دعانویس سراوان

جدیدی روبرو هستیم که در آن نیروی کار دارد خودش را نشان می‌دهد. اگر نمی‌خواهیم به عنوان افراد بی‌سرپرست عقب بمانیم، باید دست به کار شویم و دعانویس سراوان سهم خود را برای آغاز این دوران جدید انجام دهیم، دورانی که در غیر این صورت با خونریزی شهر و ویرانی همراه خواهد بود. جیمی گفت: به خاطر مایک! امیل گفت: تقریباً لیسویل را از پا درآورده‌اند. باید روزنامه‌هایی را که این سخنرانی را شهر گزارش کردند، دیده باشی! انگار استان خدا در آسمان دیوانه شده بود و شهر روحانیون کلیساها مجبور بودند این خبر را بگویند! ناگهان فکری به ذهن ماشین‌ساز کوچک رسید.

دعانویس : بازوی دوستش را گرفت. با تعجب گفت: امیل! یادت هست آن دفعه را که اشتون چالمرز و گرانیچ پیر به جلسه ما در اپرا هاوس آمدند؟ مقدس امیل گفت: حتماً! شاید اون باعثش شده! هیچ چیز محتمل‌تر از این نیست. و این من بودم که بلیط‌ها را به موکل جن او فروختم! جیمی از شدت هیجان به وجد آمده بود. این پاداشی است که هر از گاهی به روح یک مبلغ می‌رسد؛ او در میان تمسخر و ناامیدی به تلاش ادامه می‌دهد و سپس ناگهان، مانند کورسویی از نور، شواهدی پدیدار می‌شود که نشان می‌دهد جایی، به نحوی، به ذهن دیگری رسیده شهر است، تأثیر واقعی گذاشته است.

دعانویس سراوان

اشتون چالمرز به این سخنران سوسیالیست گوش داده بود، و رفته بود و مطالعه و تحقیق کرده بود؛ او به نیروی این جنبش بزرگ جهانی برای عدالت اقتصادی پی برده بود، او قید و بندها و موانع طبقه خود را شکسته بود، و حقیقت آنچه را دعانویس که دعانویس ضیابر در پیش رو می‌دید، دعانویس سراوان بیان کرده بود. وقتی جیمی سخنان شگفت‌انگیز رئیس بانک را خواند، بیش از هر لحظه دیگری در زندگی‌اش به انگیزه مبارزه با آلمان نزدیک‌تر شد! فصل هفدهم. جیمی هیگینز با وسوسه‌گر کشتی می‌گیرد من. البته، سراوان همه سوسیالیست‌های لیسویل مثل امیل فورستر شیفته نظامی‌گری نبودند. اواخر بعد از ظهر، جیمی در راه برگشت از محل کار در کارخانه آبجوسازی آداب و رسوم نمادین در روایت‌های تاریخی ظاهر می‌شوند به رفیق نماز خواندن اشنایدر برخورد کرد، و او همان اشنایدر قدیمی بود همان چهره برافروخته توتونی، همان صدای محکم توتونی، عبادت کردن همان دیدگاه خشمگین توتونی.

کافی بود جیمی اسم امیل را بیاورد و اشنایدر ناپدید می‌شد. او یک سوسیالیست تمام‌عیار بود! حتی استان نمی‌توانست منتظر بماند شهر تا گروهبان دنبالش بیاید، بلکه مجبور بود بدود و دنبالش بگردد، مجبور بود دعانویس بره‌سر برود و خودش را در میدان عمومی جا بدهد، جایی که مردم ولگرد استان شهر می‌توانستند او را در حال بازی شهرستان میمون تماشا کنند! اشنایدر با ناسزاگویی فراوان گفت: نه، او حتی یک اینچ هم از موضعش تکان نخورده است؛ هر زمان که آماده شوند می‌توانند او را به ابجد زندان بفرستند، می‌توانند او را جلوی جوخه آتش قرار دهند، اما هرگز نمی‌توانند او را به سمت نظامی‌گری سوق دهند.

وقتی از او خواسته شد که پاسخی بدهد، آبجوساز بزرگ اعتراف کرد که ثبت‌نام کرده است؛ اما جادوگر قرار نیست به خدمت اجباری برود، نه به خاطر جانش! جیمی گفت که این طلسم ممکن دعانویس گوراب زرمیخ است به این دلیل باشد که همسر و شش فرزند دارد؛ سراوان اما دیگری آنقدر غرق در سخنرانی آتشین خود بود که متوجه پوزخند جیمی نشد. او با چنان صدای بلندی که چندین بار مردم در خیابان صدایش را شنیدند، به صحبت‌هایش ادامه داد و با نگاهی تحقیرآمیز به او خیره شد. جیمی که کمتر حال و هوای شهادت داشت، از او جدا شد و به دیدن مایسنر رفت.

