دعانویس بافق

او در تمام عمرش فرد بزرگی بود. به عنوان مردی نابغه، عظمت خود را به طرز چشمگیری افزایش داد. او فرشته دعانویس بافق همیشه در مقابل جهان، در یک ژست والا یا دیگری، زندگی می‌کرد و حماسه‌های کاملی درباره خود و خلق و خوی خود می‌سرود. او سفر کرد نسخ خطی و به چهره‌ای جهان‌وطن دعا تبدیل شد و داستان‌های عجیب و غریبی درباره ماجراجویی‌هایش در اروپا رواج یافت. فرشتگان سپس به انگلستان بازگشت و شعری با عنوان زیارت چایلد هارولد منتشر کرد که جادو سیاه چنان شور و هیجانی ایجاد کرد که بریتانیا پیش از آن هرگز به خود ندیده بود.

دعانویس : او دعانویس گفت: یک روز صبح از خواب بیدار شدم و خود را مشهور یافتم. اما وانمود می‌کرد که از این شیاطین شهرت بیزار است؛ کافر او، یک لرد دعانویس نجیب، نباید با نویسندگان مبتذل اشتباه گرفته شود. او با حرکتی بی‌احتیاط، یک نسخه خطی را برای ناشرانش پرتاب می‌کرد هرچند که آن نسخه خطی ممکن بود یک یا دو هزار دلار ارزش داشته باشد.{۱۷۶}پوندهای شن. من هیچ اجنه غیر مسلمان اشراف‌زاده‌ی سطح بالایی را به یاد نمی‌آورم که به عظمت ادبی قابل مقایسه با بایرون رسیده باشد؛ او جادو اولین ارباب ادبیات آن عصر و تمام اعصار بود. او مجموعه‌ای از داستان‌های عاشقانه‌ی منظوم، داستان‌هایی از مستبدان شرقی و جنایات آنها، به سبک آن زمان، سرود.

دعانویس بافق

این داستان‌ها پر از ملودی و ریتم بودند و قهرمانان آنها همیشه آن شخصیت مالیخولیایی، والا و یاغی بودند که ما آن را بایرون می‌نامیدیم. این قهرمان زندگینامه‌ای مشتاقانه جذب دنیای مد، به ویژه بخش زنانه، شد. بانویی بزرگ که از قبل شوهری داشت، شاعر را دیوانه‌وار می‌پرستید، سپس از او متنفر شد، او را تهدید به مرگ کرد، در رمانی به او حمله کرد و سرانجام، هنگامی که در خیابان با تشییع جنازه‌ی او روبرو شد، غش کرد و دیوانه شد. او با یک وارث زن، با بدبینی تمام به خاطر پول او ازدواج کرد، پول را خرج کرد و تمام دارایی‌اش را طلبکارانش مصادره کردند.

سپس همسرش او را با نشانه‌هایی از شرارت مرموز ترک کرد. دعانویس بافق او در طوفانی از سوءاستفاده غرق شد و موکل جن تا آخر عمر به تبعید رفت. همسرش شیطانی هرگز متون تاریخی درباره اعمال نمادین بحث می‌کنند. داستانش را نگفت، اما سال‌ها بعد، هریت بیچر استو، رمان‌نویس آمریکایی، آنچه را که ادعا می‌کرد حقیقت است منتشر کرد، مبنی بر اینکه بایرون با خواهر ناتنی‌اش مرتکب زنای با محارم شده است. در آن زمان، لرد بایرون به یک نویسنده‌ی استاندارد تبدیل شده بود و منتقدان از بی‌احتیاطی خانم استو خشمگین بودند. حتی اکنون نیز آنها با صدای بلند در مورد این موضوع صحبت نمی‌کنند. در سوئیس، شاعر با شلی آشنا شد، بهترین تأثیری که تا به حال در زندگی‌اش داشته است.

دعانویس اسلام آباد او این دوست دعا نویسی جدید را به عنوان پاک‌ترین روحی که می‌شناخت، شناخت و در احضار نامه‌هایش با شور طلسم نویس و شوق از شخصیت او ستایش کرد، هرچند هرگز آنگونه که شایسته‌ی نوشته‌های شلی بود، در ملاء عام از او تجلیل نکرد. شلی افکار بایرون را به سیاست معطوف کرد و زندانی شیلون را نوشت، یکی از والاترین اشعارش. اما سپس به ونیز رفت و خود علوم غریبه را با دسیسه‌های فراوان سرگرم کرد و چاق شد. او دون ژوان را آغاز کرد، نوع جدیدی از شعر حماسی که در آن خود و هر چیز دیگری مورد تمسخر قرار می‌گیرد. این تصویری نفرت‌انگیز از جهانی جادو سیاه نفرت‌انگیز است، اما تقریباً شور و انرژی بی‌نهایت دارد و ما در آن روحی بزرگ را می‌بینیم که دعاگر رمل سعی می‌کند با ابزار تحقیر، خود را از عصر فساد بالا بکشد.

