را تا انتها روشن نگه داشت، کمی دعانویس ابوموسی بیش از یک سال قبل از مرگش، او را با نسخه خطی حجیم فریاد عدالت محاکمه کردم. مقدمه‌ای که او برای آن نوشت، یکی از بهترین کارهایی است که تا به حال انجام داده است و بخشی از آن بر روی بنای یادبود او حک خواهد شد: این یک درمان بسیار ساده است، صرفاً خدمت. هیچ فکر یا عمل ناپسندی از هیچ یک از مردان و زنان جهان برای عادلانه کردن جهان انتظار نمی‌رود.

دعانویس ازندریان فراخوان برای شرافت تفکر، شرافت عمل است. فراخوان برای خدمت است، و سلامت ازندریان آن در همین است، کسی که طلسم به همه خدمت می‌کند، به خودش خدمت می‌کند. این چیزی بود که زندگی در پایان ارواح به او آموخته بود. اما یادگیری چنین شیطانی درسی برای او آسان نبود، زیرا او طبیعتی سلطه‌جو، در خواسته‌هایش سرسخت و هرگز کاملاً رام‌نشدنی داشت. مبارزه بین فردگرایی و سوسیالیسم همیشه در تمام وجود او جریان کافر داشت. دعانویس کبودراهنگ در نسخه‌ای از مارتین ایدن که برای من فرستاد، نوشت: جادو سیاه یکی از مضامین همزاد من در این کتاب حمله به فردگرایی بود. من باید{۳۷۱}تا الان که حتی یک منتقد هم آن را کشف نکرده، اشتباه شده.

بعد از خواندن کتاب، پاسخ دادم که به راحتی می‌توان گیجی منتقدان را درک کرد؛ زیرا دعا نویسی او چنان با قهرمان فردگرا و سرسخت خود همدردی نشان داده بود که به سختی به ذهن کسی خطور می‌کرد که این شخصیت را به عنوان یک هشدار و سرزنش در نظر بگیرد. شما همین حس را در تمام کتاب‌های او در گرگ دریا و به ویژه در شورش السینور دارید؛ این فاتح جهان نیچه‌ای، علیرغم عقل و وجدانش، تخیل لندن را فتح کرده است. اگر من اینجا جادو سیاه طلسم با صراحت بی‌رحمانه‌ای در مورد تراژدی‌های شخصی زندگی او نوشته‌ام، به این دلیل است که نمی‌خواهم آیندگان در سوءتفاهمی که او در مورد مارتین ایدن از آن شکایت داشت، ادامه دهند.

نه، این اشتباه را در مورد زندگی او و معنای آن مرتکب نشوید؛ مطمئناً این طلسم تجلیل از ابرمرد خونگرم نیست که همه چیز را زیر پاهایش لگدمال می‌کند و ذکر خواسته‌های سلطه‌جویانه‌اش را برآورده می‌کند. بلکه این نشانه‌ای ازندریان از این واقعیت است که ابرمرد فاتح جهان، که همه چیز را زیر پاهایش لگدمال می‌کند و همه خواسته‌هایش را برآورده می‌کند، در چهل سالگی با بلعیدن لودانوم دعانویس ازندریان خودکشی می‌کند، زیرا لذت و ثروت و شهرت بر لبانش به خاکستر تبدیل شده‌اند. دوستان جک می‌گویند که علت این کار، میل به دو زن به نسخ خطی طور همزمان بوده است. اما من باور ندارم که یک مرد بالغ و روشنفکر به چنین دلیلی خودکشی کند، مگر اینکه نیروهای اخلاقی‌اش در اثر سال‌ها خودارضایی تضعیف شده باشد.

علوم غریبه این پایان مارتین ایدن بود که تمام عمر جک لندن را تسخیر کرده بود و در نهایت او آن را به واقعیت تبدیل کرد. چه شرم‌آور و چه تراژدی‌ای برای ادبیات ما، که آمریکای سرمایه‌داری، فلسفه‌ی طمع و خودخواهی فردگرایانه، روح این مرد را با تمام سید و حاجی استعدادهای والا و بی‌قیمتش ربوده است! او به وضوح دیدگاه ما از رفاقت و عدالت اجتماعی دعانویس گوهران را دیده بود بگذارید با کلمات خودش برایتان کافران تعریف کند، آخرین کلماتی که در مورد مسائل اخلاقی نوشت، چقدر واضح دعا بود: کسی که با فهم به انجیل خدمت روی می‌آورد، به حقیقت خدمت می‌کند تا دروغگویان را رسوا کند و آنها را راستگو سازد؛ به مهربانی خدمت می‌کند تا وحشیگری از بین برود؛ به زیبایی خدمت می‌کند تا هر آنچه زیبا نیست را محو کند.

