دعانویس هرات

در همان دنیا بزرگ شد، اما از اندیشیدن به بیماری‌های آن راضی نبود؛ او به دنبال درمان رفت و به آرمان‌های انقلابی گروید و بنابراین همه منتقدان{۱۹۵}موافقیم که آثار او تحت تأثیر تبلیغات قرار گرفته است. او هشتاد و سه سال دعانویس هرات عمر کرد و تا پایان عمر دعا نویسی به نوشتن و کار کردن ادامه داد، به طوری که داستان روح زندگی شیاطین او نسخ خطی عملاً تمام قرن نوزدهم را در بر می‌گیرد. ما آن را دنبال خواهیم کرد و سپس برمی‌گردیم و بخش‌هایی از همان داستان را در زندگی دیگر هنرمندان، فرانسوی، آلمانی، بریتانیایی و آمریکایی، دنبال خواهیم کرد. پدر هوگو یک سرباز انقلابی بود که به ژنرالی دعا ارتش ناپلئون رسید.

دعانویس : شاعر در کودکی ارتش‌ها را از مکانی به مکان دیگر در سوئیس، ایتالیا و اسپانیا همراهی می‌کرد. مادرش سلطنت‌طلب بود و پسرک یک کشیش کاتولیک پیر را به عنوان معلم خصوصی داشت و اصول قدیمی طلسم ادبی، مذهبی و سیاسی را به او آموخت. تغییر مذهب او به یک انقلابی تا سن چهل و شش سالگی کامل نشد. این تغییر مذهب که در اثر تماس با وقایع روزمره ایجاد شده بود، تأثیر عظیمی بر اندیشه اروپا گذاشت. او کودکی نابغه بود و فعالیت شگرفش از طلسم همان اوایل آغاز شد. او را در چهارده سالگی در حال سرودن یک تراژدی می‌بینیم و در پیشینه تاریخی هفده سالگی مجله‌ای با عنوان محافظ ادبی منتشر می‌کند.

دعانویس هرات

او با مستمری هزار فرانکی که توسط شاه لویی هجدهم، که برای حفظ ارتجاع کاتولیک بر تخت سلطنت نشسته بود، به او اعطا شده بود، ازدواج می‌کند. سپس شاه شارل دهم از راه می‌رسد و او را در بیست و سه سالگی به مقام شوالیه لژیون افتخار می‌رساند. اما به تدریج تاج و تخت و محراب متون کهن شاعر جوان نشانه‌هایی از تفکر مستقل را نشان می‌دهد؛ او نمایشنامه‌ای می‌نویسد که در آن ریشلیو به عنوان ارباب پادشاهش به تصویر کشیده می‌شود و این برای چنین دوران حساسی نامناسب تلقی می‌شود. دعانویس هرات سانسور مانع آن می‌شود و وساطت شخصی شاعر جوان با پادشاه فایده‌ای دعانویس مرادلو ندارد.

می‌دانید، در تمام این مدت، هنر فرانسه هنوز تحت سلطه آرمان‌های به اصطلاح کلاسیک ولتر و راسین است؛ نمایشنامه‌نویسان تراژیک باید از سه وحدت پیروی کنند، وگرنه نمی‌توانند تولید شوند. اما تا سال ۱۸۳۰، مردم فرانسه از ارتجاع خسته شده بودند و آماده بودند تا انرژی مثبت دوباره انقلاب خود را انجام دهند. به عنوان بخشی از این تغییر، موجی از رمانتیسیسم در هنرها به راه افتاد. شکسپیر برای دعانویس سرو اولین بار در پاریس اجرا می‌شود؛ و ویکتور هوگو نمایشنامه‌ای با موضوع کرامول منتشر می‌کند، با مقدمه‌ای که در آن با اعلام اینکه راسین نمایشنامه‌نویس نیست مرتکب کفرگویی می‌شود! در بحبوحه دوران جدید{۱۹۶}او در انقلاب، نمایشنامه‌ای رمانتیک به نام هرنانی را خلق می‌کند که درباره یک اسپانیایی انقلابی از نوع بایرونی است که روی صحنه تاریخ فرهنگی، شیوه‌های نمادین را حفظ می‌کند رجزخوانی می‌کند و با شکوه تمام می‌میرد.

