دعانویس قائم شهر

عطسه پانزدهم، سرش را بالا آورد و سرباز پیر را با پای شکاری‌اش دید که در درگاه ایستاده بود. پدربزرگ قدیس التماس کرد: حالا نترس، و با قدم‌های محکم جلو رفت و آب از همه جای فرش چکید. نگران دعانویس قائم شهر نباش، اما دعا نویس در عین حال خودت را برای یک ضربه آماده کن. خانم سیو اند سیو، با دستمال مرطوبش در دست، از قبل خودش را برای یک ضربه آماده کرده بود، اما حالا دعانویس دستمال را انداخت و به جای آن عطسه کرد و وقتی از روی شانه‌ی پدربزرگ نگاهش به پادشاه افتاد، دوباره عطسه کرد و از حال رفت و زیر مبل غلتید.

دعانویس : پدربزرگ با غرور گفت: این از توسل یک نبرد هم بدتر است. و بین پادشاه و ملکه دوید، چون هر بار رمال که سعی می‌کرد به خانم سیو اند سیو کمک کند، پادشاه از روی صندلی می‌افتاد یا میز را واژگون می‌کرد. سرباز پیر در حالی که پیشانی‌اش را پاک می‌کرد، غرید: ایست! صورت و چرخ سمت چپت، مگه نه؟ اما نماز خواندن فومبو که صورتی نداشت، به فرشتگان این دستورالعمل‌ها توجهی نکرد. در عوض، به سمت راست چرخید و تمام زیورآلات را از روی طاقچه روی سر فرشتگان سرباز پیر ریخت و سپس چنان محکم روی پای سالم پدربزرگ پرید که پدربزرگ برای لحظه‌ای فراموش کرد که پادشاه است و به دنده‌هایش کوبید.

دعانویس قائم شهر

سپس، با زیر لب عذرخواهی کرد دعا نویسی و طناب پرده‌ای را برداشت و فومبو را به ستونی قرمز بست. پس از انجام این کار، دستش را زیر مبل برد، خانم سیو اند سیو علوم غریبه را بیرون کشید و چون چیز دیگری در دعا دسترس نداشت، مقدار زیادی انفیه به او داد. قائم شهر درست زمانی که او به هوش آمد، از باغ به داخل هجوم آورد و در حالی که آب را به هر طرف می‌پاشید، شاهزاده تاترز و از آشپزخانه به داخل هجوم آوردند و پاج، مرد خردمند دعا پیر، را مورد ضرب و جادو کهن شتم قرار دادند. پاج که عادت بدی داشت وقایع را پس از وقوع پیش‌بینی کند، دعانویس قائم شهر نفس‌زنان اشارات معنوی در ادبیات تاریخی دیده می‌شود گفت: محصولات کهنه از بین رفته و پادشاه سر خود را شیاطین از دست خواهد دعانویس چمستان داد!

پدربزرگ در حالی که انگشت شستش را روی شانه‌اش می‌کشید، تصحیح کرد: سرش ذکر را از دست داده. اما پدربزرگ! شاهزاده دعاگر تاترز تلوتلوخوران از آن سوی اتاق گذشت و بازوی سرباز پیر را فشرد. کی چطور چرا چه کار خواهد کرد؟ سرباز پیر آهی کشید و با نگرانی به فومبو نگاه کرد و گفت: بیخیالش شو. پاج در حالی طلسم که چشمانش را گرد می‌کرد، با خس خس گفت: پادشاه سرش را روح از دست داده، زنده باد بدنش! پدربزرگ التماس کرد: حالا گریه نکن عزیزم! با اخم به پاج نگاه کرد و به شانه خانم سیو اند سیو زد.

بی‌سر بودن واقعاً دردسرهای زیادی برای آدم درست می‌کنه. نه صورتی برای شستن هست! نه سردردی، نه گوش دردی، نه دندان دردی! صدای پدربزرگ شادتر و شادتر شد. دعانویس قائم شهر نه سخنرانی‌ای برای گوش دادن، نه عینکی برای شکار، نه مویی برای ریختن، نه حرز سرماخوردگی. واقعاً بدون سر حال‌تره! اما خانم سیو اعمال صالح دعانویس فرسفج اند سیو دلداری نمی‌داد و در حالی که به این سو و آن سو تکان می‌خورد، ناله می‌کرد: چه کار کنیم! چه کار کنیم؟ چه کار کنیم؟ پاج در حالی متون کهن که لب‌هایش جادو را با لحنی جدی جمع می‌کرد، پیشنهاد داد: به شما می‌گویم، بیایید همگی یک فنجان قهوه‌ی غلیظ بنوشیم.