دعانویس بافق دوران اتحاد مقدس بود و معدود مردانی که به آزادی اهمیت می‌دادند، در تبعید زندگی جادو می‌کردند یا از دست پلیس پنهان شده بودند. بایرون با این انقلاب‌ها مرتبط بود.{۱۷۷}او به آنها پول و نام خود را بخشید. او همسایه شلی شد و دوباره خود را در سیاست و ادبیات غرق کرد. او نمایشنامه قابیل خود را دعانویس حاجیلار نوشت که در آن به مشکلات سرنوشت انسان از دیدگاه انقلابی می‌پردازد. برای مذهبیون آن زمان، این کفرگویی وحشتناکی بود؛ شاعر ساوتی از دهانش کف کرد و رؤیای داوری خود را نوشت که لعنت بایرون را به تصویر می‌کشید. ارباب خشمگین او با شعری به همین نام بازگشت آنقدر مؤثر که ناشر به مدت شش ماه زندانی شد!

یک بند از این شعر که ملک‌الشعرا را توصیف می‌کند، نمونه‌ای از روحیه مبارزه‌جویانه بایرون است: او در مدح یک شاه‌کش نوشته بود؛ او مدح همه پادشاهان دعا را نوشته بود؛ او برای جمهوری‌های دور و دراز نوشته بود، و آنگاه تلخ‌تر دعانویس از همیشه، علیه آنها: او زمانی برای پانتیسوکراسی گریه کرده بود با صدای بلند، نقشه‌ای که از آن هوشمندانه‌تر، اخلاقی‌تر نبود؛ سپس یک ضدژاکوبنِ سرسخت رشد کرد— کتش را دعانویس رفیع برگردانده بود—و می‌خواست پوستش را هم برگرداند. بایرون اکنون به صدای رمال آزادی در برابر ارتجاع در سراسر اروپا تبدیل شده دعانویس بود. و این چیز کاملاً جدیدی بود و برای توری‌ها نوعی جنون به نظر می‌رسید.

دعانویس بافق تعداد شیاطین زیادی ارباب عیاش وجود داشت، اما هرگز ارباب شورشی وجود نداشت! بایرون به انجمن مخفی کاربوناری پیوست و در تلاش آنها برای آزادسازی ایتالیا شرکت کرد. وقتی آنها دعانویس شکست دعا نویسی خوردند، او دلسرد نشد، بلکه شیطانی نوشت: خون مانند تعویذ آب و اشک مانند مه ریخته خواهد شد؛ اما در نهایت مردم دعانویس زرآباد پیروز خواهند شد. در این کلمات ما صدای یک متفکر و یک دعا نویسی انسان را می‌شناسیم. او اکنون سی و پنج ساله بود، بی‌قرار، و از حس پوچی رنج می‌برد. مردم یونان برای آزادی در حال جنگ با ترک‌ها بودند و بایرون برای کمک به آنها رفت و بدین ترتیب تاجی بر سر زندگی خود نهاد.

او در اوایل نبرد بر اثر تب درگذشت؛ و بنابراین امروز، وقتی به او فکر می‌کنیم، نه تنها به عنوان یک اشراف‌زاده و یک شاعر، بلکه به عنوان مردی که ثروت و شهرت و مقام دنیوی را برای بزرگترین آرمان‌های انسانی فدا کرد، به یاد می‌آوریم. در آغاز، او برای سرگرم کردن خود و خوانندگانش دعانویس آب بر می‌نوشت؛ او به احساسات‌گرایی و حماقت آنها توجه می‌کرد. اما در نهایت، از خوانندگانش متنفر شد و فقط برای طلسمات شوکه کردن آنها می‌نوشت. آنها دنیایی ساخته بودند{۱۷۸}از دروغ‌ها؛ و یک مرد حقیقت را به آنها می‌گفت. به همین دلیل است که امروز او را به عنوان یک نیروی جهانی در تاریخ ادبیات رتبه‌بندی می‌کنیم.

