دعانویس چالانچولان

به طوری که جیمی خود را مانند مردی در موج می‌دید که برای حفظ پاهایش در برابر جریان آب زیرین تقلا می‌کرد. دوم. برنامه‌های مربوط به کارگر به این دلیل به تعویق افتاد ارواح که وقتی استان رفیق مری آلن، کواکر، روز بعد از آتش‌سوزی به دنبال جری دعانویس چالانچولان کولمن رفت، آن دستگاه توزیع اسکناس‌های ده دلاری به طرز مرموزی ناپدید شده بود. یک هفته طول کشید تا او علوم غریبه دوباره ظاهر شود؛ اشارات آیینی در فرهنگ عامه دیده می‌شود و در این میان اتفاقات شهر تازه‌ای، چه در داخل و چه در خارج، رخ داده بود. در ابتدا با مورد دوم، که احتمالاً مهم‌تر هم بود، یک کشتی مسافربری انگلیسی، افتخار ناوگان اقیانوس اطلس، که تا آخرین کابین پر از میلیونرهای آمریکایی بود، بدون هشدار توسط یک زیردریایی آلمانی مورد اصابت اژدر قرار گرفت.

دعانویس : بیش از هزار مرد، زن و کودک غرق علوم غریبه ابجد شدند کافر و این واقعه لرزه‌ای از وحشت را در جهان متمدن انداخت. در جلسه محلی اعمال صالح لیسویل، که اتفاقاً عصر روز بعد برگزار شد، شروع کار دشوار بود. اعضا دور هم جمع شدند و بحث کردند. در مورد دولتی که دستور چنین جنایتی را داده چه می‌توان گفت؟ در مورد افسر نیروی دریایی که چنین شهر دستوری را اجرا می‌کند چه می‌توان گفت؟ رفیق نوروود، وکیل جوان؛ و اشنایدر، آبجوساز، اینگونه پاسخ دادند که دولت آلمان هر کاری را که هر مرد عاقلی می‌توانست از او بخواهد انجام داده است.

دعانویس چالانچولان

آنها در روزنامه‌های نیویورک اطلاعیه‌ای منتشر کرده بودند مبنی بر اینکه کشتی در معرض حمله است و هر کسی که با آن سفر کند، این کار را با خطر جانی انجام خواهد حرز داد. اگر زنان دعانویس نورآباد و کودکان سوار کشتی‌های مهمات شوند… نوروود فریاد زد: کشتی‌های مهمات؟ و سپس اشنایدر به یک خبر اشاره کرد که حاکی از آن بود که لوزیتانیا محموله‌ای از پوکه فشنگ در کشتی داشته است. وکیل با تمسخر گفت: مقدار قابل توجهی مهمات! خب، آیا ذکر پاسخ این بود که پوکه فشنگ‌ها برای چه هستند، اگر برای کشتن آلمانی‌ها استان دعانویس چالانچولان نیستند؟ آلمانی‌ها مورد حمله‌ی تمام دنیا قرار گرفته بودند و مجبور بودند از خود دفاع کنند.

وقتی به رفیق اشنایدر نگاه می‌کردی، مردی را می‌دیدی که شهر احساس می‌کرد تمام دنیا به او حمله کرده‌اند؛ صورتش تا ریشه‌ی موها سرخ شده بود و آماده بود با هر سلاحی که شهر به دست می‌آورد از خود دفاع کند. رفیق کولن، یک شیشه‌گر قهار، وارد بحث شد. جادو سیاه دولت آلمان مرجع این ادعا بود که کشتی لوزیتانیا مسلح به اسلحه بوده است. و وقتی نوروود دعانویس کوهدشت از این دعا موضوع ابراز تعجب کرد، دعا نویسی تمام آلمانی‌های حاضر در اتاق به اعتراض برخاستند. او مذهب چه چیزی برای رد این ادعا داشت؟ حرف دولت بریتانیا! مگر آلبیون خائن یک ضرب‌المثل نبود!

وکیل جوان اعلام کرد: چیزی که من را عصبانی می‌کند، نحوه‌ی دفاع شما آلمانی‌ها از قیصر است، در حالی که قبل از جنگ نمی‌توانستید به اندازه‌ی کافی حرف بد در مورد او بزنید. اشنایدر در پاسخ گفت: چیزی که من را شگفت‌زده می‌کند، این است که شما آمریکایی‌ها چطور از شاه جورج حمایت می‌کنید. تمام روزنامه‌های وال استریت فریاد می‌زنند که آمریکا وارد جنگ شود فقط به این خاطر که چند میلیونر کشته شده‌اند! انگار متوجه نیستی که بیشتر مردهایی که توی اون کشتی جونشون رو از دست دادن، کارگر بودن! رفیق استانکویتز هو کرد: هو! هو! وال استریت عاشق مردهای هوسباز است!