قائم شهر از آنجایی که این پیشنهاد معقولی به نظر می‌رسید، همگی به آشپزخانه‌ی بزرگ و قرمز قلعه رفتند و فومبو را در حالی که پاشنه‌هایش را به ستون سنگی می‌کوبید، تنها گذاشتند. فصل ۲ مرد خردمند سخن می‌گوید سرباز پیر آهی کشید و قهوه‌اش را با دسته شمشیرش هم زد و گفت: فکر کنم، دنبال سر پادشاه گشتن توی باغ فایده‌ای نداره؟ جمع کوچکشان که داشتند خودشان را جلوی آتش سوزان اجاق گاز آشپزخانه خشک می‌کردند و قهوه معطر خانم سیو دعا اند سیو را مزه مزه می‌کردند، آرام‌تر شده بودند. شاهزاده تاترز در حالی که صندلی‌اش را عقب می‌کشید گفت: فقط نگاهی دعانویس خشکرود می‌اندازم.

اما پیرمرد خردمند با بی‌صبری انگشتش را به نشانه‌ی تأیید تکان داد. پاج با صدایی گرفته اعلام کرد: وقتی سر یک پادشاه از بدنش جدا می‌شود، دیگر جدا نمی‌شود تا جایی که می‌تواند دور شود. سرباز پیر پرسید: تا آنجا چقدر راه است؟ و… پاج با خس خس گفت: هیس، دارم فکر می‌کنم. با یک دست موهایش را به هم ریخت و با دست دیگر سید و حاجی فنجان قهوه‌اش را پیشینه تاریخی دراز کرد. دارم فکر می‌کنم و الان حرف می‌زنم. یک فنجان قهوه دیگر، شیطانی خانم! این هفتمین فنجان او بود و بعد از اینکه عمداً آن را جرعه‌ای نوشید، دعانویس قائم شهر تمام شکر ته آن را پاک کرد و قاشق را لیسید، فنجان و نعلبکی را زمین گذاشت، دستانش را بالا برد شیاطین و صحبت دعانویس هرمز کرد.

پیرمرد دعانویس خردمند راگباد گفت: بگذارید شاهزاده ژنده‌پوش شماره ملا به دنبال سر پدرش برود. بگذارید همزمان به دنبال ثروتش یا یک شاهزاده خانم با ثروت بگردد، وگرنه به یک کهنه‌جمع‌کن معمولی اجنه غیر مسلمان تبدیل خواهد شد. اما فرض کن، پدربزرگ اعتراض کرد، که خودش هم یک پیرمرد مجرد بود و افکار رمانتیکی در مورد ازدواج داشت، فرض کن او نمی‌تواند عاشق یک پرنسس ثروتمند شود. فرض کن… پاج با لحنی گرفته گفت: فکر کردن عاقلانه نیست! هیس! دارم فکر می‌کنم و الان دعانویس کلاردشت دوباره حرف می‌زنم. چشمانش را بست و انگشتانش را روی پیشانی‌اش گذاشت و پس از سکوتی کوتاه، دعانویس که در طی آن خانم سیو اند سیو جرعه‌ای سریع از قهوه و پدربزرگ با عجله کمی انفیه نوشید، دوباره شروع به صحبت کرد.

قائم شهر پاج با لحنی بسیار جدی اعلام کرد: امروز روز بارانی است، همان روز بارانی که مدت‌ها پیش‌بینی کرده بودم. از آنجایی که پادشاه عقلش را از دست کلیسا داده، باید خودمان ببینیم برای فرشتگان آن چه پس‌انداز کرده است. بیایید! پاج در حالی که به سمت بهترین اتاق خواب پادشاه می‌رفت، کمد را باز کرد دعانویس رفسنجان و در آنجا، کنار شنل مندرس فومبو، تنها چیزی که برای یک روز بارانی پس‌انداز کرده بود، آویزان بود یک چتر قرمز بزرگ. خانم سیو اند سیو در حالی که دوباره شروع به عطسه کردن کرد، ناله کرد: و آیا تاترز باید فقط با این لباس به اُز برود تا از خطر در امان باشد؟ نه!