اجرای این نمایش منجر به شورشی مداوم به مدت چهل طلسم و پنج شب شد. قدیس بازیگر زن اصلی اعتراض کرد، گروه استخدام‌شده شورش کردند؛ بنابراین ویکتور هوگو از هنرمندان جوان استودیوها کمک خواست و آنها از مونمارتر بیرون ریختند و تئاتر را تصرف کردند. در آن روزها، اولین هدف گشایش جوانان رمانتیک متحیر کردن بورژوازی دعانویس قوشچی با لباس‌های فرشتگان عجیب و غریب بود. دعانویس هرات در اینجا تئوفیل گوتیه، نوزده ساله، با گیسوان بلند آویزان از شانه‌هایش، جلیقه جادو ساتن قرمز، شلوار سبز دریایی کم‌رنگ با درز مشکی و پالتویی خاکستری با آستر ساتن سبز حضور داشت. شب به شب، گروه‌های رقیب تا زمانی که نمایش ادامه داشت، فریاد می‌زدند و خشم و غضب می‌کردند.

همه اینها برای به دست آوردن حق نمایش بیش از یک صحنه در یک نمایش و بیش از بیست و چهار ساعت از زندگی قهرمانشان توسط نمایشنامه‌نویسان بود! ویکتور هوگو همچنین داستان و نثر می‌نوشت و در هر زمینه‌ای به خورشید جدید فرانسه تبدیل شد. اما او به افتخارات دعانویس اشکذر دعانویس ادبی بسنده دعانویس نکرد؛ او اجنه غیر مسلمان همچنان به دنبال درمانی برای بیماری بورژوازی بود. او از آرمان یک کارگر فقیر حمایت می‌کرد که پس از شکنجه در زندان، رئیس زندان را به قتل رسانده بود. شاعر جوان به یک درمان جدید دست یافت کاشت کتاب مقدس در سراسر فرانسه. “بگذارید در کلبه هر دهقانی یک کتاب مقدس باشد.” در اینجا در آمریکا، گیدئونی‌ها این ایده را امتحان کرده‌اند و در هر اتاق شیاطین هتل یک کتاب مقدس کاشته‌اند اما به دلایلی، جرایم خشونت‌آمیز در ایالات متحده بیشتر از هر زمان دیگری در هر کشور متمدنی وجود دارد!

انقلاب ۱۸۳۰ پادشاه ابجد جدیدی به نام لویی فیلیپ، پادشاه ایده‌آل بورژوا، یک جنتلمن دوست‌داشتنی که با همسرش در خانه ماند و اجازه رمل داد بانکداران و تاجران کشور را اداره کنند، به روی طلسمات کار آورد. این پادشاه، مقدس ویکتور هوگو را به یکی از اشراف فرانسه تبدیل کرد. اما یک طغیان انقلابی جدید در حال آماده شدن بود و در سال ۱۸۴۸ پادشاه بورژوا دعانویس تفت از تخت سلطنت خلع شد و ویکتور هوگو به عنوان نماینده پارلمان جدید انتخاب شد و ذکر خود را یک جمهوری‌خواه میانه‌رو معرفی کرد. مردم فرانسه در این زمان در همان موقعیتی بودند که مردم آمریکا در حال حاضر شیاطین دارند؛ دعانویس هرات یعنی، آنها به آنچه به آنها گفته می‌شد اعتقاد داشتند و آماده بودند هر بازیگر سیرک زرق و برق‌دار را به عنوان یک دولتمرد بپذیرند.

آنها یک بدبخت را به عنوان رئیس جمهور خود انتخاب کردند.{۱۹۷}موجودی که اتفاقاً دعانویس برادرزاده ناپلئون بناپارت بود و وعده بازگشت تمام افتخارات قدیمی فرانسه را می‌داد. تنها یک سال از حکومت ویکتور هوگو گذشت تا او متوجه شود که تنها امید برای پیشرفت دعانویس در برنامه رادیکال‌ها نهفته است. دو پسر بزرگش به دلیل ویرایش روزنامه‌ای که به دعانویس حاجیلار سیاست‌های لویی ناپلئون حمله می‌کرد، به زندان افتادند؛ و پدر از ایده‌های انقلاب قدیمی، یعنی شیاطین حقوق بشر، حمایت می‌کرد. لویی ناپلئون، که توسط سرمایه‌داران وحشت‌زده تحریک شده بود، پارلمان را سرنگون کرد و خود را امپراتور ساخت. ویکتور هوگو تلاش کرد مردم را بیدار کند، موانعی در خیابان‌ها برپا شد و صدها نفر با توپ به قتل رسیدند.