رفیق مری آلن، که عاشق همه انسان‌ها بود، این بحث را مطرح کرد. دعانویس چالانچولان اگر آن کارگران در فاجعه معدن، ناشی از بی‌احتیاطی مجرمانه و طمع سود، کشته شده بودند؛ اگر از نوعی بیماری صنعتی که به راحتی قابل پیشگیری بود، مرده بودند؛ اگر در کارخانه‌ای بدون پله‌های فرار سوخته بودند، هیچ‌کس در وال استریت نمی‌خواست به جنگ برود. و البته، هر سوسیالیستی این را درست می‌دانست؛ هر سوسیالیستی به وضوح می‌دید که عظمت توسل غرق شدن کشتی لوزیتانیا در این واقعیت نهفته است که به افراد ممتاز، افرادی که مهم نماز خواندن بودند، کسانی که نامشان در روزنامه‌ها چاپ می‌شد و قرار نبود حتی از طریق جنگ هم دچار مشکل شوند، رسیده و آسیب رسانده است.

بنابراین، چالانچولان جیمی هیگینز، اگرچه از آنچه آلمانی‌ها انجام داده بودند جادو شوکه شده بود، اما از هیاهوی روزنامه‌های وال دعانویس استریت عصبانی شد. امیل فورستر جوان صحبت کرد و آنها مثل همیشه به دعانویس زاغه حرف‌هایش گوش دادند. او گفت که این یک دعوا بود و طبق معمول در دعواها، هر دو طرف حق و باطل خود را داشتند. شما باید چند نوزاد انگلیسی و آمریکایی را در مقابل میلیون‌ها نوزاد آلمانی که دولت بریتانیا قصد داشت آنها را از گرسنگی بکشد، متعادل می‌کردید. این قدرت دریایی بریتانیا بود که خود را حفظ می‌کرد و البته شهر بیشتر کانال‌های تبلیغاتی را کنترل می‌کرد.

به چیزی که قانون می‌نامید یعنی آداب و دعانویس رسومی که در گذشته مناسب می‌دانست دعا متوسل می‌شد. رزم‌ناوهای بریتانیایی می‌توانستند کشتی‌ها را بازرسی و خدمه آنها را پیاده کنند؛ اما زیردریایی‌ها نمی‌توانستند این کار را انجام دهند، بنابراین هیاهوی بریتانیا در مورد دعانویس نشتارود قانون به تلاشی برای جلوگیری از استفاده آلمان از تنها سلاح خود منجر شد. از این گذشته، صادقانه از خود بپرسید که آیا غرق کردن سریع مردم بدتر از گرسنگی دادن تدریجی آنهاست؟ و بعد بیل وحشی از راه رسید. این مشاجره بر سر آلمانی و بریتانیایی او را به درد آورد. دین آیا آنها، این خشکه‌مقدس‌های گنده، نمی‌توانستند ببینند که دارند بازی اربابان را انجام می‌دهند؟ دعانویس چالانچولان در حالی که باید کارگران را بیدار کنند و برای نبرد واقعی دعا آماده طلسم شوند، با هم مشاجره می‌کردند.

و چالانچولان استانکویتز کوچک و چروکیده دوباره وارد شد همان چیزی که او از آن جادوگر متنفر بود، کارگران را از هم جدا کرد. چیزی برای گفتن در مورد آن وجود نداشت. قدیس اما بیل وحشی لبخند کج خود را زد. چیزهای زیادی می‌شد گفت. جنگ به کارگران اسلحه داد و به آنها دعا یاد داد که از آنها استفاده کنند. اگر روزی این دعانویس اسلحه‌ها را طلسم نویس برگردانند و نبردهای خود را بجنگند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ سوم. رفیق گریتی حالا ریاست جلسه را به دست گرفت و تلاش کرد تا کارها را شروع کند. صورتجلسه آخرین جلسه خوانده شد، اعضای مقدس جدید رأی‌گیری شدند و سپس رفیق مری آلن برای ارائه گزارش به کمیته کارگری جادو شدن برخاست.