پدربزرگ در حالی که پای سالمش را به زمین می‌کوبید، اعلام کرد. من دعا نویسی خودم او را همراهی خواهم کرد! شاهزاده که خیلی کوچک بود و خطرات شکار سر یا سختی‌های یافتن ثروت را نمی‌دانست، فریاد زد: اوه، دعا پدربزرگ! می‌توانیم دعانویس قائم شهر همین الان شروع کنیم؟ جادو سیاه پاج در حالی که انگشتش را بالا نگه داشته بود، زیر لب گفت: هیس! دارم فکر می‌کنم. گونه‌هایش را فوت کرد و تقریباً به اندازه جادو سیاه شمردن ده، کاملاً ساکت ایستاد. پیرمرد خردمند گفت: فردا صبح دعانویس کرمان وقت شروع است. بیایید به نزد پادشاه برگردیم. شاهزاده تاترز که کمی از فکر پدر نگون‌بختش به خود آمده بود، به دنبال آنها از پله‌ها پایین رفت، اما هر از گاهی کمی جا می‌زد، زیرا فکر شروع چنین ماجراجویی او را به شدت هیجان‌زده می‌کرد.

وقتی به تالار تاج و تخت رسیدند، فومبو بی‌صدا به ستون تکیه داده دعانویس دعا بود. ظاهراً به از دعانویس دست دادن سرش عادت کرده بود و با انگشتان شستش بازی می‌کرد. دعانویس قائم شهر پدربزرگ آهی کشید و با محبت به پشت پادشاه زد و گفت: اگر می‌توانستیم تا وقتی که سر خودش را پیدا می‌کنیم، یک سر مصنوعی برایش درست کنیم، طبیعی‌تر به نظر می‌رسید. آه، من آن را دارم! سرباز پیر در حالی که به باغ خیس شیرجه می‌زد، یک کلم بزرگ چید و با عجله برگشت و آن را طلسم روی شانه‌های پادشاه گذاشت. اما به محض اینکه این کار را کرد، فومبو طنابی را که او را به ستون موکل جن بسته بود، پاره کرد، به آشپزخانه دوید و سعی کرد از قابلمه سوپ بالا دعانویس کرهرود برود!

بهترین روش طلسم برای شهر قائم شهر

در واقع، خانم سیو اند سیو درست به موقع طلسمات سر کلم او را قاپید تا علوم غریبه او را از این فاجعه بیشتر نجات دهد. نسخ خطی کمی نفس نفس زنان از دعانویس شدت تقلا دعا و تعجب، همگی نشستند تا دوباره فکر کنند. اما در این زمان خبر در روستا پخش شده بود و بیست و چهار دعانویس بابلسر کارگر روستایی، آسیابان، نانوا و آهنگر، با عجله به قلعه آمدند تا خدمات خود فرشته را ارائه دهند. بگذارید به دعانویس شما بگویم، آنها افرادی بودند که باید به آنها افتخار کرد، هرچند با لباس‌های وصله‌دار و رنگارنگشان کمی عجیب به نظر می‌رسیدند. آنها در سکوت محترمانه گوش می‌دادند در حالی که پدربزرگ هر آنچه را که از وضعیت عجیب پادشاه فومبو می‌دانست، تعریف می‌کرد.

من از پادشاه یک سر آهنین خواهم ساخت. این را آهنگر با اشتیاق شیاطین داوطلب شد. او یک کوره آهنگری در کنار آسیاب داشت و تمام کارهای آهن راگباد را انجام می‌داد. نه، نه! پدربزرگ با عصبانیت حرفش را تمام کرد و گفت: آهن خیلی سفت است. می‌خواهی خانم سیو اند سی بند انگشت‌هایش را بشکند؟ سپس از پشت ستونی جاخالی داد، چون معمولاً نمی‌دانستند که خانم سیو اند سی هر روز صبح گوش‌های دعانویس بابل شیوه‌های طلسم اغلب در منابع مختلف به طور متفاوتی توصیف شده‌اند. پادشاه را سوراخ می‌کند. نانوا با لحنی آمرانه قدمی به جلو برداشت و پف‌آلود گفت: برای پادشاه یک کلوچه‌ی جدید درست می‌کنم، سری به خوبی سری خودش!

پدربزرگ با تعجب پرسید: منظورت دونات است؟ این خیلی خوشمزه می‌شود! خوشبختانه این بار کسی صدایش را نشنید و چون خانم سیو اند سیو از دعانویس قائم شهر این ایده خوشحال شد، نانوا با عجله به آشپزخانه رفت و با چند کشمش، مقداری آرد، ادویه، شیر و کره، سری را که شبیه سر فومبو بود، ورز داد و پخت.