دعانویس نیمور

دلایلی وجود داشت که چرا این ترفند، اگر قرار باشد اصلاً دین جواب بدهد، باید اقتصادی باشد. وقتی برای آزمایش آماده شدند، در قفل فضایی بزرگ بسیار کوچک به نظر می‌رسیدند. جو و دعانویس نیمور رئیس با دقت فراوان فهرست بسیار طولانی از چیزهایی را که باید درست کار شیاطین می‌کردند یا اصلاً هیچ چیز کار فرشتگان نمی‌کرد، بررسی کردند. آن بخش از کار هیجان‌انگیز نبود، اما جو دیگر دنبال هیجان نبود. او با دقت کارهایی را جادو شدن انجام می‌داد که نتیجه می‌داد. اگر به نظر می‌رسید حس فرشتگان ماجراجویی از بین رفته است، حس موفقیت بیش از حد آن را جبران می‌کرد.

دعانویس : آنها لباس فضایی پوشیدند. آنها در موقعیت عجیبی روی سکو قرار داشتند. ستوان فرمانده براون از زمان ورود جو تا حد امکان از او دوری کرده بود. تاکنون با دقت از دادن دستور مستقیم به او خودداری کرده بود، زیرا جو قطعاً و رسماً زیردست او نبود. با توجه به کافران کافر کمبود اطلاعات دقیق، احضار تنها کاری که یک افسر دریایی وظیفه‌شناس و آگاه به رتبه می‌توانست انجام دهد، به کارگیری حداکثر تدبیر و اصرار برای درخواست حکم در مورد جایگاه جو در سلسله مراتب رتبه بود. جو یک پایش را روی اسب عجیب و غریب قرمز رنگش انداخت. کمربند ایمنی‌اش را بست، منبع تغذیه هوای لباسش را به مخازن واگن فضایی وصل کرد و با فرستنده کلاه کاسکتش صحبت کرد.

دعانویس نیمور

باشه، قفل شیاطین رو باز می‌کنم. رئیس، شما مراقب باشید. اگه درست از آب دراومدم، می‌تونید به من ملحق بشید. اگه تو دردسر افتادم، با کشتی که سوارش شدیم، دنبالم بیاید. اما فقط اگه عملی باشه! در غیر این فرشتگان علوم غریبه صورت نه! رئیس چیزی به زبان موهاکی گفت. صدایش حاکی از عصبانیت بود. دعانویس برزول دیواره‌های پلاستیکی قفل به سمت داخل متورم شدند، آنها را در رمال خود فرو بردند و تحت فشار قرار دادند. دعانویس نیمور پمپ‌ها برای مدت کوتاهی کوبیده شدند و هوای باقی مانده را خارج کردند. سپس دیوارها عقب رفتند و به توری خود فشار آوردند و جو منتظر ماند تا در باز شود و فضای خالی ایجاد شود.

در عوض، صدای تیزی از توی گوشیِ کلاهخودش آمد. براون بود. رادار می‌گوید یک موشک در راه است! از اینجا به بعد، به لبه‌ی دنیا می‌رسد. فقط سه جاذبه. بهتر است بیرون نروی! نیمور جو تردید کرد. براون هنوز هیچ دستوری صادر نکرده بود. اما دفاع در برابر یک موشک، اگر سپر قوطی حلبی از پس آن برنیاید، مسئله موشک‌های هدایت‌شونده خواهد بود کار براون جو. هیچ نقشی در آن نخواهد داشت. به او نیازی نخواهد بود. او نمی‌تواند کاری مقدس بکند. و تمام مراحل پیچیده‌ی بررسی باید دوباره انجام اشارات آیینی در فرهنگ عامه دیده می‌شود شود. او با ناراحتی گفت: خیلی طول می‌کشه تا به اینجا برسه و سه برابر گرانش هم دعانویس آکند کمه!

شاید یه جای کار ایراد داره. قبلاً هم احتراق ناقص بوده و از این جور چیزا. شیطانی به هر حال امتحان کردن این ارابه زیاد طول نمی‌کشه. خیلی مشتاقن که یه سفینه رباتیک از انبار اجنه غیر دعانویس دلیجان مسلمان بفرستن بالا و اینا اول باید آزمایش بشن. متون کهن ده دقیقه بهم وقت بده. او صدای غرولند رئیس را با خودش شنید. اما یک واگن فضایی آزمایش‌شده بهتر از هیچ بود. درهای قفل هوا باز شدند. دریچه‌های گرد عظیم به طور کامل باز شدند. ستاره‌های درخشان، دوردست و انبوه، دهانه را پر کردند. جو کنترل موشک‌های سوخت مایع جلویی خود را به دست گرفت. دعانویس نیمور قفل فوراً با پیشینه تاریخی دود چرخان پر شد.