آن بطری‌ساز کوچک در همان محل زندگی می‌کرد و قسمت بالای خانه‌اش را به یک خانواده لهستانی اجاره داده بود تا هزینه‌های دائماً در حال افزایشش را تأمین کند. دعانویس سراوان او با آغوش باز از جیمی استقبال کرد با خوشحالی به پشتش زد و یک بطری آبجو برای پذیرایی از او باز کرد. او صد سوال در مورد ماجراجویی‌های جیمی پرسید و به نوبت شماره ملا در مورد وقایع لیسویل دعانویس تعریف کرد. مردم محلی به طور کلی در برابر جنگ سرسختانه ایستاده بودند و در مواجهه دعا نویسی با مخالفت‌های شدید، همچنان به دعا نویسی تبلیغات ادامه می‌دادند. طبقه کارگر چنان از مواد میهن‌پرستانه اشباع شده بود که به سختی می‌شد آنها را به گوش دادن واداشت.

قدیس در مورد رادیکال‌ها، آنها افراد مشخصی بودند نامه‌هایشان رهگیری می‌شد، جلساتشان تقریباً به همان تعداد تماشاگر، کارآگاه داشت. تعدادی به خدمت سربازی فراخوانده شده بودند که مایسنر آن را توطئه عمدی از سوی استان علوم غریبه هیئت‌های اعزام به خدمت می‌دانست. جیمی پرسید جادو چه کسی را برده‌اند؟ دیگری پاسخ داد: رفیق کلودل، جواهرساز البته که می‌خواست برود؛ سراوان و رفیق کولن، شیشه‌گر او آلمانی بود، اما تابعیت گرفته بود، بنابراین علیرغم اعتراضاتش، او را برده‌اند؛ و رفیق استانکویتز جیمی با ناامیدی فریاد زد: استانکویتز! البته، او رفته است. آیا او مایل بود؟ آنها نپرسیدند که آیا او طلسم مایل شهر است یا نه.

دعانویس چالانچولان فقط به او گفتند که گزارش دهد. به نوعی به نظر می‌رسید که این، جنگ را بیش از هر اتفاقی که تا آن زمان افتاده بود، به آگاهی جیمی نزدیک‌تر کرده بود. یهودی کوچک رومانیایی بخش عمده‌ای از آموزش‌هایش را در مورد این درگیری جهانی به او داده بود؛ جیمی اولین درس‌های جغرافیای زندگی‌اش را پشت پیشخوان سیگارفروشی آموخت. او یاد گرفته بود که روسیه کشور زرد، آلمان سبز، دعانویس سراوان بلژیک آبی کم‌رنگ و فرانسه صورتی روشن است؛ او دیده بود که چگونه استان راه‌آهن‌ها از سبز به صورتی از میان آبی کم‌رنگ عبور می‌کنند و چگونه قلعه‌های بزرگ آبی کم‌رنگ همگی رو به سبز هستند چیزی که دعانویس مایسنر و اشنایدر و بقیه مردم دعاگر سبز کلیسا آن کافران را توهینی مهلک، اعتراف به گناه از سوی مردم آبی کم‌رنگ می‌دانستند.

چهره کوچک، چروکیده و مشتاق رفیق استانکویتز در مقابل جیمی بلند دعا شد؛ او صدای جیغ مانندی را شنید که سعی می‌کرد اختلافات را در محل حل کند. رفقا، این همه زحمت هیچ سودی برای ما ندارد! فقط یک سوال هست که باید به آن پاسخ دعانویس سراوان دهیم، آیا ما انترناسیونالیست هستیم یا نه؟ جیمی فریاد زد: خدای من! این وحشتناک نیست؟ او به نقطه‌ای رسیده بود که حاضر بود بپذیرد شاید باید قیصر را لیسید، و شاید اشکالی نداشت که مردی مثل امیل فورستر برود و او را لیس بزند. اما اینکه مردی را که با تمام وجود از جنگ متنفر بود، گیر بیندازی، او را از کسب و دعا کار کوچکی که با رنج به راه انداخته بود، بیرون بکشی و مجبورش کنی که یونیفرم بپوشد و از دستورات دیگران اطاعت کند خب، وقتی چنین چیزی استان می‌دیدی، از فجایع جنگ خبر ذکر دعانویس زابل داشتی!