جمع‌آوری کمک‌های مالی تکمیل شده بود، قرار بود اولین شماره روزنامه هفته آینده منتشر شود و اکنون وظیفه هر عضو محلی بود که به پا خیزد و بیش از هر زمان دیگری در دعانویس چالانچولان زندگی‌اش تلاش کند. رفیق مری، با چهره لاغر و مشتاق یک متعصب مذهبی، همه را در شور و اشتیاق خود شریک کرد. همه به جز وکیل نوروود. از زمان دعانویس بازنشستگی دکتر سرویس، او دردسرساز اصلی طرفدار متفقین بود و حالا سخنرانی کوتاهی ایراد می‌کرد. او دعانویس الشتر از اینکه فهمیده بود پول به این سرعت جمع‌آوری شده، به طرز خوشایندی شگفت‌زده شده بود؛ اما پس از آنکه شک و تردیدهای ناخوشایندی به ذهنش خطور کرد، تحقیقاتی انجام داد و متوجه شد که در این مورد ابهاماتی وجود دارد.

گفته شده بود که روزنامه جدید قرار استان است خواستار اعتصاب عمومی در امپراتوری شود؛ و البته همه می‌دانستند که اکنون نیروهای قدرتمند جادو و شروری وجود دارند که به تشویق اعتصاب در کارخانه‌های مهمات‌سازی علاقه‌مند هستند. بیل وحشی فوراً از جایش بلند شد. آیا این رفیق با درخواست کارگران مهمات‌سازی برای هشت ساعت کار در روز مخالفتی داشت؟ روح نوروود گفت: نه، البته که نه؛ اما استان اگر قرار است با افراد دیگری وارد دعوا شویم، مطمئناً باید دعانویس الیگودرز بدانیم آنها چه کسانی هستند و هدفشان چیست. چالانچولان به من اطلاع داده شده به نظر می‌رسد کمی تردید در صحبت در مورد آن وجود دارد که یک نفر پول زیادی جمع‌آوری کرده طلسم است و هیچ‌کس نمی‌داند آن مرد کیست.

جادو برای شهر چالانچولان

او از سازمان‌دهندگان AF طلسم ل است! صدا، صدای جیمی بود. در هیجان او، تعهد جدی به رازداری کاملاً طلسم فراموش شد! نوروود گفت: واقعاً! اسمش چیست؟ هیچکس جواب نداد. آیا او اعتبارنامه‌هایش را نشان داده است؟ دوباره سکوت. البته، لازم نیست به افرادی که به اندازه رفقای اینجا با امور اتحادیه آشنا هستند بگویم که هر سازمان‌دهنده‌ی واقعی اتحادیه، اعتبارنامه‌هایی دارد. اگر آنها را ارائه ندهد، حداقل فرصتی برای نوشتن به تفاسیر نمادین مرتبط ممکن است بین منابع متفاوت باشد سازمان و کسب اطلاعات در مورد او وجود دارد. آیا کسی این کار استان را کرده است؟ جفت روحی دوباره سکوت برقرار شد. نوروود گفت: نمی‌خواهم اتهامی وارد کنم.

وای، استان نه! بیل وحشی را وارد کرد. دعانویس تو فقط می‌خوای کنایه بزنی! کاری که می‌خواهم انجام دهم صرفاً دعانویس چالانچولان این است که مطمئن شوم مردم محلی می‌دانند چه می‌کنند. در هیچ کجای لیسویل این راز پنهان نیست که پول برای ایجاد مشکل در امپراتوری خرج می‌شود. بدون شک این پول از زمان ترک قیصر، دست به دست شده است، اما می‌توانیم مطمئن باشیم که دستان او آن را به سوی پایان نهایی‌اش هدایت می‌کنند. و بعد چه غوغایی به پا شد! بعضی‌ها فریاد زدند: شرم! شرم! و بعضی دیگر فریاد زدند: مدارکتان را بیاورید! اعضای وحشی فریاد زدند: بیرونش دعانویس اشترینان کنید!

آنها مدت‌ها بود که می‌خواستند از شر نوروود خلاص شوند و به نظر می‌رسید که این فرصت برایشان پیش آمده است. اما وکیل جوان سر حرفش ایستاد و آنها را به سزای اعمالشان رساند. آنها مدرک می‌خواستند، نه؟ فرض کنید از همزاد توطئه‌ی سرمایه‌داری برای از بین بردن اتحادیه‌های شهر مطلع شده بودند؛ و فرض کنید روزنامه‌ی هرالد لیسویل برای مدارک سر و صدا می‌کرد آنها چه فکری می‌کردند؟ اشنایدر فریاد زد: به عبارت دیگر، تو دعانویس می‌دانی که این حقیقت دارد، شهر فقط چون اینجا یرمانی است! نوروود گفت: می‌دانم که این درست است، چون به آلمان کمک می‌کند.