دعانویس زرآباد شاعر با سختی فراوان به بروکسل فرار کرد و از آنجا غاصب ناپلئون کوچک را، همانطور که خودش او را صدا می‌زد محکوم کرد و در نتیجه دولت کاتولیک بلژیک قانونی را تصویب کرد که او را اخراج می‌کرد. او به جزیره جرسی در کانال مانش گریخت و در آنجا کتاب شعری به نام تنبیهات نوشت که سید و حاجی یکی از وحشتناک‌ترین آثار انتقادی در تمام ادبیات جهان است. هرات اندکی پس از این، دولت بورژوایی انگلستان با دولت بورژوایی فرانسه متحد شد تا روسیه را از کریمه بیرون کند؛ جنگ بزرگی درگرفت و مردم جرسی به حملات شاعر به امپراتور دعانویس فرانسه اعتراض کردند؛ آنها به خانه‌اش حمله کردند و او مجبور شد به جزیره همسایه، گرنزی، فرار کند، جایی که به وظیفه واقعی یک هنرمند بزرگ، یعنی اصلاح جهان با تغییر فرشتگان آرمان‌های نسل‌های آینده، پرداخت.

نوزده سال در تبعید ماند تا اینکه ناپلئون کوچک خود و کشورش را به نابودی کشاند. در این اعمال مربوط به جادو میان، ویکتور هوگو چندین جلد شعر شگفت‌انگیز منتشر کرده بود و سرانجام، پس از ده سال تلاش، شاهکار داستانی دعانویس هرات خود، بینوایان، را شماره ملا منتشر کرد که همزمان در هشت پایتخت دعا جهان منتشر شد و برای نویسنده‌اش مبلغ چهارصد هزار فرانک به ارمغان آورد. هوگو تمام ارادت پرشور خود به آزادی، برابری و برادری؛ و دعانویس قزوین همچنین نفرت سوزان خود از ظلم و طلسم ستم را در این رمان گنجانده است. او داستان یک محکوم فراری را روایت می‌کند که اصلاح می‌شود و در زندگی خود موفق می‌شود، اما توسط پلیس تعقیب و به زندان بازگردانده می‌شود.

آیا جادو وجود دارد در شهر هرات

اتفاقاً شاعر تصویر گسترده‌ای به ما ارائه می‌دهد.{۱۹۸}از فرانسه زمان خودش، و زندگی و دعانویس مبارزات پرولتاریا. شخصیت ژان والژان یکی جادو سیاه از دستاوردهای بزرگ تخیل بشر است، و داستان او گنجینه‌ای از جنبش انقلابی در هر سرزمین مدرن است. ناپلئون کوچک کشورش را به جنگ با آلمان برد و به شدت شکست خورد. هوگو در این بحران به خانه بازگشت و در دفاع از پاریس شرکت کرد. سپس قیام وحشتناک توده‌های گرسنه و شکنجه‌شده، یعنی کمون پاریس، از راه رسید. در این زمان، وحشی‌های بورژوا مسلسل فرشتگان داشتند تا بتوانند آرمان‌گرایی و ایمان مردم را به طور کامل از بین دعانویس آواجیق ببرند.

آنها حدود پنجاه دعا هزار کارگر، مرد، زن و کودک، را در مقابل دیوارهای پاریس ایستادند و با خونسردی آنها را به رگبار بستند. دعانویس هرات ویکتور هوگو از این کمونارها دفاع کرد و بار دیگر مجبور شد برای نجات جان خود فرار کند. پس از موکل جن صلح با آلمان، فرانسه به صورت جمهوری باقی دعانویس اردکان ماند و شاعر بزرگش شیطانی برای زندگی با نوه‌هایش، کار برای طبقات کارگر و جاری کردن سیل فصاحت به کافر نفع آرمان‌های اجتماعی‌اش بازگشت. جنبش‌های جدیدی ظهور کردند و پیرمرد شنید که او نمایشی، پرطمطراق و غیرواقعی است. همه این‌ها تا حد زیادی درست است؛ زیرا هوگو مانند شلی است، با نماز خواندن نقص‌هایی از ویژگی‌های بزرگش.

وقتی الهام به او نمی‌رسد، یاد می‌گیرد کافران که از آن تقلید کافر کند؛ او آداب و رسوم را به طلسم دست می‌آورد، ژست می‌گیرد. به دنبال پیشنهاد میلتون برای ساختن جادو یک اثر هنری از زندگی‌اش، شخصیت کافران خود را به عنوان تجسمی از آرمان‌گرایی انقلابی قرار می‌دهد، خود را به یک تغییرات فرهنگی بر چگونگی درک شیوه‌های طلسم تأثیر می‌گذارند افسانه، یک جادو سیاه بنای زنده، یک زیارتگاه ادبی، می‌توان گفت یک کلیسای جامع ادبی تبدیل می‌کند. این تنها یک قدم از والا تا مضحکه است، و ما اغلب این قدم را با ویکتور هوگو برمی‌داریم. اما جفت روحی توده‌های مردم می‌دانستند که هسته وجود او، ارادت پرشور به آزادی و عدالت است؛ بنابراین او را به قلب‌های خود راه دادند.