و فوراً واگن فضایی دعا کوچک حرکت کرد. لازم نبود از کف قفل بلند شود. نیمور به محض اینکه گیره‌های حرز مغناطیسی آزاد شدند، از کف آزاد شد. اما جرم داشت. یک فشار کوتاه موشک‌ها آن را از قفل بیرون انداخت. در فضا بود. به حرکت ادامه داد. جو وحشت عجیبی را احساس کرد. هیچ‌کس که فقط به زمین عادت کرده باشد، نمی‌تواند در ابتدا شرایط کنترل وسایل نقلیه در فضا را کاملاً درک کند. اما جو ترمز موشک‌ها را شکست. او ایستاد. او موکل جن ظاهراً بی‌حرکت در فضا معلق بود. سکو نیم مایل دورتر بود. او ژیروسکوپ‌ها را امتحان کرد و واگن فضایی به سرعت شروع به چرخش کرد.

او آنها را برعکس کرد و تقریباً صاف شد. به نظر می‌رسید که عظمت تمام خلقت هنوز به آرامی در اطراف او می‌چرخد. کره‌ی هیولایی که زمین بود، با آرامش از بالای سرش به زیر دعانویس پایش حرکت می‌کرد و به چرخش آهسته ادامه می‌داد. سکو در جهت عقربه‌های ساعت می‌چرخید. او خیلی آهسته دور می‌شد. دعانویس با لحنی دعانویس کنایه‌آمیز گفت: رئیس، تو طلسم نمی‌تونی بدتر از من عمل کنی، و ما هم عجله داریم. شاید بیای بیرون. اما گوش کن! تو موشک‌هات رو روشن نمی‌کنی! روی زمین موتور رو روشن نگه می‌داری چون وقتی خاموش قدیس می‌شه، تو هم روشن می‌مونی.

اما اینجا باید از موتورت برای توقف استفاده کنی، نه برای ادامه دادن. فهمیدی؟ وقتی اومدی بیرون، موشک‌هات رو بیشتر از نیم ثانیه روشن نکن. صدای رئیس با لحنی پر از خشم و عصبانیت آمد: نیمور باشه، جو! دارم میام! موجی از دودهای دیوانه‌وار و پیچ‌خورده به هوا برخاست که دیوانه‌وار به هر سو می‌دویدند تا اینکه دیگر وجود نداشتند. رئیس با دستگاه حشره‌مانندش از سوراخی که همان دریچه هوا بود، بیرون آمد. او تقریباً نیم مایل دورتر بود. دعانویس نیمور دود موشک‌ها متوقف شد. او به راهش ادامه دعا نویسی داد. جو صدای فحش دادن او را شنید. رئیس احساس کاملاً درمانده‌ی مردی را در ماشینی که ترمزهایش کار نمی‌کند، حس کرد.

جادو سیاه اما لحظه‌ای بعد موشک‌های ترمزکننده برای مدت کوتاهی شعله‌ور شدند، اما هنوز هم خیلی طولانی بودند. رئیس نه تنها متوقف شده بود، بلکه به سمت سکو به عقب رانده می‌شد. او آشکارا سعی کرد بچرخد و به همان اندازه که جو گیج شده بود، دعانویس چرخید. اما پس از لحظه‌ای تقریباً ایستاد. سپس، دو چیز قرمز رنگ در فضا وجود داشتند، چیزی شبیه عنکبوت‌های آبی غول‌پیکر که به طرز غریبی در دعا نویس پوچی دعانویس شناور بودند. به نظر می‌رسید که آنها از سکوی فولادی بزرگ و درخشان و آن توپ غول‌پیکر که زمین بود، بسیار دور بودند و بسیار آهسته می‌چرخیدند و یک چهارم از تمام آنچه دیده می‌شد را پر می‌کردند.