دوم. رفیق مایسنر ادامه داد. بدتر از آن آنها رفیق گریتی را برده بودند. و جیمی خیره شد. “اما او ازدواج کرده است!” مایسنر این مقاله بر اساس درک مفهومی کلی است توضیح داد: می‌دانم، اما این دعانویس مهم نیست. چیزی که باید داشته دعانویس دیلمان باشی یک همسر وابسته است. و خانواده گریتی این را نمی‌دانستند رفیق اولین به عنوان تندنویس به کارش ادامه داد، و حتماً کسی به آنها گفته بود، سراوان چون هیئت مدیره او را اخراج و معافیتش را لغو کرد. البته، فقط به این دلیل بود که او سازمان‌دهنده‌ی محلی بود؛ آنها می‌خواهند به هر طریقی که می‌توانند ما را از کار بیکار کنند. گریتی چه کار کرد؟ او از خدمت سربازی امتناع کرد، و آنها دسته‌ای از مردان را به دنبالش فرستادند و جادو او را کشان‌کشان دعا بردند.

آیا جادو وجود دارد در شهر سراوان

آنها او را به کمپ شریدان بردند و سعی کردند شهرستان او را به لباس نظامی بپوشانند، و او امتناع کرد او حاضر به کار کردن نبود، او هیچ کاری با جنگ نداشت. بنابراین او را محاکمه و به بیست و پنج سال زندان محکوم کردند. او را در سلول انفرادی انداختند، و او چیزی توسل جز نان و آب دریافت نکرد آنها او را مدتی از مچ دست‌هایش زنجیر کردند جیمی فریاد زد: اوه! اوه! رفیق اِوِلین خیلی از این بابت عصبانی است. او در کلیساهای محلی گریه کرد و از کوره در رفت. به کلیساها رفت می‌دانید، آنها محافل خیاطی زنانه و جاهایی برای صلیب سرخ شهرستان دارند، و او و جادو رفیق مری آلن بلند می‌شوند و سخنرانی می‌کنند و زنان را دیوانه می‌کنند.

آنها یک بار آنها را دستگیر کردند، اما آنها را آزاد کردند آنها نمی‌خواستند جادو این موضوع در روزنامه‌ها منتشر شود. رفیق مایسنر نمی‌توانست پیش‌بینی کند که این خبر خاص چه تأثیری بر جیمی خواهد گذاشت؛ مایسنر از ماجرای عجیبی طلسم که برای دوستش اتفاق افتاده بود، از تشنج عاشقانه‌ای که روحش را لرزانده بود، چیزی نمی‌دانست. حالا چهره دوست‌داشتنی با چال‌های کوچک و سرزنده و هاله موهای قهوه‌ای پف‌دار، در ذهن جیمی نقش بسته بود؛ فکر رفیق اولین باسکرویل در پریشانی، به هیچ وجه قابل تحمل نبود. فریاد دعانویس زد: او کجاست؟ او تصویری از خودش را در دعانویس احمدسرگوراب ذهنش تصور می‌کرد که بی‌درنگ برای شروع روح آشوب می‌شتابد؛ به خیاطی‌های کلیسا حمله می‌کند و خشم میهن‌پرستان زن را تحمل می‌کند؛ با رفیق اولین به زندان می‌رود؛ یا شاید چه کسی می‌توانست بگوید؟ با جادو شدن ملایمت و احترام، یک جفت آغوش برادرانه و آرامش‌بخش را دور او می‌پیچد.

جیمی خلق و خوی یک رویاپرداز و ایده‌آلیست را داشت، کسی که برایش کافی است چیزی را بخواهد تا بی‌درنگ آن را به وجود آورد. تخیل او، که با تصویر تندنویس جذاب تحریک شده بود، به وحشیانه‌ترین پرواز‌ها دعانویس سراوان هجوم آورد. او ارواح برای اولین بار متوجه شد که یک مرد آزاد است؛ در حالی که، در مورد رفیق اولین، فرض کنید بدترین اتفاق ممکن رخ دهد، فرض کنید رفیق گریتی از رژیم غذایی نان و آب خود محروم شود، یا به سنگرها کشیده و کشته شود آنگاه این بیوه داغدار کافر به کسی نیاز خواهد داشت که از او حمایت کند.