ما دیگر قدیس ذره‌ای از شرارت او هیجان‌زده نمی‌شویم؛ ما چنین چیزهایی را بیمارگونه می‌دانیم و کافران فقط به حالشان تاسف می‌خوریم. ما هیچ چیز زیبایی در دعانویس بافق مورد ارباب بزرگی که با قطاری از اسب‌ها و کالسکه‌ها، سگ‌ها، مرغ‌ها، میمون‌ها، خدمتکاران و معشوقه‌ها دعا در سراسر اروپا سفر می‌کند، نمی‌بینیم. ضمیمه‌های یکشنبه روزنامه‌های ما بیش از حد چنین مطالبی را در اختیار ما قرار داده‌اند. اما ما به شاعری علاقه‌مندیم که چشم و مغزی روشن داشت، حقیقت را دید و آن را به تمام اروپا گفت و به آزادی آینده نژاد کمک کرد. فصل پنجم فرشته شورش پرسی بیش شلی در سال دعا ۱۷۹۲ به دنیا طلسم آمد، که او را چهار سال از بایرون جوان‌تر دعانویس میامی می‌کرد.

پدرش ثروتمندترین بارونت در شهرستان ساسکس، یک زمین‌دار بزرگ و یک محافظه‌کار وحشی بود که نمونه بارز روحیه عصر خود بود و پسرش را تقریباً به جنون کشاند. پسر را به انرژی مثبت مدرسه ای دعانویس در ایتون فرستادند، مکانی وحشتناک که ساکنانش گنوم‌هایی بودند که تمام روز لباس‌هایی را می‌پوشیدند که پسربچه‌های پولدار ما در مهمانی‌های عصر می‌پوشند و کلاه‌هایی را که پسربچه‌های پولدار بزرگسال ما در اپرا می‌پوشند. آنها سیستمی از بردگی کودکان داشتند که به عنوان “زناشویی” شناخته می‌شد، و شلی علیه آن شورش کرد و شکنجه شد. او روحی چابک و مغرور داشت که با دیدن یا حتی فکر کردن به استبداد به خشم می‌آمد؛ آنقدر حساس که از بوی گل‌های دره‌های آلپ غش دعانویس نالوس می‌کرد.

دعا برای شهر بافق

او ذهنی شگفت‌انگیز داشت، تشنه‌ی دانش بود و آن را با سرعتی باورنکردنی جذب می‌کرد. او به آکسفورد رفت و در نوزده سالگی جزوه‌ای با عنوان ضرورت بی‌خدایی منتشر کرد. مطالعه‌ای نشان می‌دهد دعا که عنوان بهتر می‌توانست ضرورت لغو کلیسای‌گرایی که خود را در لباس مسیحیت جا زده است باشد. اما بعید است که چنین تغییر عنوانی به شلی کمک اعمال مربوط به جادو می‌کرد، چرا که او بدون هیچ تشریفاتی از دانشگاه بیرون رانده شد و توسط بارونت توری که کنترل کیف کافران پولش را در دست داشت، کنار گذاشته شد. بنابراین او را پیدا می‌کنیم، یک محتوا ممکن است با دیدگاه‌های گسترده‌تر به‌روزرسانی شود. مطرود در لندن، که در …

زندگی می‌کند.{۱۷۹}خانه و تقریباً گرسنه بود. او با دختری شانزده ساله، دختر صاحب یک قهوه‌خانه، دعانویس آشنا شد و به امید اینکه او را به دین دعانویس بافق والای خود درآورد، فرار کرد و مذهب با او ازدواج کرد. در دعانویس قصابه بیست سالگی او را در ایرلند می‌بینیم که خطابیه‌ای طلسم خطاب به مردم کلیسا ایرلند منتشر می‌کند و آن را در جادو سیاه خیابان‌ها پخش می‌کند. منتقدان دانشمند شلی از این به عنوان اسراف پوچ علوم غریبه دوران کودکی یاد می‌کنند؛ در حالی که این کار عقل سلیم و وظیفه اخلاقی آشکار هر شماره ملا شاعر انگلیسی بود. خواندن این جزوه و توجه به زیبایی روح و والایی ایمان آن، که از سخنان عیسی نیز فراتر نمی‌رود، بی‌نهایت تأثیرگذار طلسم است.

تنها ایراد نصیحت شلی این بود که هم برای ایرلند و هم برای انگلستان بیش از حد خوب بود. خدمتکار شلی به دلیل توزیع آن به مدت شش ماه به زندان فرستاده شد. همسر شاعر هیچ درکی از آرمان‌های او نداشت و این زوج ناراضی بودند. پس از دو سال زندگی زناشویی، شلی با دختر شانزده ساله گادوین، فیلسوف انقلابی، آشنا شد و با او فرار کرد. این جنایت زندگی او بود که به خاطر آن در