جو با اشتیاق گفت: فرض کن داری به سمت من میای، رئیس. هدفت سبقت گرفتن باشه، و یادت باشه چیزی که باید تخمین بزنی این نیست که من کجا هستم، بلکه اینه که کجا باید ترمز کنی تا نزدیکش بایستی. اونجاست که باید از موشک‌های ترمزت جادو سیاه استفاده کنی. رئیس امتحان کرد. او یک چهارم مایل بعد از جو ایستاد. با صدای منزجرکننده‌ای گفت: من سنگدل هستم . جو گفت: سعی می‌کنم به شما ملحق شوم. او تلاش کرد. کمی بعد ایستاد. آن دو شیء عجیب تقریباً به سمت هم حرکت کردند. رئیس نسبت به جو وارونه شده بود. کمی بعد به پهلو روی زمین دعانویس شازند افتاد.

جو با تاسف گفت: این کار نیاز به فکر کردن دارد. صدایی از توی هدفونش، از پلتفرم، گفت: اون موشک از زمین هنوز داره شتاب می‌گیره. هنوز با سه گرانش. انگار هیچ ایرادی نداره. نیمور جادو سیاه شاید یه نفر رو حمل می‌کنه. بهتر نیست دعانویس نیمور بیای تو؟ رئیس غرید: ما آنجا امن‌تر نخواهیم بود! می‌خواهم از پسش بربیایم. سپس صدایش به شدت تغییر دعا نویسی کرد. جو! می‌فهمی؟ جو صدای خودش را شنید، خیلی سرد. من این کار را دعا نویسی نکردم. الان می‌کنم. براون، من یک موشک هدایت‌شونده را پیشنهاد می‌کنم. به آن موشکی که دارد بالا می‌آید. فرشتگان اگر مردی داخلش باشد، دارد می‌آید تا موشک‌های هدایت‌شونده‌ای را که از او سبقت می‌گیرند، تصاحب کند و سعی کند با کنترل دعا مستقیم سکو را نابود کند، چون فیوزهای اعمال صالح مجاورتی کار دعانویس سرکان نمی‌کنند.

طلسم شهر نیمور

من او را تا جایی که می‌توانم از دور نابود می‌کنم. صدای براون خیلی کوتاه و نگران آمد: درسته. فورانی از دود موشک از کنار سکو به گوش رسید. چیزی به صورت کف مانند به سمت زمین رفت. با سرعت باورنکردنی کاهش یافت. سپس جو گفت: رئیس، فکر کنم بهتره بریم پایین و با دعانویس ساوه اون موشک روبرو بشیم. توی راه یاد می‌گیریم چطور با این ارابه‌ها کنار بیایم. فکر کنم یه دعوای حسابی فرشتگان جادو در پیش داریم. شیطان هر کسی که توی اون موشکه که نمیاد بالا فقط برای اینکه با ما دست بده. او وسیله نقلیه کوچک قرمز را ثابت نگه داشت و آن را به سمت زمین نشانه گرفت.

او اضافه کرد: رئیس، دارم یه کارمند سوخت جامد شش و دو رو اخراج می‌کنم. سه تا می‌شمارم. نیمور اسب او تفسیر طلسم‌ها به صورت جهانی استاندارد نشده‌اند در دود موشک ناپدید شد. اما پس عبادت کردن از شش ثانیه با دو برابر شتاب گرانشی، موشک سوخت. رئیس یک موشک مشابه شلیک کرده بود. آنها کیلومترها از هم فاصله داشتند، اما با سرعت بسیار تقریباً یکسانی به سمت زمین حرکت می‌کردند. سکو کوچک‌تر شد. این تنها مدرک حرکت آنها بود. مدت زمان بسیار بسیار زیادی گذشت. رئیس موشک‌های هدایت‌شونده‌اش را شلیک کرد تا او را به جو نزدیک‌تر کند. اما فایده‌ای نداشت. او مجبور شد جو را هدف قرار دهد و یک انفجار شلیک کند تا کلیسا به طور قابل توجهی نزدیک‌تر شود.

به زودی مجبور می‌شد کافران دوباره شلیک کند تا از کنارش رد نشود. جو در ذهنش محاسباتی انجام داد. نگران بود. او و رئیس با سرعت بیش از چهار مایل دعانویس نیمور گشایش در دقیقه به سمت زمین دور از طلسم سکو در حرکت کافران بودند، اما این کافی نبود. موشک سرنشین‌دار با سرعت فرشتگان بسیار شیطانی بیشتری از این سرعت شتاب می‌گرفت. و دعاگر اگر دشمنان سکو از روی زمین، یک موشک سرنشین‌دار برای نابودی سکو به بالا می‌فرستادند، مردی که در آن بود، راه‌هایی برای دفاع از جفت روحی خود داشت.