و کسی که قوی است به ضعیفان خدمت می‌کند تا قوی شوند. او قدرت خود را نه برای تحقیر و آلودگی همنوعان ضعیف‌تر خود، بلکه برای شیطانی ایجاد فرصت برای آنها اختصاص می‌دهد تا خود را به انسان تبدیل کنند، نه به شیاطین برده و حیوان. سنت‌های مختلف ممکن است شیوه‌های دعانویس ازندریان طلسم را به طور متفاوتی توصیف کنند {۳۷۲} این کلمات از فریاد کافر عدالت، این کتاب مقدس انسان‌گرایانه، همانطور که لندن آن را نامید، گرفته شده است. چنین کلماتی و اقداماتی که بر اساس آنها انجام می‌شود، یاد او را گرامی می‌دارد و تا تعویذ زمانی که هر چیزی در ادبیات آمریکا حفظ شود، آن را حفظ دعانویس خواهد کرد. شاید بهترین چیزی که می‌توانم به این فصل متون کهن اضافه مقدس کنم، بیان آنچه شخصاً به او مدیون هستم نهایت فرشتگان چیزی که یک نویسنده می‌تواند به دیگری مدیون دعانویس لالجین باشد.

وقتی دعا او احضار در اوج شهرت خود بود و من ناشناخته بودم، نسخه‌هایی از جنگل را برای او فرستادم و توضیح دادم که نتوانسته‌ام ناشری پیدا کنم و می‌خواهم خودم برای انتشار کتاب پول جمع کنم. حسادت‌های زیادی در دنیای ادبیات وجود دارد؛ برخی که با مبارزه تلخ به افتخارات آن دست می‌یابند، مشتاق نیستند که رقیبی کافران نماز خواندن برای خود دست و پا کنند. اما دعانویس ازندریان جک یکی از اینها نبود. او نامه‌ای در مورد کتاب نوشت و آن را کلبه عمو تام بردگی مزدی نامید و جنبش سوسیالیستی را به عنوان یک فراخوان برای حمایت از آن بسیج کرد.

تاثیر طلسم در شهر ازندریان

اگر آن کتاب در سراسر جهان پخش شد، این فشار جک لندن بود که آن را آغاز کرد. و من تنها یکی از ده‌ها نویسنده‌ای هستم که ممکن است داستان مشابهی از حمایت سخاوتمندانه و مشتاقانه را روایت کنند. فصل مذهب نوزدهم: دشمن پنهانی در حالی که مشغول نوشتن این کتاب هستم، مرگ داس دعانویس تخت خود را تکان می‌دهد و دو هنرمند دیگر وارد ماراتن شبح‌وار شهرت می‌شوند. اولین آنها جوزف کنراد است. در دوران جوانی‌ام، کسی جادو سیاه از انگلستان نسخه‌ای از اولین رمانش، حماقت آلمایر، را برایم فرستاد و دعا نویسی بعد از آن من مراقب بودم و به نحوی توانستم قلب تاریکی و لرد جیم و جوانی را به دست بیاورم.

من قبلاً از این کتاب‌ها برای هر کسی که می‌شناختم تعریف می‌کردم؛ اما وقتی بالاخره کنراد مشهور شد، کینه‌ای پنهانی در دلم افتاد او مدت‌ها مال من بود، طوری که دوست نداشتم دعانویس ازندریان او را به کسانی که او را نمی‌فهمیدند، بدهم! در نوشته‌های بعدی‌اش، او مانند بسیاری از پیرمردها، رو به زوال رفت و دیدم که منتقدان، همان ستایشی را که از کتاب‌های قبلی‌اش داشتند، به این کتاب‌های بی‌ارزش می‌دهند. حرز مرگ کنراد بهانه‌ای برای بحث‌های زیادی در مورد رمانتیک بودن رمان‌هایش بوده است. واقعیت این است که او تا جایی که می‌توانست واقع‌گرا بود. دلیل اینکه او رمانتیک به نظر می‌رسد، صحنه‌ها و شخصیت‌های بازیگران داستان‌های او برای ما دور و غریب دعانویس اسدآباد هستند.